You are currently browsing the category archive for the ‘Πατρίδα μου!’ category.

Κώστας Κρυστάλλης.

Πίσω ἀπὸ μακρινὲς κορφὲς ὁ ἥλιος βασιλεύει
καὶ τ’ οὐρανοῦ τὰ σύνορα χίλιες βαφὲς ἀλλάζουν,
πράσινες, κόκκινες, ξανθές, ὁλόχρυσες, γαλάζιες
κι ἀνάμεσά τους σκάει λαμπρὸς λαμπρὸς ὁ Ἀποσπερίτης.
Τὴν πύρα τοῦ καλοκαιριοῦ τὴν σβηεῖ γλυκὸ ἀγεράκι,
ποὺ κατεβάζουν τὰ βουνά, ποὺ φέρνουν τ’ ἀκρογιάλια.
Ἀνάρια τὰ κλωνάρια του κουνάει ὁ γερο-πεῦκος
καὶ πίνει καὶ ρουφάει δροσιὰ κι ἀχολογάει καὶ τρίζει.

῾Η βρύση ἡ χορταρόστρωτη δροσίζει τὰ λουλούδια
καὶ μ’ ἀλαφρὸ μουρμουρητὸ γλυκὰ τὰ νανουρίζει·
θολώνει πέρα ἡ θάλασσα, τὰ ριζοβούνια ἰσκιώνουν,
τὰ ζάλογγα μαυρολογοῦν, σκύβουν τὰ φρύδια οἱ βράχοι
κι οἱ κάμποι γύρω οἱ ἁπλωτοὶ πράσινο πέλαο μοιάζουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Η Σημαία αποτελείται από ένα κομμάτι υφάσματος το οποίο απεικονίζει κάποιο σχήμα ή έμβλημα, μιας και οι σημαίες κατά γενική ομολογία, έχουν συμβολική σημασία.

Η Σημαία όμως δεν είναι απλώς « τεμάχιον υφάσματος», αλλά ένα σύμβολο που ενσαρκώνει ένα σωρό συναισθήματα και που εμφανίζεται από τα πεδία των μαχών μέχρι και τα γήπεδα.

Αποτελεί το ύψιστο σύμβολο ενός κράτους, μιας και σ αυτό συμπυκνώνεται η ιστορία του, το παρελθόν του, το παρόν του, η προοπτική του στο μέλλον και αυτός που την κρατεί πρέπει να είναι αποφασισμένος να την υπερασπιστεί με όλα τα μέσα, ακόμη και με τη ζωή του.

Είναι το σύμβολο που αντιπροσωπεύει το κράτος σε κάθε επίσημο και ανεπίσημο βήμα, εντός και εκτός της εδαφικής του επικράτειας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑ.

Πατρίδα μου Ἑλλάδα, γλυκειά μου πατρίδα, σὰν ἐσένα δὲν εἶδα πατρίδα καμμιά.

Αἰώνια ἡ δόξα μαζί σου βαδίζει καὶ δάφνης κλωνάρια σκορπίζει παντοῦ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η διά της λόγχης κατάληψη των σκηνών Βουλγαρικού Επιτελείου του Κιλκίς. Η εικόνα από:www.balkanwars.gr

.

άρθρο τοῦ κ. Δημητρίου Νατσιοῦ, Δασκάλου – Θεολόγου

.

«Ὅλα τά εἶχα προβλέψει, τά εἶχα σκεφθεῖ, ὅλα ἐκτός ἀπό τήν τρέλλα τῶν Ἑλλήνων». Εἶναι λόγια τοῦ Νικολάου Ἰβανώφ, ἀντιστρατήγου, διοικητῆ τῆς 2ης Βουλγαρικῆς Στρατιᾶς, μετά τήν ἥττα του στό Κιλκίς. Χωρίς νά τό γνωρίζει ὁ Βούλγαρος στρατηγός ἐπαναλαμβάνει τά λόγια τοῦ θρυλικοῦ Γέρου τοῦ Μοριά, τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, πού ἔλεγε λίγα χρόνια μετά τήν ἁγιασμένη Ἐπανάσταση τοῦ ’21:

«Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἠμεῖς, ἄν δέν ἤμεθα τρελλοί, δέν ἐκάναμεν τήν ἐπανάστασιν, διατί ἠθέλαμεν συλλογισθῆ πρῶτον διά πολεμοφόδιαν, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθῆκες μας, τά μαγαζιά μας, ἠθέλαμεν λογαριάσει τήν δύναμιν τῆν ἐδικήν μας, τήν τούρκικη δύναμη. Τώρα ὅπου ἐνικήσαμεν, ὅπου ἐτελιώσαμεν μέ καλό τόν πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, ἐπαινόμεθα. Ἄν δέν εὐτυχούσαμεν, ἠθέλαμεν τρώγει κατάρες ἀναθέματα…» («Ἅπαντα περί Κολοκοτρωναίων», ἐκ. «ΙΔΕΒ», σελ. 215)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ.
Για τη Δέσποινα Αχλαδιώτη, η μικρή βραχονησίδα κοντά στο Καστελόριζο ήταν η πατρίδα της. Η ηρωική κυρά της Ρωμιοσύνης ύψωνε στο νησί της Ρω καθημερινά την ελληνική σημαία, πιστή σε ένα καθήκον που σήκωσε μονάχη της στις πλάτες της για πολλά χρόνια.
.

Στις 13 Μαίου του 1982 άφησε την τελευταία της πνοή και την επομένη ,σαν σήμερα δηλαδή, έγινε η ταφή της εκεί που επιθυμούσε. Στην Ρω.

Τα δυο βίντεο που ακολουθούν είναι από εκπομπη του αξέχαστου Φρέντυ Γερμανού που είχε φιλοξενήσει την Κυρά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τό βράδυ τής 10ης Απριλίου 1826, χίλιοι περίπου στρατιώτες τής φρουράς, βγήκαν κρυφά από τίς γέφυρες καί κρύφτηκαν στήν τάφρο περιμένοντας τό σύνθημα από τά ρουμελιώτικα στρατεύματα τού Ζυγού.

Αυτοί οι χίλιοι θά κτυπούσαν πρώτοι τά χαρακώματα τών εχθρών. Δέν άργησαν νά ακούσουν τήν ομοβροντία τών όπλων τών Ρουμελιωτών, τήν οποία υπολόγισαν ότι προήλθε από τό μοναστήρι τού Αγίου Συμεών ή Άη Συμιού, όπως τόν έλεγαν τότε οι Μεσολογγίτες.

Πρώτος ξεκίνησε ο Νότης Μπότσαρης μέ τούς γενναίους Σουλιώτες του, φωνάζοντας «Εμπρός! Θάνατος εις τούς βαρβάρους!». Οι δύο του σημαιοφόροι Αργύρης καί Ελένη Μπαϊρακτάρη, ήταν μπροστά γιά νά καθοδηγούν όσους ακολουθούσαν μέσα στό σκοτάδι τής νύκτας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η παράδοση της Ακρόπολης στο ελληνικό κράτος ολοκληρώθηκε και ο Νέζερ, ως υπολοχαγός του βαυαρικού βασιλικού επικουρικού στρατού έγινε «ο πρώτος χριστιανός φρούραρχος του κεκροπείου άστεως«, όπως περιέγραψε στα απομνημονεύματα του.

«Όταν ο ήλιος έδυσε πέρα από τα βουνά της Πελοποννήσου«, συνέχιζε ο Νέζερ, «και γεμάτο το φεγγάρι ανέτειλε πάνω από το Λυκαβηττό και σκόρπισε το μελιχρό του φως στην Αττική και στα εν μέσω αθλίων καλυβών υπερήφανα ερείπια, τότε έστησα κι εγώ το κρεβάτι μου κάτω από τις γιγάντιες κολώνες του Παρθενώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:utidanos.blogspot.com

Από τη Νέλλη Βασβατέκη- Ελευθερία, 14 Οκτωβρίου 2014

Στ΄ αρχαία χρόνια από την περιοχή των Ελλήνων που φέρει την ένδοξη ονομασία της Μακεδονίας ξεκίνησε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο στρατηλάτης των αιώνων και προχώρησε βαθιά στον κόσμο. Κι ευθύς με το υπέρλαμπρο άστρο του σκόρπισε τα σκοτάδια και αφάνισε νοοτροπίες σκοταδιστικές. Άνοιξε τους ορίζοντες της νέας εποχής.

Σ΄ αυτή την περιοχή των Ελλήνων, στη Μακεδονία, πριν μερικές δεκάδες χρόνια, οι πρόγονοί μας αντιμετώπισαν τις ορδές των Σλάβων που ήθελαν διέξοδο στο Αιγαίο, όχι παραθέτοντας αριθμούς και πολεμικά μέσα, αλλά με τη γενναιότητα των νεοαρματολών του 1878, με τη γνησιότητα του αγώνα ενός Αργυράκου, με το χαμόγελο ενός Παύλου Μελά κι ενός ΄Αγρα, με την ψυχή ενός Βάρδα κι ενός Μπουμπαρά, με την ορμητικότητα ενός Ζέρβα κι ενός Λούκα με την αίσθηση του καθήκοντος των Ελλήνων έναντι του Γένους , την πεποίθηση και το βάθος της καρτερίας αλλά και της τόλμης του απλού Μακεδόνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τιμάμε σήμερα τη μνήμη όλων εκείνων των Ελλήνων που αγωνίστηκαν για να λευτερωθεί ο τόπος μας, όλων εκείνων των αληθινών ηρώων που έδωσαν την τελευταία ρανίδα του αίματός τους και έταξαν την ίδια τους την ψυχή στα ιδανικά της πατρίδας και της λευτεριάς…

«Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάστασι, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι ήμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλα», αλλά ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικού, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό, και εκάμαμε την Επανάστασι».(Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, «Ο λόγος στην Πνύκα» προς το Ελληνικόν Γυμνάσιον)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:pallaconian.tripod.com

Στὶς 17 Μαρτίου τοῦ 1821 στὴν Ἀρεόπολη συγκεντρώθηκαν οἱ πρόκριτοι τῆς Μάνης καὶ ὅλοι οἱ ἔνοπλοι Μανιάτες μὲ ἀρχηγὸ τὸν Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ποὺ εἶχε ἐκλεγεῖ ἀρχηγὸς ἀπὸ τὴ Συνέλευση τῶν Κιτριῶν.

Ἐκεῖ μετὰ τὴ δοξολογία, μπροστὰ στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ταξιαρχῶν, ὕψωσαν τὸ λάβαρο τοῦ Ἀγῶνα, δηλαδὴ τὴ Μανιάτικη Σημαία.

Ἡ σημαία ἦταν λευκή, μὲ μπλὲ σταυρὸ στὴ μέση. Στὴ πάνω πλευρὰ ἔγραφε «ΝΙΚΗ ἢ ΘΑΝΑΤΟΣ» καὶ στὴ κάτω τὸ ἔνδοξο «ΤΑΝ ἢ ΕΠΙ ΤΑΣ».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι