You are currently browsing the category archive for the ‘παππούς/γιαγιά’ category.


O Λάμπρος Πορφύρας παρουσιάζει με παραμυθικό τρόπο το τέλος του πιο συμπαθητικού και πιο γλυκού προσώπου της οικογένειας, της γιαγιάς.

Έτσι, η τόσο συνδυασμένη με τα παραμύθια και τα εγγονάκια γιαγιά συναντά τον Αρχάγγελο και τον ακολουθεί στους ουρανούς μέσα σε ένα πραγματικό παραμύθι-ποίημα, που αυτήν τη φορά δεν το διηγείται η ίδια, αλλά το εγγονάκι της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λέων Νικολάγιεβιτς Τολστόι

O παππούς είχε γεράσει πολύ. Τα πόδια του δεν τον πήγαιναν, τα μάτια του δεν έβλεπαν, τ’ αυτιά του δεν άκουγαν. Δόντια δεν είχε. Κι όταν έτρωγε, του χυνόταν το φαγητό.

O γιος του και η νύφη του δεν τον έβαζαν πια μαζί τους στο τραπέζι, αλλά του ’διναν να φάει πάνω στη μεγάλη χτιστή χωριάτικη θερμάστρα όπου πλάγιαζε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάποτε,πριν πολλά-πολλά χρόνια ρώτησα με παιδική αφέλεια τον παππού μου:

«Παππού ποια είναι τα Βουρλά, η πατρίδα σου; ».

Φούσκωσε από περηφάνεια θυμάμαι καί μου απάντησε ότι είναι πρόσφυγας. Πρόσφυγας από τη Μικρασία, ένα τόπο με ιδιαίτερο πολιτισμό και σπουδαία ιστορία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χιόνης Σπύρος

Ἦταν πολὺ κουραστικὸ αὐτὸ τὸ ταξίδι. Εἶχε, ἐξάλλου, πολὺ καιρὸ νὰ τὸ κάνει. Θυμόταν τὸν ἑαυτό του στὸ Λύκειο, ὅταν πῆγε νὰ ἐπισκεφτεῖ γιὰ τελευταία φορὰ τὴ γιαγιά του, τὴν κυρὰ-Θοδόσαινα στὰ Τρόπαια τῆς Γορτυνίας.

Καὶ τώρα, τριτοετὴς φοιτητὴς τῆς Φιλοσοφικῆς, νὰ ποὺ ξαναπαίρνει τὸν ἴδιο δρόμο. Τί τὸν ἔκανε νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, τὴ «Βαβυλώνα τὴ μεγάλη»; Οὔτε καὶ ὁ ἴδιος ἤξερε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πρώτος σκοπός της ποδιάς της γιαγιάς ήταν να προστατεύει τα ρούχα από κάτω,

αλλά επίσης της χρειαζόταν και σαν γάντι για να βγάλει το φλεγόμενο ταψί από το φούρνο.

Ήταν υπέροχο όταν στέγνωνε τα δάκρυα των παιδιών και σε ορισμένες περιπτώσεις καθάριζε τα βρώμικα προσωπάκια τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ἀπό τίς πιό τρυφερές ἀναμνήσεις πού ἔχω συνάξει στήν ψυχή, εἶναι κι ἐκείνη πού σχετίζεται μέ τό κομπόδεμα τῆς γιαγιᾶς.

Ἐκεῖνο τό σφιχτοδεμένο γεράνιο πανί μέ τίς δραχμές καί τά πενηνταράκια, ἀλλά καί τίς δεκάρες πού εἶχε ταμιευμένες…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Μπουρνόβας ήταν ένα πλούσιο προάστιο έξω από τη Σμύρνη, που είχε γνωρίσει την ακμή του από τις αρχές του 19ου αιώνα.

Αναπτύχθηκε πραγματικά μετά το 1867, με τα εγκαίνια της διακλάδωσης της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε τη Σμύρνη με τον Κασαμπά. Λίγα χρόνια αργότερα, κατασκευάστηκε κι ένας καρόδρομος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κείμενο: Χρήστος Τούμπουρος

Η Βάβω

«Λάρωσε καλό μ’, λάρωσε παιδάκι μ’. Τώρα έρχεται η μάνα σ’». Αυτά τα λόγια άκουγε κανείς σε κάθε σχεδόν σπίτι.

Ήταν η γιαγιά που για να «λαρώσει» το μωρό, να σταματήσει το κλάμα, το έπαιρνε στην αγκαλιά της και κουνώντας το, του έλεγε ρυθμικά και μελωδικά αυτοσχέδιους στίχους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἦταν κάποτε μία γριούλα πού ἀφοῦ γέρασε ἀρκετὰ ἀποφάσισε πώς καλύτερα θὰ ἤταν γιά τὴν ἴδια, νά μπεῖ σὲ κέντρο φροντίδας ἡλικιωμένων ἀτόμων.

Ἔτσι ἑτοίμασε μία μικρὴ βαλίτσα καὶ μὲ ἕνα ταξί πῆγε. Ἡ νοσοκόμα, πού γνώριζε γιά τὴν ἄφιξή της, τὴν πλησίασε καὶ τῆς εἶπε:

-Ἐλᾶτε παρακαλῶ νά σᾶς δείξω τὸ δωμάτιό σας πρὶν τὸ ἑτοιμάσουμε.

-Μὰ δέν χρειάζεται νά τὸ δῶ. Ἑτοιμάστε το, ἀπάντησε ἡ γριούλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς να μην αναρωτηθείς τι δυσκολίες είχαν στη ζωή τους;

Τι τους χάραξε το πρόσωπο…

Πότε γέλασαν, πότε έκλαψαν, πόσο σκληρά δούλεψαν, τι στερήθηκαν!!!

Οι ρυτίδες και οι γραμμές στο μέτωπο περιγράφουν τις εμπειρίες , τις θετικές και καλές εμπειρίες και τις αρνητικές!

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΙΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι