You are currently browsing the category archive for the ‘παιδί’ category.

Στὸ σχολεῖο τὰ παιδιὰ ἔμαθαν νὰ λέγουν κάθε βράδυ, πρὶν κοιμηθοῦν, μιὰ νέα προσευχή.

«Θεέ μου, Σύ, ποὺ εἶσαι ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου. Σ’ εὐχαριστῶ, ποὺ μ’ ἔκαμες νὰ σὲ βλέπω στὸ λουλούδι, στὸν οὐρανὸ μὲ τ’ ἄστρα, στὸ ψωμὶ ποὺ μὲ τρέφει, στὸν ἥλιο ποὺ μὲ ζεσταίνει, στὴ βρύση ποὺ μὲ ξεδιψᾷ, στὸ χαρούμενο κελάδημα τῶν πουλιῶν, στὰ λόγια τὰ καλὰ ποὺ ἀκούω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τουθεύς

Έρχονται στο νου μου συχνά εικόνες από την παιδική μου ζωή, πού έμειναν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου και με συνοδεύουν.

Εικόνες από την καθημερινή ζωή στο χωριό και την πάλη για επιβίωση, που νομίζω πως αξίζει σήμερα να τις παρουσιάζουμε, για να μαθαίνουν και οι σημερινοί νέοι πως ζούσαμε εμείς στο χωριό, πριν 50 και περισσότερα χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

-Σαν νυχτώσει, μην αποκοιμηθείς, έχουμε μια μεγάλη δουλειά εσύ κι εγώ. Α, μην το ξεχάσω, κι ως που να έρθω, σου έχω επάνω στο σοφρά καθαρή, μοσχοβολιστή, την καλή σου φορεσιά.

Να βάλεις την καινούρια φουστανέλα σου μα και το χρυσοκέντητο γιλέκο σου, του είπε η μάνα και βάζοντας στον ντορβά ένα αγιοκέρι και λίγο λάδι, έκλεισε την πόρτα πίσω της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ήταν Ιούνιος του 1922 , ο επτάχρονος Στεριανός Τσακίρης χωρίς κανείς να τον προσέξει ,τρύπωσε πάνω στη φορτωμένη βοδάμαξα και κρύφτηκε καλά κάτω από τα στρωσίδια .

Κείνα τα χρόνια o κόσμος καταγίνονταν με τα γεμίσια (οπωροφόρα δέντρα ) μα απίδια ήταν αυτά, μα ζιωρνταλα ( βερίκοκα ),μα κυδώνια . Το χωριό είχε πολλά δέντρα αμπολιασμενα σ΄όλο το μεριά .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το παιδί προχώρησε για λίγο μόνο του και δεν άργησε να δει το προσκυνητάρι.. Εκεί όμως που το αγνάντεψε από μακριά, του φάνηκε πως κάποιος ήτανε εκεί.

Παραξενεύτηκε, και σταμάτησε για να δει καλύτερα. Οι σκιές του δάσους που κρύβονταν και φανερώνονταν συνεχώς μπροστά του τον έκαναν για να πιστέψει πως κάποιο καινούριο παιχνίδι τού παίξανε, γι’ αυτό και προχώρησε ξανά άφοβα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ορεινό μοναστήρι αιώνες τώρα ανανεώνει το μυστήριο του βαπτίσματος. Κολυμβήθρα καθάρσεως και αγιασμού.

Κανένας δεν ανέβαινε σ’ αυτά τα όρη για τουρισμό. Αυτή τη λέξη ήταν ακόμη άγνωστη στους προσκυνητές των Μονών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιάννης Πεγειώτης

Στον Πιττοκόπον γιε μου εκάμνάν ούλλες τις νηστείες. Η γιαγιά εμαειρευκέν πάντα νηστίσιμά έτσι τζιαιρούς. Όι πως είχαν τούτα που είχαμεν τωρά. Μα το κοπάδιν είχαν το.Τα κτηνά τους είχαν τα.

Ο Ακάμας ήτουν ένας παράδεισός για τους φτωχούς. Κανένας εν επέθανεν νηστικος μες τον Ακάμαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(μωρό που θηλάζει την εδώ και δύο μέρες, νεκρή μάνα του μνημείο σφαγής από τους γερμανούς Λιγκιάδες Ιωαννίνων 3/10/1943, η μητρότητα δεν έχει σύνορα)

του Μάκη Τζουγανάτου

Ήταν στον μήνα της, μια κοιλιά εκεί πέρα, έκανε όλες τις δουλειές.Πήρε το σίκλο να βγάλει νερό από την στέρνα, κόπηκε η τριχιά! πήγε στο Κατώϊ πήρε το Γραμπαούνι το έδεσε με μια σπαρτσίνα και πολεμούσε να πιάσει το σίκλο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μερόπη Ν. Σπυροπούλου Ὁμότιμη Καθ. Παν/μίου Ἀθηνῶν

Καμάρωνε ὁ δεκάχρονος ἐγγονός της τό ὁλοκαίνουργιο μπλέ πουλόβερ, πού τοῦ εἶχε πλέξει ἐκείνη, γιά νά τό φορέσει στό Σχολεῖο, στήν ἐθνική γιορτή τῆς 28ης Ὀκτωβρίου.

-Εἶναι τέλειο, γιαγιά! Σ’ εὐχαριστῶ πολύ-πολύ. Ποῦ ἔμαθες ἐσύ νά πλέκεις τόσο ὡραῖα;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πολλές φορές οι φωτογραφίες του χθες μπορεί να φρεσκάρουν μνήμες, αλλά πολλές φορές δρουν αποτρεπτικά…

Η συγκεκριμένη είναι από σχολείο του χθες…

Πόσο χθες;

Ίσως πριν τον πόλεμο του 1940…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι