You are currently browsing the category archive for the ‘παιδί’ category.

Ορέστης Σιδηρόπουλος, ειδικός παθολόγος

Ήταν από τις πιο συγκλονιστικές εξομολογήσεις που άκουσα στη διάρκεια της ιατρικής μου προσφοράς.

Παρ’ όλο που πέρασαν από τότε αρκετά χρόνια, θαρρώ πως ακόμη ακούω τη φωνή της κυρίας Σοφίας Κ. να μου διηγείται το πώς σώθηκε από τον αφανισμό το πέμπτο (5ο) της παιδί:

«Είχα τέσσερα παιδιά, γιατρέ, και τα οικονομικά μας ήσαν άθλια. Η πίστη μου στο Θεό δεν έφτασε, για να με κάνει να κλείσω τ’ αυτιά μου στις υποδείξεις προθύμων «συμβούλων» και αποφάσισα να πάω στο γυναικολόγο μου για τα «περαιτέρω».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δέκα χρονῶν τό ᾿χει φθάσει τὸ παιδί της, τὸν Ἀλέξη, ἡ καλομάνα ἡ Δέσποινα. Ἄλλο δὲν μπόρεσε νὰ κάνει. Γι᾿αὐτὸ καὶ τὸ ὑπεραγαπᾶ. Τὸ φροντίζει καὶ τὸ μορφώνει μὲ κάθε λο­γῆς ἄξια πράγματα. Καὶ κεῖνο τὰ δέχεται ὅλα μὲ πηγαία εὐγνωμοσύνη.

Καὶ ἐνῶ μεγαλώνει, ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ κακία τοῦ κόσμου δὲν τὸ ἀλλοτριώνει. Εἶναι εὐτυχία νά ’χει κανεὶς τέτοιο παιδὶ σήμερα. Δῶρο Θεοῦ εἶναι, ἀκριβό. Τὸ ξέρει αὐτὸ ἡ μάνα. Καὶ ἀπὸ ταπείνωση δὲν μιλάει σὲ τρίτους. Ἀλλὰ σήμερα θέλει νὰ μιλήσει στὴν ξαδέρφη της, τὴν ἔμπιστη, τὴ Λένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

  

Ρώτησα κάποτε ένα νέο 16 ετών:

-Αγαπάς, παιδί μου, το Θεό;

-Τον αγαπώ πολύ, πάτερ μου, μου απάντησε αυθόρμητα.

-Προσεύχεσαι σ’ Αυτόν τακτικά;

-Όχι! μου είπε με ειλικρίνεια.

Ο νέος αυτός δεν μπορούσε να συλλάβει την αντίθεση που υπήρχε μεταξύ των δύο απαντήσεών του. Γιατί είναι αδύνατον να αγαπά κανείς πραγματικά το Θεό και να μην προσεύχεται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα μπορούσε να είχε γραφτεί από έναν σύγχρονο Άντερσεν ή Γκριμ, μόνο που η αληθινή ζωή τα λέει καλύτερα.

Η τετράχρονη Σαγκλάνα Σάλτσακ [φωτογραφία] ζούσε με τους παπούδες της σε μια απομακρυσμένη φάρμα στη ρωσική δημοκρατία Τούβα, κοντά στα σύνορα με τη Μογγολία, πέντε μίλια από τον πλησιέστερο γείτονα και δώδεκα από το πιο κοντινό χωριό.

Πριν ένα μήνα ξύπνησε ένα πρωί και είδε ότι η 60χρονη γιαγιά της ήταν ακίνητη. Το είπε στον τυφλό παπού της, και αποφάσισε να περπάτήσει ως το πιο κοντινό σπίτι για βοήθεια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι οικογένειες με πολλά παιδιά παραμένουν για εμένα ένα μυστήριο. Συμβαίνει να δω στο χολ πέντε ζευγάρια παντόφλες, πέντε ζευγάρια παπούτσια για το σχολείο, έναν σωρό με τσάντες, κασκόλ, σκούφους, μπουφάν και να προκύπτει από μόνη της η ερώτηση: «Άραγε να είναι δύσκολο;» Σίγουρα είναι δύσκολο.

Μόνο που οι Ορθόδοξοι δεν συνηθίζουν να γογγύζουν, αφού ο Θεός δεν αγαπάει αυτούς που γογγύζουν. Τα καταλαβαίνεις όλα χωρίς λόγια, όταν βλέπεις τη μητέρα να αποκοιμιέται όρθια.
Αυτό όμως συμβαίνει με τα πρώτα παιδιά, έπειτα γίνεται κάτι απρόσμενο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

άρθρο του δασκάλου Σάββα Ηλιάδη

Δυο λέξεις, γραμμένες στην αρχαία ελληνική, που καταρχάς, από μόνες τους, φαίνονται ακατανόητες.  Αυτές οι λέξεις όμως βοήθησαν, ώστε να ακολουθήσει ένας έφηβος στη ζωή του το δρόμο της φιλοπονίας και της εργατικότητας. Του έδωσαν την πρώτη ισχυρή ώθηση, για να διδαχθεί στη συνέχεια πως ο ιερός κόπος είναι πάντα ευλογημένος. Πως δεν μπορεί κανένας, όσο επιδέξιος κι αν είναι, να «αρπάξει τα γεννήματα του κόπου αυτού». Πως, όσο κι αν ενεργεί το πονηρό και το άδικο σ` αυτόν τον κόσμο, το δίκιο θα βγαίνει πάντα νικητής. Και δεν μετανόησε, που εργάστηκε έτσι σ` όλη του τη ζωή.

Ιδού η προσωπική ιστορία, την οποία μου διηγήθηκε ο φίλος μου Φιλάρετος:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κ. Ζώτα, εκπαιδευτικός

(Λίγο πιο έξω από την αίθουσα τοκετών…) 

Συγχαρητήρια! Γεννήσατε. Να σας ζήσει.

Ευχαριστώ πολύ γιατρέ. Τι είναι;

Μμμ! Δεν είναι εύκολο να σας απαντήσω.

Τι εννοείτε γιατρέ; Δεν το είδατε; Έχει κάποιο πρόβλημα το παιδί μου; Πέστε μου, μην με κρατάτε σε αγωνία.

Όχι, δεν είναι αυτό. Το παιδί χαίρει άκρας υγείας.

Ε, τότε, τι συμβαίνει; Πέστε μου την αλήθεια. Θέλω να μάθω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είναι ένας τόπος στη γη μας ξέχωρος. Ένας τόπος, όπου η ψυχή μας βρίσκει τον Θεό, ειρηνεύει, βλέπει της ζωής τα πράγματα με άλλο μάτι, με καθαρή σκέψη, με άλλη προοπτική, αναπνέει, αναπαύεται.

Εκεί η ζωή μας παίρνει νόημα και αξία, καθώς αισθάνεται να κινείται σε μια ατμόσφαιρα παρουσίας του Θεού, που της θυμίζει τον ξεχασμένο σκοπό της. Αυτός ο τόπος είναι ο Ναός, το σπίτι του Θεού, η εκκλησία, όπως συνήθως λέμε.

Ευλογημένη και τρισευλογημένη η ορθόδοξη Πατρίδα μας, που έχει για «πλούτο» της και «στολίδια» της άπειρους τέτοιους τόπους: εκκλησίες, εκκλησάκια, ξωκκλήσια…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

“Είναι πολύ ευχάριστο για τη χριστιανή μητέρα να διδάσκει στο παιδί της πώς να προφέρει το γλυκύτατο όνομα του Ιησού,

όταν ακόμα η φωνούλα του είναι πολύ αδύναμη και η γλώσσα του μόλις ψελλίζει.

Μόλις τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν, οι γονείς να τους μαθαίνουν το Σύμβολο της Πίστεως,

πώς να προσεύχονται και να ψάλλουν ,καθώς επίσης και την τάξη των ιερών ακολουθιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μητέρα, σου ζητώ συγγνώμη, γιατί σου μίλησα άσχημα σήμερα.

Όμως, δεν το ήθελα…

σε γεμίζω με ανησυχίες.

Μα δεν το καταλαβαίνω…

δεν σου λέω συχνά το «ευχαριστώ»…

Γιατί θεωρώ αυτονόητη την αγάπη σου…

δεν σου ζήτησα συγγνώμη ποτέ μέχρι τώρα…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ