You are currently browsing the category archive for the ‘παιδί’ category.

Τὸν Σεπτέµβριο κάποιου ἔτους στὸ ὀγκολογικὸ τµῆµα τοῦ Πανεπιστηµιακοῦ Νοσοκοµείου τοῦ Ρίου ἐπικρατεῖ µεγάλη ἀναστάτωση. Ὁ µικρὸς ∆ηµητράκης ζητοῦσε ἐπειγόντως τὸν ἱερέα τοῦ Νοσοκοµείου. Ἤθελε ὁπωσδήποτε νὰ κοινωνήσει.

Ἦταν 13 ἐτῶν. Ἐνάµιση περίπου χρόνο βρισκόταν στὴν συγκεκριµένη κλινική. Ἕνας µικρὸς πονοκέφαλος τὸν ὁδήγησε ἐκεῖ. Οἱ γιατροὶ διέγνωσαν καρκίνο τοῦ ἐγκεφάλου. Ἡ καταγωγή του ἦταν ἀπὸ τὸ Φίερι τῆς Ἀλβανίας. Οἱ γονεῖς του ἀβάπτιστοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος

Είχε συννεφιά. Ένα ξανθό αγοράκι κρατούσε μία ομπρέλα προκαταβολικά. «Μαμά» της λέει, «ξέρεις τι είναι ο ομορφότερος τόπος;».

«Τι, παιδί μου;».

«Να τρώμε πατατάκια και να βλέπουμε αγώνα».

Γέλασε η μαμά. Τι, να κάνει;

Στην πραγματικότητα, θα είχε φωτιστεί το παιδάκι, σαν άγιο κι αγγελάκι που ήταν, να περιγράψει τον Παράδεισο έτσι παιδικά, τόσο απλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Της Γεωργίας Ανδριώτου.

Μαμά, το ξέρω ότι μ’ αγαπάς. Ποτέ δεν αμφισβήτησα την αγάπη σου.

Ακόμα και τις φορές εκείνες που με μαλώνεις, ξέρω ότι η καρδιά σου είναι γεμάτη στοργή και τρυφερότητα για μένα.

Προσπαθείς να μου προσφέρεις όλα αυτά που έχω ανάγκη, ίσως και περισσότερα ακόμα. Είσαι πάντα δίπλα μου όταν σε χρειάζομαι και το χάδι σου είναι η πιο γλυκιά μου μυρωδιά.

Πολλές φορές, όμως, με βαραίνουν τα δικά σου όνειρα. Αυτό είναι το μόνο παράπονο που έχω από σένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τρία μυρωδάτα κυδώνια

Κάποτε ζούσε στο χωριό μας, τον Γέρμα Καστοριάς, μια νεαρή μητέρα, που είχε ένα παιδάκι 5 – 6 ετών. Κάποια βραδιά, η μητέρα και το αγοράκι της πήγαν να επισκεφτούν τη νουνά του.  

Κατά τη διαδρομή, η μητέρα είπε στο παιδί: «Γιωργάκη, τώρα που θα πάμε στη νουνά σου θα κάθεσαι φρόνιμα.

Όταν έρθει η  ώρα να φύγουμε, η νουνά θα σε ρωτήσει τι θέλεις να σε (σου) δώσει. Τότε εσύ θα ζητήσεις  κυδώνι, διότι εμείς δεν έχουμε κυδώνια στο σπίτι μας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Κάπου, κάποτε, ἀκριβῶς παραμονές Χριστουγέννων, συνέβη σέ μία τεράστια πόλη καί μέ τρομερή παγωνιά.

Ἔχω τήν ἐντύπωση, λοιπόν, ὅτι ὑπῆρχε στό ὑπόγειο ἕνα ἀγόρι, ὅμως πολύ μικρό ἀκόμα, ἔξι χρονῶν ἤ μπορεῖ καί μικρότερο. Αὐτό τό ἀγόρι ξύπνησε τό πρωί μέσα σέ ἕνα ὑγρό, κρύο ὑπόγειο.

Φοροῦσε κάτι σάν ρομπάκι καί τουρτούριζε. Ἡ ἀνάσα του ἔβγαινε ἀπό τό στόμα του σάν ἄσπρος ἀχνός, κι ἐκεῖνο, καθισμένο πάνω σέ ἕνα σεντούκι στή γωνίτσα, διασκέδαζε παρατηρώντας την νά πετάει καί νά χάνεται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεν ξέρω τι να πω στον μπαμπά μου που έρχεται τις νύχτες στον ύπνο μου και δεν μου μιλά αλλά με κοιτάζει με παράπονο, σαν να μου λέει «γιατί παιδί μου ;»

«Γιατί δεν θυμάσαι όσα σου έχω πει για το πόσο πείνασα στην Κατοχή, για τα ψωμιά από πίτουρο -τα προορισμένα για τα σκυλιά- που έκλεβα από τους βλάχους, στον κάμπο, όταν αμέριμνοι πήγαιναν στο μαντρί και τα είχαν κρεμασμένα στο σαμάρι του αλόγου, για τη λαχτάρα μου να προλάβω τη μάνα και την αδερφή μου ζωντανές όταν πετύχαινα να βρω ένα δάχτυλο λάδι, για τη γιαγιά σου που δεν έτρωγε μπομπότα για να φάμε η θειά σου και γω, για τα τσουβάλια κάρβουνο που κουβαλούσα, στις μικρές μου πλάτες, στη γειτόνισσα για να μας δώσει λίγο αλευράκι να το βράσουμε με νερό;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφήγηση Κων/νος Βασ.Τσίφτης

Σεπτέμβριος του 1965 που πήγα στην Α΄ Δημοτικού!!! Πού αλλού;; Στο 3θέσιο Δημοτικό Σχολείο της Φτέρης, που είχε τότε 108 παιδιά!!!!

Κάθε μέρα πηγαίναμε στο σχολείο έχοντας μέσα στην τσάντα μας και από ένα κυπελάκι με χερούλι. Ήταν τσίγκινο ή εμαγιέ!!! Βλέπετε τότε δεν υπήρχαν τα πλαστικά!!

Στο κυπελλάκι αυτό, η μαγείρισσα του σχολείου, η Κουκούλη Τασία, μας έβαζε το πρωϊνό μας, που πότε ήταν γάλα και πότε τσάϊ του βουνού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Είναι γεγονός. Συνέβη τόν Μάιο του 1941 στήν οδό Πανεπιστημίου, μπροστά σε εκατοντάδες μάτια θλιμμένων Αθηναίων καί τό άγριο βλέμμα δεκάδων οπλισμένων Γερμανών.Τό έκανε γνωστόν, πρίν άπό λίγα χρόνια, χριστιανικό έντυπο.

Ένα καμιόνι γεμάτο άπό εξαντλημένους, πεινασμένους Νεο ζηλανδούς αιχμαλώτους στρατιώτες, έχει σταματήσει στήν άκρη τού δρόμου.

Έκεί κοντά ένα ελληνόπουλο, ηλικίας 17-19 χρόνων, μέ φθαρμένα ρούχα, κρατάει ένα μεγάλο ξύλινο δίσκο, τόν «νταβλά», όπως τό λέγανε, γεμάτο κουλούρια πρός πώληση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Αγαπητοί εκπαιδευτικοί,

Βγήκα ζωντανός από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Τα μάτια μου είδαν πράγματα που δεν θα έπρεπε να τα δει ανθρώπου μάτι.

Είδα θαλάμους αερίων που κατασκευάστηκαν από καλά εκπαιδευμένους μηχανικούς.

Είδα παιδιά να φαρμακώνονται από άριστα εκπαιδευμένους γιατρούς.

Είδα βρέφη να θανατώνονται από καλά καταρτισμένες νοσοκόμες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφιέρωμα στο Γέροντα Παΐσιο (20,21 Απριλίου 2011) από την ΕΤ3.

«Τα μωράκια έχουν ανάγκη από αγκαλιά, δεν είναι σωστό οι μάνες που τα’ χουν μέσα στα κρεβατάκια και τους δίνουν ψυχρά ένα μπουκαλάκι και τρώνε.

Τα παιδιά θέλουν τη ζεστασιά της αγκαλιάς της μαμάς, ακόμη και να κοιμούνται δίπλα της, να νιώθουν τη στοργή, την αγκαλιά, τη ζεστασιά της».

Κάποτε του είπαν κάποιες μητέρες ότι: «Γέροντα όταν τα παιδιά μας ήταν μικρά τα ελέγχαμε, τώρα όμως έχουμε χάσει τον έλεγχο των παιδιών μας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Advertisements