You are currently browsing the category archive for the ‘παιδί’ category.

Δεν ξέρω τι να πω στον μπαμπά μου που έρχεται τις νύχτες στον ύπνο μου και δεν μου μιλά αλλά με κοιτάζει με παράπονο, σαν να μου λέει «γιατί παιδί μου ;»

«Γιατί δεν θυμάσαι όσα σου έχω πει για το πόσο πείνασα στην Κατοχή, για τα ψωμιά από πίτουρο -τα προορισμένα για τα σκυλιά- που έκλεβα από τους βλάχους, στον κάμπο, όταν αμέριμνοι πήγαιναν στο μαντρί και τα είχαν κρεμασμένα στο σαμάρι του αλόγου, για τη λαχτάρα μου να προλάβω τη μάνα και την αδερφή μου ζωντανές όταν πετύχαινα να βρω ένα δάχτυλο λάδι, για τη γιαγιά σου που δεν έτρωγε μπομπότα για να φάμε η θειά σου και γω, για τα τσουβάλια κάρβουνο που κουβαλούσα, στις μικρές μου πλάτες, στη γειτόνισσα για να μας δώσει λίγο αλευράκι να το βράσουμε με νερό;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Αφήγηση Κων/νος Βασ.Τσίφτης

Σεπτέμβριος του 1965 που πήγα στην Α΄ Δημοτικού!!! Πού αλλού;; Στο 3θέσιο Δημοτικό Σχολείο της Φτέρης, που είχε τότε 108 παιδιά!!!!

Κάθε μέρα πηγαίναμε στο σχολείο έχοντας μέσα στην τσάντα μας και από ένα κυπελάκι με χερούλι. Ήταν τσίγκινο ή εμαγιέ!!! Βλέπετε τότε δεν υπήρχαν τα πλαστικά!!

Στο κυπελλάκι αυτό, η μαγείρισσα του σχολείου, η Κουκούλη Τασία, μας έβαζε το πρωϊνό μας, που πότε ήταν γάλα και πότε τσάϊ του βουνού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Είναι γεγονός. Συνέβη τόν Μάιο του 1941 στήν οδό Πανεπιστημίου, μπροστά σε εκατοντάδες μάτια θλιμμένων Αθηναίων καί τό άγριο βλέμμα δεκάδων οπλισμένων Γερμανών.Τό έκανε γνωστόν, πρίν άπό λίγα χρόνια, χριστιανικό έντυπο.

Ένα καμιόνι γεμάτο άπό εξαντλημένους, πεινασμένους Νεο ζηλανδούς αιχμαλώτους στρατιώτες, έχει σταματήσει στήν άκρη τού δρόμου.

Έκεί κοντά ένα ελληνόπουλο, ηλικίας 17-19 χρόνων, μέ φθαρμένα ρούχα, κρατάει ένα μεγάλο ξύλινο δίσκο, τόν «νταβλά», όπως τό λέγανε, γεμάτο κουλούρια πρός πώληση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Αγαπητοί εκπαιδευτικοί,

Βγήκα ζωντανός από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Τα μάτια μου είδαν πράγματα που δεν θα έπρεπε να τα δει ανθρώπου μάτι.

Είδα θαλάμους αερίων που κατασκευάστηκαν από καλά εκπαιδευμένους μηχανικούς.

Είδα παιδιά να φαρμακώνονται από άριστα εκπαιδευμένους γιατρούς.

Είδα βρέφη να θανατώνονται από καλά καταρτισμένες νοσοκόμες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφιέρωμα στο Γέροντα Παΐσιο (20,21 Απριλίου 2011) από την ΕΤ3.

«Τα μωράκια έχουν ανάγκη από αγκαλιά, δεν είναι σωστό οι μάνες που τα’ χουν μέσα στα κρεβατάκια και τους δίνουν ψυχρά ένα μπουκαλάκι και τρώνε.

Τα παιδιά θέλουν τη ζεστασιά της αγκαλιάς της μαμάς, ακόμη και να κοιμούνται δίπλα της, να νιώθουν τη στοργή, την αγκαλιά, τη ζεστασιά της».

Κάποτε του είπαν κάποιες μητέρες ότι: «Γέροντα όταν τα παιδιά μας ήταν μικρά τα ελέγχαμε, τώρα όμως έχουμε χάσει τον έλεγχο των παιδιών μας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο παππούς και η γιαγιά διδάσκουν στον εγγονό τους την πίστη στο Χριστό. Απόσπασμα από το βιβλίο: » Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού», διαβάζει ο δάσκαλος Σάββας Ηλιάδης

Λίγο προτού αφήσω το Ιρκούτσκ επήγα να ιδώ τον πνευματικό μου πατέρα, με τον οποίο πολλάκις είχα συζητήσει, για να του πω αυτή τη φορά:

«Πηγαίνω εις την Ιερουσαλήμ, και ήλθα να σε ευχαριστήσω για την χριστιανική σου αγάπη προς εμένα, ένα φτωχό προσκυνητή».

«Ο Θεός να ευλογήσει το ταξίδι σου», απήντησε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Μάρω Βαμβουνάκη (Η μοναξιά είναι από χώμα)

«Τα μικρά παιδιά δεν φτιάχνουν μύθους γιατί τα παιδιά ζουν απ’ ευθείας χωρίς διερμηνείς και μεσάζοντες.

Η πραγματικότητα των παιδιών είναι τα παραμύθια μας και η παραμυθία μας για το χαμένο παράδεισο στην εξορία μας.

Τα παιδιά από μόνα τους ξέρουν. Μπορούν ν’ αποκρυπτογραφούν τα μαγικά σημάδια του κόσμου γιατί την έχουν την καθαρή όραση που συλλαμβάνει τα άφαντα, ενώ εμείς τη χάσαμε με τα χρόνια και με τις γνώσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σούκουλη Γεωργίας Ἐκπαιδευτικοῦ

Πόσο καλὰ γνωρίζουμε τὰ παιδιά μας; Οἱ περισσότεροι ἐμμένουμε σὲ κάποια διόλου κολακευτικὰ στερεότυπα γιὰ τοὺς νέους καὶ τὶς ἀξίες τους καὶ στεκόμαστε μὲ προκατάληψη ἀπέναντί τους.

Ὅμως, γιὰ νὰ εἴμαστε εἰλικρινεῖς, τὰ παιδιὰ τὴν κατάλληλη στιγμὴ μᾶς ξαφνιάζουν καὶ μᾶς ἀνατρέπουν ἀπὸ τὶς μυωπικὲς καὶ ἄδικες πολλὲς φορὲς ἐκτιμήσεις μας.

Ἐμεῖς οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἔχουμε νὰ διηγηθοῦμε γιὰ τέτοιες στιγμὲς ποὺ δοκιμάζουμε ἔκπληξη, συγκίνηση καὶ εὐδαιμονία, καθὼς ρίχνουμε μία ματιὰ στὸν ξάστερο οὐρανὸ τῆς ἐφηβικῆς ψυχῆς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος

Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εξετάσεων 2017. Συγχαρητήρια στον τρίτο γιό μου τον Αλέξανδρο!!! Δεν πέρασε Πουθενά!!! Μπράβο που «απέτυχε». Μια χαρά.

Κι αν πετύχαινε πάλι μπράβο θα του έλεγα γιατί ήθελε πολύ την σχολή της Πληροφορικής. Αλλά και τώρα που δεν τα κατάφερε, είναι όλα όμορφα. Και είμαι το ιδιο περήφανος γι αυτόν, και στην επιτυχία μα ιδιαιτέρως στην αποτυχία του.

Οι μεγάλες στιγμές στην ζωή μας συγγενεύουν με μεγάλες ατυχίες και αποτυχίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ρόλος τοῦ παιχνιδιοῦ στή σωματική, πνευματική, ψυχική, συναισθηματική καί κοινωνική ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ, εἶναι τεράστιος. Κι αὐτό γιατί μέ τό παιχνίδι τό παιδί:

Μαθαίνει νά ἐργάζεται, νά συνεργάζεται, νά συγκεντρώνει τήν προσοχή του, νά ἐπιμένει μέχρι νά ἐπιτύχει τό σκοπό του ἤ τό στόχο του, νά ἀγωνίζεται, νά συναγωνίζεται, ἀλλά καί νά ἀνταγωνίζεται, νά προσπαθεῖ, νά μάχεται καί νά μοχθεῖ, νά πειθαρχεῖ, νά εἶναι ὑπεύθυνο, ν’ ἀναγνωρίζει τά δικαιώματα τῶν συμπαιχτῶν του, νά συμμετέχει στίς ἀπό κοινοῦ δραστηριότητες, νά ἐπικοινωνεῖ, νά δημιουργεῖ φιλικές σχέσεις, ἀλληλοσεβασμό καί ἀμοιβαία ἐκτίμηση, νά συγκεντρώνει τήν προσοχή του, νά ξεκουράζεται, νά χαίρεται καί νά ψυχαγωγεῖται, νά εἶναι τίμιο καί δίκαιο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ