You are currently browsing the category archive for the ‘Πάθη και Αρετές’ category.


(Μικρό Γεροντικό στ΄, Π.Β. Πάσχου)

Ένας μοναχός ζούσε σ’ ένα κοινόβιο μοναστήρι ως ησυχαστής, αλλά πολύ συχνά τον κυρίευε το πάθος της οργής.

Σκέφτεται, λοιπόν, και λέγει στον εαυτό του: 

«Θα φύγω από τούτο το μοναστήρι και θα πάω ν’ ασκητεύσω μόνος μου ως αναχωρητής∙κι εκεί, άμα δεν έχω καμιά σχέση με την κανέναν και ησυχάζω μόνος μου, θα πάψει να μ’ ενοχλεί και το πάθος της οργής».

Έφυγε, λοιπόν, από το μοναστήρι και πήγε και βρήκε μια σπηλιά, όπου προσπάθησε να ζήσει μόνος του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Δεν είμαστε οι πράξεις μας. Ούτε οι σκέψεις μας.

Είμαστε κάτι πολύ βαθύτερο και πολύ πιο πέρα από αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Είμαστε εικόνες Θεού. Κάτι πολύ βαθύτερο από αυτό που καταλαβαίνουμε.

Στην ζωή μας ταλαιπωρούμαστε γιατί κάνουμε το λάθος να ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις και τον νου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(Από το βιβλίο: Στάχυα, Τόμος Α, Κωνσταντίνος Κούρκουλας)

Στο χτύπημα της θύρας του Παραδείσου βαριά αντήχησε η ερώτηση:

– Ποιος είναι; ρώτησε από μέσα ο Χριστός.

– Εγώ, απάντησε ο ασκητής.

Η πόρτα έμεινε κλειστή. Καμιά φωνή από πουθενά. Έφυγε πάλι για την έρημο. Υποβλήθηκε σε νέες πνευματικές ασκήσεις και ξαναγύρισε. Χτύπησε την πόρτα και στο ερώτημα «ποιος είναι» αυτή τη φορά απάντησε «Εσύ». ..

Άνοιξε διάπλατα η θύρα. Γιατί είχε τώρα πια ανακαλύψει ποιό ήταν, εκείνο, που την κρατούσε κλειστή. Ήταν το «εγώ» του εγωιστή ανθρώπου, που έπρεπε να αντικατασταθεί με το «εσύ» του Χριστού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Ἐφραίμ Κατουνακιώτης

Ὅταν λειτουργᾶς, νὰ ‘χεις ὑπόψη σου ὅτι εἶσαι μεσίτης. Παραλαμβάνεις ἀπὸ τὸν κόσμο πόνο, δάκρυα, ἀσθένειες, παρακλήσεις καὶ τ’ ἀναφέρεις ἐπάνω εἰς τὸ θρόνο τῆς θεότητος.

Καὶ μεταφέρεις κατόπιν στὸν κόσμο παρηγοριά, θεραπεία, ὅ,τι ἔχει ἀνάγκη ὁ καθένας. Μεγάλο ἀξίωμα σ’ ἔχει ἀξιώσει, παιδί μου, ὁ Θεός. Νὰ τὸ καλλιεργήσεις. Τὸ αὐτὶ τοῦ Θεοῦ εἶναι στὸ στόμα τοῦ ἱερέως.

Μεγάλη δύναμη ἔχει τὸ πετραχήλι. Τὸ πετραχήλι εἶναι ὁ διαλλάκτης τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου μὲ τὸν Πατέρα, μὲ τὸν Δημιουργό του. Γι’ αὐτὸ ὅσο μπορεῖς περισσότερα ὀνόματα νὰ μνημονεύεις. Ὅσο μπορεῖς περισσότερα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀνθρώπινο καὶ δικαιολογημένο ἀ­κούγεται τὸ παράπονο: Πόσο νὰ κάνω ἀκόμη ὑπομονή;…

Ὅταν βιώνεις καθημερινὰ τὴν ἀβεβαιότητα γιὰ τὴν ἐπιβίωσή σου· ὅταν βλέπεις τὰ προβλήματα ὄχι μόνο νὰ μὴν ὁδηγοῦνται σὲ κάποια λύση, ἀλλὰ νὰ διογκώνονται· ὅταν εἶσαι ἀναγκασμένος νὰ συμβιώνεις ἢ νὰ συνεργάζεσαι μὲ ἀνθρώπους δύστροπους, ἄδικους, σκληρούς, φθονερούς· ὅταν δύσκολες ἀσθένειες ἢ καὶ αὐτὸς ὁ φοβερὸς θάνατος ἐπισκέπτον­ται ἀγαπημένα σου πρόσωπα· ὅταν κι ἐσὺ ὁ ἴδιος ἔρχεσαι ἀντιμέτωπος μὲ πειρασμοὺς καὶ θλίψεις χωρὶς νὰ διαφαίνεται κάποια διέξοδος…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Έχουμε άραγε σκεφτεί ποτέ ότι αυτά που «θέλουμε» δεν τα πόθησε ποτέ η καρδιά μας;

Σκεφτήκαμε ότι το όνειρο που κυνηγάμε ποτέ δεν το είδαμε στον ύπνο μας;

Πόσα από αυτά που καθημερινά αποτελούν τους στόχους και τις επιδιώξεις μας, είναι δικοί μας καημοί και κέφια;

Κουρδισμένοι καλά, προγραμματισμένοι από μικροί να κυνηγάμε κάτι που δεν μας ανήκει ναυαγούμε σ΄ενα ταξίδι που δεν θελήσαμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οἱ Πατέρες χρησιμοποίησαν τὸν ὅρο τῆς Γραφῆς «δερμάτινοι χιτῶνες», γιὰ νὰ περιγράψουν καὶ νὰ ἑρμηνεύσουν τὴν μετὰ τὴν πτώση κατάσταση τοῦ ἄνθρωπου.

Μὲ τὸν ὅρο δηλαδὴ «δερμάτινοι χιτῶνες» ἀποδίδεται ἡ κατάσταση τῆς νεκρότητας καὶ τῆς φθορᾶς, τὴν ὁποία περιβλήθηκε ὡς δεύτερη φύση του, μετὰ τὴν πτώση του, ὁ ἄνθρωπος.

Ὁ Παναγιώτης Νέλλας στὸ βιβλίο του «Ζῶον Θεούμενον», μᾶς ἀναλύει διεξοδικὰ τὸ θέμα αὐτὸ τῶν δερματίνων χιτώνων καὶ λέει τὰ ἑξῆς:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης 

«Συλλογίσου πως ο θάνατος είναι τέλος της απάτης.

Η πλέον δε κοινή απάτη όπου μας πλανά εις ταύτην την αθλίαν ζωήν είναι όπου νομίζομεν τα μεν γήινα πράγματα του κόσμου πως είναι μεγάλα, επειδή και είναι πλησιέστερα και πλέον κοντά εις τας αισθήσεις μας, τα δε ουράνια τα νομίζομεν μικρά, διότι είναι μακρύτερα από τας αισθήσεις μας.

Ομοίως και οι θλίψεις και τα βάσανα μας φαίνονται βαρείαι και αι αμαρτίαι μας φαίνονται ελαφραί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 Ἅγιος Νεῖλος ὁ Ἀσκητής

Μήν προσεύχεσαι νά γίνουν τά θελήματά σου, γιατί ὁπωσδήποτε δέν συμφωνοῦν μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀλλά μᾶλλον, καθώς διδάχθηκες, λέγε στήν προσευχή σου: «Γενηθήτω τό θέλημά σου» (Ματθ. στ΄, 10).

Καί γιά κάθε πρᾶγμα αὐτό νά ζητᾶς ἀπό τόν Θεό, νά γίνει τό θέλημά Του, γιατί Αὐτός θέλει τό καλό καί τό συμφέρον τῆς ψυχῆς σου, ἐνῶ ἐσύ, ὁπωσδήποτε δέν ζητᾶς πάντοτε τό συμφέρον σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mια φορά, ο Αββάς Αγάθωνας, πήγαινε στην πόλη να δώσει το εργόχειρο του και να προμηθευτεί το λίγο ψωμάκι του, βρήκε κοντά στην αγορά ένα πτωχό γέρο ανάπηρο.

-Για την αγάπη του Θεού, Αββά, άρχισε τα παρακάλια ο γέρος μόλις είδε τον Όσιο, μη με αφήσεις και εσύ αβοήθητο τον δυστυχή, πάρε με κοντά σου.

Ο Αββάς Αγάθων τον έβαλε να καθίσει δίπλα του εκεί που αράδιασε τα καλάθια του για να τα πουλήσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ