You are currently browsing the category archive for the ‘ονόματα της Παναγίας’ category.

Πολλοί έχουν τη γνώμη ότι οι πρώτες εικόνες της Παναγίας είναι του Αποστόλου Λουκά. Δεν είναι σωστό αυτό. Οι πρώτες εικόνες της Παναγίας είναι οι αχειροποίητες, δηλαδή χωρίς ανθρώπινο χέρι.

Η παράδοση λέει ότι όταν ζούσε η Παναγία, ο απόστολος Πέτρος και ο Ιωάννης έφτιαξαν μια εκκλησία για τη Παναγία χωρίς η ίδια να το γνωρίζει, στη Λήδα – απέξω από το Τελ Αβίβ – που είναι η πατρίδα του Αγίου Γεωργίου και υπάρχει ο τάφος του.

Παρακάλεσαν τότε τη Παναγία να πάει εκεί και να ευλογήσει την Εκκλησία. Εκείνη τους είπε πηγαίνετε και θα με βρείτε εκεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements


Σήμερα Την τιμούμε ως Γοργοεπήκοο -ένα από τα πολλά προσωνύμια που της έδωσε η αγάπη, η ανάγκη, η περίσταση, η ελπίδα, το δάκρυ, η αγωνία, ο καημός, το ντέρτι και η χαρά των ανθρώπων-.

Το «Γοργοεπήκοος» είναι βυζαντινή προσωνυμία και  σημαίνει «από ψηλά σπεύδουσα και ταχεία βοήθεια», Αυτή που έρχεται φουριόζα, τρέχοντας να προφτάσει τα αναγκεμένα παιδιά Της.

Κάποιες φορές το ακούμε το ρούχο Της, καθώς -με βιασύνη- κατηφορίζει από τα μονοπάτια του ουρανού…
Με αυτό το όνομα (αναφέρεται και ως Γοργουπήκοος) Την συναντούμε σε πολλές περιοχές της Ελλάδος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στη Δυτική όχθη του ποταμού Κερυνίτη 1 χλμ. βορειοδυτικά των Καλαβρύτων και στο άκρο του χωριού Πλατανιώτισσα, βρίσκονται το ένα κοντά στο άλλο τρία τεράστια πλατάνια.

Ανάμεσά τους φαίνεται ένα ακόμη πλατάνι, που πιεζόμενο από τα άλλα τρία δεν έχει αναπτυχθεί. Ο πρώτος μεγάλος πλάτανος κλείνει προ τα νοτιοανατολικά, πάνω από τον παλιό αλευρόμυλο της εκκλησίας και το επίσης παλιό υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του χωριού.

Στη βάση του πρώτου πλατάνου ενώνονται οι ρίζες ενός άλλου πελώριου πλατανιού που κυριαρχεί με το μέγεθος του πάνω από όλα τα άλλα και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος το συμπλέγματος των τεσσάρων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΝΑ πρωί, μετὰ τὴν Ἀκολουθία, πῆγε στὸ Μοναστήρι τῆς Παναγίας Χρυσολεόντισσας στὴν Αἴγινα ἕνας ἡλικιωμένος ἄνθρωπος, ποὺ κρατοῦσε δύο πολὺ μεγάλες λαμπάδες.

Μόλις ἀντίκρυσε τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Χρυσολεόντισσας, τὴν ἀγκάλιασε καὶ κλαίγοντας μὲ λυγμοὺς εὐχαριστοῦσε τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο.

Ἡ Μοναχὴ Χρυσαφένια, ποὺ ἦταν ἐκεῖ, τὸν ρώτησε τί τοῦ συμβαίνει καὶ αὐτὸς κλαίγοντας τῆς εἶπε, ὅτι ὁ ἴδιος μαζὶ μὲ πολλοὺς ἐργάτες εἶχε βρεθεῖ στὴν πυρκαγιὰ τοῦ Τατοΐου. Τοὺς εἶχαν δώσει φτυάρια νὰ χτυποῦν, γιὰ νὰ σβήσει ἡ φωτιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μόλις ἕξι χιλιόμετρα βορειοανατολικά τῆς Ἰστιαίας, στή Βόρεια Εὔβοια, μέσα σέ μιά καταπράσινη κοιλάδα βρίσκεται ἡ Παναγία τῆς Ντινιοῦς.

Θεόρατα πλατάνια ἀνοίγουν τά κλαδιά τους στόν οὐρανό κι ἕνα ἥσυχο ποταμάκι, τό «Διονόρεμα», κυλᾶ τά καθάρια νερά του μέσα σέ καλαμιές καί σκοῖνα. Γάργαρο καί δροσερό τό νερό τῆς κρήνης στόν περίβολο ξεδιψᾶ κάθε διαβάτη καί προσκυνητή.

Κατά τήν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας ἡ περιοχή ἀνῆκε σέ κάποιον Τοῦρκο μπέη.Μετά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 πουλήθηκε στήν οἰκογένεια τοῦ Ἀθανάσιου Πετσάλη, ἀπό τήν ὁποία τό 1928 τήν ἀγόρασαν οἱ ἀδελφοί Ριτσώνη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Στρατής Ανδριώτης

Σε μια πανέμορφη τοποθεσία του μαρτυρικού Πόντου, έξω από την πόλη της Τραπεζούντας, είναι κτισμένο πριν 16 αιώνες, το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά.

Σ’ ένα παραδεισένιο καταπράσινο τοπίο, κατάφυτο από πανύψηλα δέντρα, που απλώνονται πάνω στα θεόρατα βουνά, με τα ορμητικά τρεχάμενα νερά να βουΐζουν δυνατά σα να σε καλωσορίζουν στον τόπο τους τον ευλογημένο.

Περιηγείσαι ανατρέχοντας στους παλιούς καιρούς, σε μια άλλη διάσταση του χρόνου και της ιστορίας, τότε που όλα εδώ είχαν πραγματικό νόημα και διαφορετική σημασία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ
Κατά τα τέλη του 10ου αιώνα, σ’ ένα κελί κοντά στις Καρυές, ο υποτακτικός έψαλλε την ακολουθία του Όρθρου, φιλοξενώντας κάποιον άγνωστο μοναχό.

Φθάνοντας στην θ΄ ωδή, καθώς έψελνε την «Τιμιωτέραν», ο ξένος μοναχός άρχιζε τον ύμνο κάπως διαφορετικά, προτάσσοντας το «Άξιον εστίν ως αληθώς…», κάτι που εντυπωσίασε τον υποτακτικό ζητώντας να του γράψει ολόκληρο τον ύμνο για μην τον ξεχάσει.

Ο θαυμαστός εκείνος μοναχός, που ήταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, μιας και δεν βρέθηκε μελάνι και χαρτί, χάραξε τα λόγια του ύμνου με το δάκτυλό του σε μια πέτρινη πλάκα, λέγοντας ότι στο εξής έτσι πρέπει να λέγεται ο ύμνος και έγινε άφαντος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρία Εφορακοπούλου-Παπαχρήστου Παθολόγος-Εντατικολόγος

Με πολλούς τρόπους η Παναγία μας εκδηλώνει την αγάπη της προς τους ανθρώπους. Σε πολλές εικόνες της δίνει ιδιαίτερη χάρη, ώστε αυτές να θαυματουργούν σε όσους με πίστη ζητούν την βοήθειά της.

Μία από τις εκδηλώσεις της αγάπης της και της εύνοιάς της είναι και η ανάβλυση μύρου από ορισμένες εικόνες της. Η μυροβλυσία των εικόνων της Θεοτόκου είναι σπάνιο φαινόμενο.

Λίγες εικόνες της σε όλο τον κόσμο μυροβλύζουν και χαρίζουν παρηγοριά στους πιστούς. Εδώ θα αναφερθούμε συνοπτικά σε μερικές από τις πιο γνωστές μυροβλύζουσες εικόνες της Παναγίας, που βρίσκονται στον Ελλαδικό χώρο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἡ Παναγία τοῦ Βλαντιμίρ

Δέν πρόκειται ποτέ νά ξεχάσω τόν νεαρό ὀρθόδοξο Ρῶσο μπρός στήν παγκοσμίως γνωστή Εἰκόνα τῆς «Παναγίας τοῦ Βλαντιμίρ», στό Μουσεῖο πού φυλάσσεται καί δίπλα στήν Εἰκόνα τῆς «Ἁγ. Τριάδος τοῦ Ρουμπλιόφ».

Στεκόταν μπροστά στήν Παναγία ἀκίνητος σάν ἄγαλμα καί ἀπερίσπαστος σάν ἀσκητής, ἐνῶ δίπλα του περνοῦσαν τά
τσούρμα τῶν εἰδικῶν κοσμοδόξαστων καί μή περί τήν τέχνην, τά περίεργα γκρούπ, οἱ ἀνυποψίαστοι, οἱ θαυμαστές τῆς ἱερότητας τῆς εἰκόνας, λέγοντας ὁ κάθε ἕνας τό δικό του.

Τά χείλη τοῦ νεαροῦ ρώσου δέν σταμάτησαν νά κινοῦνται μυστικῶς καί τά μάτια του εἶχαν εἰσχωρήσει ὡς τήν καρδιά τῆς Παναγίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ναός της Παναγίας Ρασιώτισσας, έτ. 1411, στην Καστοριά

Γ. Τ. Αλεξίου 

Ένας απ’ τους σημαντικότερους ιερούς ναούς της Καστοριάς, όσον αφορά τις τοιχογραφίες, είναι ο αφιερωμένος στην Παναγία, την επονομαζόμενη Ρασιώτισσα (Πίν. 1, 8).

Ο εν λόγω ναός, σύμφωνα με την κτιτορική του επιγραφή, οικοδομήθηκε το έτος 14111. Τότε αγιογραφήθηκε κι ένα τμήμα (μόνον;) της εξωτερικής υπέρθυρης επιφάνειάς του, από άγνωστό μας, αλλά πολύ αξιόλογο καλλιτέχνη, πιθανότατα του λεγόμενου “Καστοριανού εργαστηρίου”.

Η υπόλοιπη, εσωτερική τοιχογράφηση του ναού έγινε το έτος 1553, μάλλον απ’ τον φημισμένο αγιογράφο φράγκο Κατελάνο2 και με δαπάνη της οικογένειας του Καστοριανού άρχοντα Σταμάτιου Σιρόβα3.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ