You are currently browsing the category archive for the ‘Μικρά Ασία’ category.

Στον Πόντο η βάφτιση λεγόταν «Φωτίσια ή Φωτίσα» και γινόταν συνήθως πριν από τη συμπλήρωση σαράντα ημερών από τη γέννηση του παιδιού. Λάμβανε χώρα πάντα ημέρα Κυριακή, ενώ νονός του πρώτου παιδιού γινόταν αυτός που στεφάνωνε το ζευγάρι.

«Για να λυθούν τα σταυρωμένα χέρια του», όπως πιστεύανε…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ιστορία της εικόνας είναι θαυμαστή, όπως αρμόζει σε μια θαυματουργή εικόνα.

Το 1881 μία κάτοικος της Κρήνης (Τσεσμέ) Μικράς Ασίας ζήτησε α̟πό την Αγία Άννα –μητέρα της Παναγίας μας- να της χαρίσει ένα τέκνο κι αυτή θα αφιέρωνε μια εικόνα στην χάρη της.

Πράγματι η Αγία εισάκουσε το αίτημά της και η συγκεκριμένη ̟πιστή ζήτησε από έναν αγιογράφο των Κυδωνίων (Αϊβαλί) να αγιογραφήσει την Αγία, ό̟πως και έγινε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Φωτεινή ήταν ο ωραιότερος κι ο πιο εντυπωσιακός ναός της Σμύρνης. Ξεχώριζε για το πανύψηλο καμπαναριό, τις φανταχτερές του καμπάνες, τις μεγαλοπρεπείς τοιχογραφίες και το χρυσό σταυρό, που έλαμπε στον ήλιο.

Στο καμπαναριό υπήρχε ρολόι με την επιγραφή «Ηλίου άτερ σιγώ», δηλαδή απουσία του ηλίου σιωπώ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τῆς Διδοῦς Σωτηρίου (ἀποσπάσματα)

(Ἡ ὑπόθεση τοῦ πρώτου αὐτοῦ μυθιστορήματος τῆς Διδοῦς Σωτηρίου ἀναφέρεται στά θύματα τῆς μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τόν ξεριζωμό τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν καί τίς σκληρές δοκιμασίες πού ἀντιμετώπισαν οἱ πρόσφυγες κατά τήν ἐγκατάστασή τους στήν Ἑλλάδα).

Ἀρχίσαμε νὰ βαδίζουμε πιασμένοι ἀπ ᾽τὸ χέρι, κοντὰ ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, χαμένοι, μουδιασμένοι, δισταχτικοί, σὰν νὰ ᾽ μαστε τυφλοὶ καὶ δὲν ξέρουμε ποὺ θὰ μᾶς φέρει τὸ κάθε βῆμα ποὺ ἀποτολμούσαμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Της Μαίρης Ηλιοπούλου

Στο συνοικισμό στα Νέα Αλάτσατα (Δ. Βύρωνα) οι νοικοκυρές για να ευχαριστήσουν τα παιδιά και εγγόνια τους, τους έφτιαχναν τις γνωστές τηγανιτές τυρόπιτες με φύλλο σπιτικό. Οι τραγανές τηγανιτές τυρόπιτες στον Πόντο λέγονται «φυλλωτά».

Η συγκεριμένη συνταγή ήρθε από Αλάτσατα της Μικράς Ασίας. Από τις αγαπημένες και εύκολες στην παρασκευή συνταγές και με μικρό κόστος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βουρλά!
Καμάρι της Ανατολής!
Καρφί μέσα στα μάτια των Τούρκων.

Με τι συγκίνηση θυμάμαι τους αμπελοφυτεμένους κάμπους σου! Θυμάμαι τα ωραία εωθινά σου και ξαναζωντανεύουν μέσα μου τα ίδια αισθήματα που εδωκίμαζα τότε, σαν έβλεπα να ξεχύνονται από τους μαχαλάδες σου στα αμπέλια χιλιάδες κόσμος, που ήξερε να κρατεί το λισγάρι του αγρότη τόσον, όσον και το τουφέκι του πολεμιστή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η επιστολή είναι από το αρχείο!!!

Σημείωση συγγραφέα: Αρχή του Νοέμβρη του 1922 ήρθε μας βρήκε στην Τραπεζούντα η Ελένη κόρη του Γρήγορη Μελίδη και σύζυγος του Κάτσιου, και μας έδειξε κάποιο συγκινητικό γράμμα του αδελφού της Γιάννη.

Στο γράμμα του ο Γιάννης για να μην προδοθεί η αδελφή του Ελένη, παρουσιάζεται σαν Γεώργιος Βενετικίδης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τῆς κ. Δέσποινας Πεύκαρου
(ἀπό τό Ἡμερολόγιο 2015 τοῦ Συνδέσμου Μικρασιατῶν Κύπρου)

«Ἀφιέρωμα εἰς μνήμη ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπέροχων ἀνθρώπων πού εὐτύχησα νά ἔχω οἰκογένεια.»

Ὁ Χαράλαμπος καί ἡ Δέσποινα Χαραλάμπους μέ τά ἕξι τους παιδιά ζοῦσαν στό μεγάλο τους σπίτι περιτριγυρισμένο ἀπό τό μεγάλο μπαξέ ἔξω ἀπό τή Σμύρνη, στήν περιοχή Μπαλατζίκ.

Τό στερνό παιδί τους ἦταν ἡ Δήμητρα 11/2 χρόνων τό 1921.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Η μπροστινή όψη της αμφιπρόσωπης εικόνας χωρίς την ασημένια επένδυση και μετά τον καθαρισμό της.

Γιώργος Ιωάννου (Ἡ σαρκοφάγος, 1971)

Στή μισοβυθισμένη μές στά χώματα Ἀχειροποίητο,1 σέ μιά γωνιά τοῦ νάρθηκα, βρίσκεται σχεδόν παραπεταμένη ἡ Παναγία ἡ Ρευματοκρατόρισσα. Κατεβαίνω ἀρκετά συχνά καί τήν κοιτάζω πικροχαμογελώντας γιά τήν κοινή κατάντια μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καισαριανή 1926 η Φραγκώ Πολυχρόνη το γένος Μαργαρίτη

«…Στους πανωχωριανούς μύλους μάς ηβάλανε σε μια σειρά πιο στενή, για να μας ελέγχουν από ‘δώ κι από ‘κεί τα ταγκαλάκια (1) πάνω στ’ αλόγατα, κι από ‘κειδανάς ηξεκινούσαμε.

Ήπρεπε να πορπατούμε με διαταή και να σταματούμε με διαταή. Άμα ηφώναζε ο Τούρκος «ντουρ!» (2) κι ηπορπατούσε κανένας, ούτε που λογάριαζε τι ήταν! Μπαμ, του ‘ριχνε με τη μια! Η μάνα μας, έγκυος τότε, κοιτούσε να μας το θυμίζει:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ