You are currently browsing the category archive for the ‘μητέρα’ category.

Ἡ ἔγκυος γυναίκα πλησίαζε στόν τοκετό. Ὅμως, δές, οἱ γιατροί, μετά ἀπό ἐπανειλημμένες ἐξετάσεις, πῆραν νά ἀνησυχοῦν.

Συσκέφτηκαν, τά εἶπαν, καί ὁ πρῶτος τους πλησίασε μέ σοβαρότητα καί καλωσύνη τήν ἔγκυο, καί ἄρχισε, σιγά-σιγά καί μαστορικά, νά τῆς λέει:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παλιά η μάνα, η μάνα αγρότισσα, όταν πήγαινε στο χωράφι, έπαιρνε και τα παιδιά της μαζί γιατί δεν είχε που να τ’ αφήσει! Τα “φόρτωνε” στο γάιδαρο και ξεκινούσε!

Έπαιρνε ακόμα και το μωρό της -το στερνό!
Τότε οι γιαγιάδες, μάνες και πεθερές, ήταν κι αυτές νέες και είχανε δικές τους δουλειές στα χωράφια και δεν μπορούσαν να τα κοιτάξουν !

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἕνα ἅγιο τέλος

Μιὰ ψυχὴ φρόντιζε πάντοτε νὰ ἔχη ἀδιάλειπτη τὴν μνήμη τοῦ θανάτου καὶ μαζὶ μ᾿ αὐτὴ νὰ μελετᾶ καὶ τὸν Παράδεισο.

Φρόντιζε νὰ κάνη κάθε μέρα ἐξέτασι τῆς συνειδήσεώς της καὶ ὅταν εὕρισκε ἐνοχές, πήγαινε εὐθὺς ἀμέσως καὶ τὶς τακτοποιοῦσε στὸν Πνευματικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του Λευτέρη Κορέλη

Σαράντα οκτώ ώρες κρατούσε το ταξίδι, συνήθως πεζοπορία. Κατά διαστήματα συναντούσαν χωριά, όπου είχαν στημένους χορούς με ψητά, κλαρίνα και πανηγύρια… Μ’ είχε ταμένο η μάνα μου. Κινδύνεψα να πεθάνω στη γέννα.

-Σώσε το παιδάκι ‘μ Παναγία μου, και θα ‘ρθουμε στη χάρη σου.

Και εκπλήρωσε το τάμα της. Ήταν ένα ταξίδι που έγινε το 1917. Και διηγούνταν η μάνα μου, που ίσως αυτό να ήταν και «το μόνον της ζωής της ταξίδιον»:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λουκία Βουργιά – Δημητριάδου, (τέως Επιθεωρήτρια Δημοτικής Εκπαίδευσης Κύπρου)

Ήταν ένα ζεστό καλοκαιριάτικο μεσημέρι του Ιούνη του 2019 . Είπα να πάω να δω λίγο τη μάνα μου. Την είδα να κρατά ένα δισκάκι με δυο φέτες βρεγμένο ψωμί.

Προχωρούσε αργά με μικρά βήματα στην αυλή του σπιτιού μας . Απίθωσε με τρεμάμενα χέρια το ψωμί στον φούρνο. Μα τι έκανε ;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τοῦ πρεσβ. Χριστοδούλου Παπαΐωάννου*

Ὁ γιὸς βρισκόταν στὸ δωμάτιο τοῦ ὅταν ἄκουσε τὸν πατέρα του νὰ συζητεῖ μὲ τὴν μητέρα του. Τὴν πίεζε νὰ κάνει ἔκτρωση τὸ παιδάκι τους. Δὲν ἄντεξε. Πνίγηκε στὶς σκέψεις. Κατέβηκε κάτω. Μόλις τὸν εἶδαν σώπασαν.

– Εἶσαι ξύπνιος Ἀντρέα; Ρώτησε ἀμήχανα ὁ πατέρας.

– Eεεε! Μᾶλλον!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Τόν ἔψαχνες, λές , σ’ ὅλα τά στρατιωτικά νεκροταφεῖα. Ταξίδεψες ἀπό τό Ζλάτιμπορ ἕως τήν Κέρκυρα, ἕως τήν Θεσσαλονίκη. Ἀνέβηκες στό Καϊμακτσαλάν, στήν Πέτρα τοῦ Γάτου. Κατέβηκες στίς κοιλάδες τῶν νεκρῶν.

Πῆγες ὅπου ἔμαθες ὅτι ὑπάρχει στρατιωτικό νεκροταφεῖο. Ἔτρεξες, παρακάλεσες νά σοῦ διαβάσουν τίς λίστες θαμμένων ἐδῶ καί ἐκεῖ – διάβαζες καί μόνη σου τά ὀνόματα στούς σταυρούς. Δέν ὑπάρχει πουθενά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πριν από λίγο καιρό, η κόρη μου φοβόταν να κοιμηθεί τα βράδια, με ρωτούσε συνεχώς αν υπάρχουν φαντάσματα κ.λπ.

Η αλήθεια είναι ότι είχα ανησυχήσει, γιατί πολλές φορές ξημερωνόταν με το φόβο αυτό αλλά και δε μπορούσα να κάνω κάτι γιατί τις νύχτες αποκοιμόμουν τις περισσότερες φορές από την κούραση της ημέρας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεσημέριαζε. Η κυρα-Λαμπία με τη θυγατέρα της τη Βασίλω, μαζώνανε ελιές στον Αη-Νικόλα. Είχανε φύγει αμπονώρα από το χωριό.

Πήγανε πρώτα πέρα στους καλύβους, στρώσανε το γάιδαρο, πήρανε δύο σάκαινες και κινήσανε, σέρνοντας και τις δύο γίδες τους. Τον αφέντη τους, τον κυρ-Γιώργη τον είχανε χάσει εδώ και τρία χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τον Άγιο Εφραίμ  Κατουνακιώτη τον πήρε ήσυχα ο Θεός στις 27 Φεβρουαρίου 1998

Σεβαστή μου – αγαπημένη μου χρυσή μου – γλυκειά μου Μαννούλα.

Με πολύν αγάπη και βαθύν σεβασμόν σου φιλώ το χεράκι και ζητώντας την ευχούλα σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι