You are currently browsing the category archive for the ‘μητέρα’ category.

Κάποτε ένας Ευρωπαίος πείραξε τον Γιώργο Σεφέρη.

-Μα, πιστεύετε σοβαρά ότι είστε απόγονοι του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή;

Και ο ποιητής απάντησε:

-Όχι είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά και τον Παπαφλέσσα, που ζύμωνε κάθε Πρωτοχρονιά τη βασιλόπιτα και ένιωθε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος

Είχε συννεφιά. Ένα ξανθό αγοράκι κρατούσε μία ομπρέλα προκαταβολικά. «Μαμά» της λέει, «ξέρεις τι είναι ο ομορφότερος τόπος;».

«Τι, παιδί μου;».

«Να τρώμε πατατάκια και να βλέπουμε αγώνα».

Γέλασε η μαμά. Τι, να κάνει;

Στην πραγματικότητα, θα είχε φωτιστεί το παιδάκι, σαν άγιο κι αγγελάκι που ήταν, να περιγράψει τον Παράδεισο έτσι παιδικά, τόσο απλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Της Γεωργίας Ανδριώτου.

Μαμά, το ξέρω ότι μ’ αγαπάς. Ποτέ δεν αμφισβήτησα την αγάπη σου.

Ακόμα και τις φορές εκείνες που με μαλώνεις, ξέρω ότι η καρδιά σου είναι γεμάτη στοργή και τρυφερότητα για μένα.

Προσπαθείς να μου προσφέρεις όλα αυτά που έχω ανάγκη, ίσως και περισσότερα ακόμα. Είσαι πάντα δίπλα μου όταν σε χρειάζομαι και το χάδι σου είναι η πιο γλυκιά μου μυρωδιά.

Πολλές φορές, όμως, με βαραίνουν τα δικά σου όνειρα. Αυτό είναι το μόνο παράπονο που έχω από σένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τρία μυρωδάτα κυδώνια

Κάποτε ζούσε στο χωριό μας, τον Γέρμα Καστοριάς, μια νεαρή μητέρα, που είχε ένα παιδάκι 5 – 6 ετών. Κάποια βραδιά, η μητέρα και το αγοράκι της πήγαν να επισκεφτούν τη νουνά του.  

Κατά τη διαδρομή, η μητέρα είπε στο παιδί: «Γιωργάκη, τώρα που θα πάμε στη νουνά σου θα κάθεσαι φρόνιμα.

Όταν έρθει η  ώρα να φύγουμε, η νουνά θα σε ρωτήσει τι θέλεις να σε (σου) δώσει. Τότε εσύ θα ζητήσεις  κυδώνι, διότι εμείς δεν έχουμε κυδώνια στο σπίτι μας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Κάπου, κάποτε, ἀκριβῶς παραμονές Χριστουγέννων, συνέβη σέ μία τεράστια πόλη καί μέ τρομερή παγωνιά.

Ἔχω τήν ἐντύπωση, λοιπόν, ὅτι ὑπῆρχε στό ὑπόγειο ἕνα ἀγόρι, ὅμως πολύ μικρό ἀκόμα, ἔξι χρονῶν ἤ μπορεῖ καί μικρότερο. Αὐτό τό ἀγόρι ξύπνησε τό πρωί μέσα σέ ἕνα ὑγρό, κρύο ὑπόγειο.

Φοροῦσε κάτι σάν ρομπάκι καί τουρτούριζε. Ἡ ἀνάσα του ἔβγαινε ἀπό τό στόμα του σάν ἄσπρος ἀχνός, κι ἐκεῖνο, καθισμένο πάνω σέ ἕνα σεντούκι στή γωνίτσα, διασκέδαζε παρατηρώντας την νά πετάει καί νά χάνεται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος

Η κυρία Βικτωρία, με το πέρασμα του χρόνου, απέκτησε πρόβλημα στην καρδιά της.

«Η μητέρα μου ήταν καρδιακή» λέει ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης [φώτο], «και όταν πέθανε η αδερφή της, πολύ στεναχωρήθηκε και τη χτύπησε περισσότερο η καρδιά και την πήγε ο αδερφός μου, ο αξιωματικός, ο Χαράλαμπος, στο νοσοκομείο». Λίγες μέρες μετά, η Βικτωρία εκοιμήθη.

Η μητέρα του παπά Εφραίμ του Κατουνακιώτη είχε την επιθυμία, σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της ζωής της, να κουρευτεί μοναχή. Η συνεννόηση ήταν ότι θα την κάνουν μοναχή όταν θα κοπιάσει η τελευταία ώρα της, λίγο πριν φύγει από τον κόσμο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφιέρωμα στο Γέροντα Παΐσιο (20,21 Απριλίου 2011) από την ΕΤ3.

«Τα μωράκια έχουν ανάγκη από αγκαλιά, δεν είναι σωστό οι μάνες που τα’ χουν μέσα στα κρεβατάκια και τους δίνουν ψυχρά ένα μπουκαλάκι και τρώνε.

Τα παιδιά θέλουν τη ζεστασιά της αγκαλιάς της μαμάς, ακόμη και να κοιμούνται δίπλα της, να νιώθουν τη στοργή, την αγκαλιά, τη ζεστασιά της».

Κάποτε του είπαν κάποιες μητέρες ότι: «Γέροντα όταν τα παιδιά μας ήταν μικρά τα ελέγχαμε, τώρα όμως έχουμε χάσει τον έλεγχο των παιδιών μας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η κυρία Μαρία – αρχόντισσα της πόλης εκείνο τον καιρό- έπαιρνε πάντα μαζί στις βόλτες της τον γιό της Γιάννη γιατί θεωρούσε ότι με την παρέα τους κάτι ωφέλιμο θα εύρισκε πάντα να τον διδάξει.

Ένα πρωί με το που ανέτειλε ο ήλιος ξεκίνησε να πάει στον κήπο μιας φιλικής οικογένειας. Η δροσιά ακόμη δεν είχε φύγει από τα φύλλα των δένδρων και των λουλουδιών, τα γεμάτα καρπούς και ευωδιαστά άνθη.

Η κυρία Μαρία που θεωρούσε ως τρόπο διαπαιδαγώγησης και πλουτισμού της γνώσης τούτες τις βόλτες με τον μικρό Γιάννη, πάντα εύρισκε κάτι να του λέει, να τον διδάσκει με τρόπο γλαφυρό…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διηγήθηκε ἡ γιαγιά Λαμπρινή:

«Ἡ κόρη μου Σταθούλα εἶχε περάσει τά δεκαοχτώ της καί ἦταν καιρός γιά παντρειά. Ἄρχισαν τά προξενιά, ἀλλά δέν μέ ἀνέπαυαν οἱ γαμπροί. Ἦταν εὐκατάστατοι, καλοί ἄνθρωποι, ἀλλά μέ σεσαλευμένη καθαρότητα.

Ἐκεῖνα τά χρόνια δέν εἶχε τόσο λόγο ἡ νύφη γιά τήν ἐπιλογή τοῦ γαμπροῦ καί ἐπειδή εἶχα τήν μέριμνα τοῦ γαμπροῦ ἤθελα πρῶτα ἀπ’ ὅλα νά εἶναι καθαρός, ἁγνός. Ἡ Σταθούλα δέν εἶχε κλίση γιά καλογερική, ὅπως ἐγώ, καί ἔπρεπε νά βρεθεῖ γαμπρός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Τα 8 ψέματα της πάμφτωχης μάνας μου

Σίγουρα η αγάπη που νιώθει μία μάνα για το παιδί της, δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο είδος αγάπης.

Παρά τις όποιες δυσκολίες και τα εμπόδια, οι μανάδες πάντα καταφέρνουν να βάλουν πρώτα τα παιδιά τους, ακόμη και αν οι ίδιες καταλήξουν…τελευταίες.

Στην ιστορία που ακολουθεί μια μητέρα έπρεπε να πει αρκετά ψέματα στο γιο της για να τον μεγαλώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και τώρα που αποκαλύφθηκε η αλήθεια, η ιστορία της έγινε παγκοσμίως γνωστή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Advertisements