You are currently browsing the category archive for the ‘μαρτυρίες’ category.

Κείμενο του καθηγητή καρδιολογίας Γεωργίου Παπαζάχου

Αντί άλλης Πασχαλινής ευχής, θα σας μεταφέρω τα χαρμόσυνα αναστάσιμα βιώματα του μακαριστού γέροντα Πορφυρίου, όπως τα έζησα μια Τρίτη Διακαινησίμου στο κελλάκι του.

Πήγα να τον δω σαν γιατρός. Μετά την καρδιολογική εξέταση και το συνηθισμένο καρδιογράφημα, με παρεκάλεσε να μη φύγω.

Κάθησα στο σκαμνάκι κοντά στο κρεβάτι του. Έλαμπε από χαρά το πρόσωπό του. Με ρώτησε: –Ξέρεις το τροπάριο που λέει “Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν…”;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος

«Μου εδιηγείτο ο παππούς» λέει κάποτε σε μία ομιλία του ο μακάριος Γέρων Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός [φώτο], αναφερόμενος σε μία διήγηση του πολυαγαπημένου Γέροντα του, Ιωσήφ του Ησυχαστού, «που πήγαινε στα Καυσοκαλύβια να μάθει εργόχειρο κι είχε εκεί κάτι γεροντάκια που δεν ήξεραν καν το λάδι, ότι, δηλαδή, γίνεται κατάλυσις ελαίου!».

«Ήταν ασκητές» μεταφέρει τη διηγήση ο Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, «και σιγά σιγά τους έπεισαν κάθε Σαββατοκύριακο να βάζουν από μία κουταλιά λάδι, διότι τα φαγητά ήταν τέσσερα: φακές, ρεβίθια, φασόλια και κουκιά. Αυτά ήταν, δεν ήταν τίποτε άλλο. Και κάθε εβδομάδα είχαν ένα είδος από αυτό το φαγητό και το Σαββατοκύριακο έβαζαν και μία κουταλιά λάδι».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μιά νύχτα ὁ Ἠλίας εἶδε στόν ὕπνο του τόν Ἅγιο Γεώργιο, ὁ ὁποῖος τοῦ παρήγγειλε νά κτίση κοντά στό σπίτι του Ἐκκλησία στό ὄνομά του.

Τοῦ ὑπέδειξε μάλιστα καί τό σημεῖο, πού θά κρεμοῦσε τήν εἰκόνα του καθώς καί τίς ἄλλες εἰκόνες, ἐνῶ τοῦ ὑποσχέθηκε ὅτι θά τόν βοηθοῦσε καί θά ἐνεργοῦσε θαύματα.

Κάποια ἡμέρα, πού ὁ Ἠλίας ἔσκαβε στό κτῆμα του σφηνώθηκε ὁ κασμάς καί δέν ἔβγαινε. Ἔσκαψε γύρω του μέ κοπίδι καί σφυρί καί τότε βρῆκε τοῖχο Ἐκκλησίας. Ἔσκαψε μέ προσοχή.

Ἀμέσως φάνηκαν οἱ τρεῖς πλευρές τοῦ Ναοῦ καί στόν τοῖχο μία τοιχογραφία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, πού διετηρεῖτο καλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

᾿Απὸ τὸν Βίο τοῦ ῾Οσίου Στάρετς Παρθενίου τοῦ Κιέβου († 25.3.1855)*

ΟΠΩΣ ὁ ἴδιος ὡμολογοῦσε, ἀπὸ τὴ νεανική του ἡλικία φυλάχθηκε καθαρὸς καὶ δὲν δοκίμασε τὶς ἐνοχλήσεις τοῦ σαρκικοῦ πολέμου.

῏Ηταν θέλημα τοῦ Κυρίου, ἡ καρδιά του ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνη κατοικητήριο τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καὶ ναὸς προσευχῆς, νὰ μὴ μολυνθῆ ἀπὸ τὰ ἀκάθαρτα πάθη. ᾿Ακόμη καὶ ἀπὸ τοὺς ἁμαρτωλοὺς λογισμοὺς τὸν ἐφύλαττε ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ.

Τὸ ἑπόμενο περιστατικὸ μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν ψυχικὴ θέσι ποὺ εἶχε ἀπέναντι στὸ θέμα αὐτό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Δημήτριος Γκαγκαστάθης

Διηγείται σχετικά ό π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης:
«Στίς 20 Οκτωβρίου 1945, Κυριακή πρωϊ, μόλις κτύπησα τήν καμπάνα τής Εκκλησίας, περικύκλωσε τό χωριό αντάρτικος στρατός μέ εντολή εκκαθαρίσεων…

Άρχισαν νά ρίχνουν πυρά πρός εκφοβισμό. Εγώ μόλις είχα μπεί στήν Εκκλησία, έκανα τόν σταυρό μου, παρακάλεσα τόν Άγιο Νικόλαο νά μάς φυλάξει καί σηκώθηκα νά φύγω.

Μού ρίχνανε μέ τό πυροβόλο ταμπουρωμένοι σ΄ ένα φυλάκιο, όμως καμμιά σφαίρα δέν μέ εκτύπησε. Τόν Απόστολο Κατσιμπίρη πού ήταν δίπλα μου τόν έρριξαν κάτω. Έμεινα μόνος καί ακολουθώντας ένα ρέμα μέ έχασαν…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σεβάσμιος ἱερωμένος βρέθηκε, πρίν λίγες ἡμέρες, σέ Νοσοκομεῖο τῆς πόλης μας γιά νά ὑποβληθεῖ σέ σειρά ἐξετάσεων.

Ἡ συμπεριφορά τοῦ προσωπικοῦ ὑποδειγματική. Ἡ εὐγένεια πηγαία. Ἐντυπωσίασαν τόν καλό λευίτη. Τόν συγκίνησαν.

Περισσότερο, ὅμως, τόν ἐξέπληξε ὁ νοσοκόμος πού τοῦ πῆρε αἷμα. Σοβαρός, προσεκτικός ὑπέρ τό δέον, συμπεριφερόταν σχεδόν μέ εὐλάβεια.

Ἀναζητοῦσε φλέβα στό χέρι τοῦ ἀσθενοῦς μέ τόση ἐπιμέλεια, πού ὁ ἱερέας τόν παρατήρησε:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυτό το γεγονός το εδιηγείτο η Γερόντισσα Ξένη, η οσία πρώτη Ηγουμένη της Μονής του αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα, η οποία ήταν τυφλή.

Τυφλή κατά την σωματική όραση, αλλά φωτισμένη και με οξεία πνευματική όραση. Αποδεικνύει δε ότι οι ψυχές των κεκοιμημένων λυπούνται, όταν οι συγγενείς αντί να δοξολογούν τον Θεό, σκληρύνονται και λυπούνται υπερβολικά.

Αυτή λοιπόν η αγιασμένη μοναχή είχε μια αδελφή στην Αθήνα,η οποία είχε έξι κορίτσια και ένα αγόρι, που την εποχή εκείνη ήταν οκτώ περίπου ετών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διηγείται  ο π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Σ ένα μοναστήρι ζούσε ένας ευλαβέστατος Ιερεύς· (το γεγονός μου διηγήθηκε ό μακαριστός Γέροντας Γαβριήλ, ό όποιος για πολλά χρόνια ήταν και Ηγούμενος της ‘ Ιεράς Μονής Διονυσίου στο Αγιον Όρος.

Ολιγογράμματος ήταν ό Ιερεύς, αλλά κληρικός δυνατής πί­στεως, μεγάλης αρετής και πολλών πνευματικών αγώνων.Παρέμενε στην Προσκομιδή όρθιος για πολλές ώρες, παρ ‘όλο πού είχαν ανοίξει οι φλέβες των ποδιών του και έτρεχαν.

Πολλές φορές φαίνονταν τα αί­ματα, πού έτρεχαν κάτω στο έδαφος από την ορθοστασία για την μνημόνευση των πολλών ονομάτων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρχ. Νεκτάριος Αντωνόπουλος

Θυμάμαι την πρώτη μου επίσκεψη στον π. Παΐσιο.
Νέος άνθρωπος τότε, με τη συνηθισμένη στους νέους ανθρώπους έπαρση και οξύτατη κριτική για τά κακώς κείμενα στο χώρο της Εκκλησίας.

Ο γέροντας με δέχτηκε με πολλή αγάπη και κουβεντιάσαμε για πολλά θέματα. Προς το τέλος σηκώθηκε, πήγε στο μηχάνημα για να μου φτιάξει ένα εικονάκι.

Σε μια στιγμή γύρισε και μου είπε:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μητέρα Ελλάς σκέπει και καθοδηγεί στη μάχη τον Έλληνα στρατιώτη περιόδου 1946-9. Ανάγλυφη παράσταση στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς.

Καταγραφή αφήγησης του Αλέκου Σαββόπουλου

Στο Καλοχώρι Καστοριάς βρισκόταν κατά τον μήνα Μάρτιο του έτους 1948 ένας Λόχος στρατιωτών του 575 Τάγματος Πεζικού και το υπεράσπιζε από τους ερυθρούς αντάρτες της γύρω περιοχής.

Οι περισσότεροι στρατιώτες του Λόχου αυτού ήταν οχυρωμένοι στην οικία Παπαρίζου, που βρισκόταν στην άκρη του χωριού και είχαν τα πολυβόλα τους στραμμένα προς τα υψώματα της Πτεριάς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Advertisements