You are currently browsing the category archive for the ‘Μακεδονία’ category.


Βαϊδου Αννέτα

Η ρυζόπιτα ήταν ένα γλυκό, το οποίο συνήθιζαν να πηγαίνουν στις λεχώνες. Το έφτιαχναν πολύ συχνά, κυρίως το χειμώνα.

Τα προϊόντα τα προμηθεύονταν από το μπακάλη της γειτονιάς αλλά κάποια, όπως τ’ αυγά τα είχαν στα σπίτια τους. Δε συνοδευόταν απαραίτητα με κάτι άλλο. Την έτρωγαν συνήθως μετά το φαγητό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Την ημέρα των Φώτων στα Ριζώματα ο κόσμος πήγαινε νωρίς στην εκκλησία με τα μπραγάτσια (μικρά χάλκινα δοχεία) με ένα μήλο μέσα και βασιλικό.

Αυτό γίνονταν γιατί δεν υπάρχει στο χωριό κανένα ποτάμι ή ρέμα. Μετά τον εκκλησιασμό έξω στην αυλή γίνονταν ο αγιασμός των υδάτων στα μπραγάτσια που ήταν όλα συγκεντρωμένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ακανές είναι το κατ’ εξοχήν παραδοσιακό γλυκό των Σερρών και δεν θα το βρείτε σε καμιά άλλη περιοχή.

Οπτικά μοιάζει με ένα μικρό λουκούμι, γευστικά όμως είναι η διαφορά λόγω του φρέσκου βούτυρου και του καλοψημένου αμύγδαλου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παλιά χρόνια τα κουλουράκια αυτά τα έφτιαχναν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και τα έδιναν οι νοικοκυρές στα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα.

Γκίζη Χρυσούλα

Συστατικά

250 gr Φυτίνη
2 Φλυτζάνια Ζάχαρη
3 Αυγά
½ φλυτζάνι Γάλα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έθιμο με τα κυπαρίσσια και τα πορτοκάλια στο Ασβεστοχώρι

Από την αρχαιότητα εντυπωσίαζαν τα αειθαλή δέντρα που διατηρούν το εαυτό τους ζωντανό όλο το χρόνο. Συχνά τα λάτρευαν γιατί πίστευαν ότι είχαν μια δύναμη αιωνιότητας. Ιδιαίτερα τα κυπαρίσσια τα ταύτιζαν με την αιωνιότητα και αποτελούσε σύμβολο αθανασίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Του Χρίστου Γ. Γεωργίου (+1972).

Την νύχτα της 23ης προς την 24η Δεκεμβρίου τα παιδιά του Γέρ­μα, ιδίως του δημοτικού σχο­λείου, γυρίζουν καθ’ ομάδες στα σπίτια του χωριού και ψάλ­λουν τα Κόλιαντα. Τα Κόλια­ντα είναι τα λεγόμενα αλλού Κάλανδα (1).

Το κάθε παιδί κρατάει στο χέρι του μία ράβ­δο, που το ένα άκρο της είναι εξογκωμένο, για να κτυπά τις πόρτες κι έχει κρεμασμένο από τον ώμο του ένα σακίδιο, για να βάζει τα δώρα, που θα του δίνουν. Μερικά παιδιά, ιδίως εξωσχολικά, κρεμνούν επάνω τους και κουδούνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 ξημερώνει για τον Χορτιάτη ένα συνηθισμένο Σάββατο. Οι κάτοικοί του ξυπνούν ξεκινώντας τις δουλειές της καθημερινότητάς τους. Πολλοί φεύγουν έξω από το χωριό για τις συνηθισμένες αγροτικές εργασίες.

Τίποτα δεν προμήνυε την καταστροφή που έμελλε να ακολουθήσει, αν και οι γερμανικές δυνάμεις είχαν τελευταία σκληρύνει τη στάση τους μπροστά και στη διαφαινόμενη κατάρρευσή τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπέρ του γένους και της Πατρίδος – Άγιος Παΐσιος

…Επεσήμαινε τους εθνικούς κινδύνους, πριν ακόμη φανούν. Βοήθησε πολλούς να δουν ξεκάθαρα τις ξένες προπαγάνδες σε βάρος της Πατρίδος, και όσοι είχαν θέσεις και ευαισθησία έλαβαν τα ανάλογα μέτρα.

Σχετικά με το Μακεδονικό, αναφέρει ανώτατος αξιωματικός: «Εγώ ήμουν μέσα στα πράγματα και δεν είχα πάρει είδηση. Ο Γέροντας μου άνοιξε τα μάτια. Στην αρχή παραξενευόμουν και έλεγα: ¨Τι είναι αυτά που λέγει ο Γέροντας και από πού τα ξέρει; Έπειτα κατάλαβα». Ο Γέροντας ήδη από το 1977, όταν πήγε στην Αυστραλία, ανέφερε το Μακεδονικό θέμα. Αυτά κάποιοι «ειδικοί» τα θεώρησαν «ανεύθυνες φανατικές κινδυνολογίες».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νίκος Ανδρεαδάκης
Μέλος Συλλόγου Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών
Τμήμα Χανίων 

Ξεπούλησαν οι εθνομηδενιστές την Πατρίδα μας και το μέλλον των παιδιών μας….εσύ γιατί δεν μιλάς;

Εσύ Αστυνομικέ που δεν μιλάς,νομίζεις ότι επειδή παίρνεις ακόμη έναν μισθό και κάποια αναδρομικά που σου πέταξαν,θεωρείς ότι δεν έχεις ευθύνη;Πώς σου επιτρέπει η συνείδηση σου να πετάς χημικά στα παιδιά σου,στους παππούδες Σου,στα αδέρφια σου;Ποιός σου δίνει το δικαίωμα να χλευάζεις αυτούς που υπερασπίζονται την ΠΑΤΡΊΔΑ ΣΟΥ;Σε λίγο δεν θα έχεις ΠΑΤΡΙΔΑ…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Αλεξάνδρας Παλαιολόγου

Γεννήθηκα σε μια πόλη της Μακεδονίας πριν από κάποιες δεκαετίες. Θυμάμαι τον εαυτό μου από μικρή να νιώθει περηφάνια και ευγνωμοσύνη για την Ελληνική καταγωγή.

Μεγαλώνοντας και ερχόμενη στην Αθήνα, κάθε φορά που με ρωτούσαν από πού είμαι, με το κεφάλι ψηλά απαντούσα «είμαι Μακεδόνισσα».

Χωρίς να ξέρω πολλά για την ιστορία της πατρίδας μου, κυριαρχούσε μέσα μου ένα συναίσθημα απέραντης χαράς και τιμής που είμαι Μακεδόνισσα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ