You are currently browsing the category archive for the ‘Λογοτεχνία’ category.


Του Δημήτρη Ν. Θεοδοσάκη

Σεπτέμβρης του 1943, μετά τη μάχη της Σύμης, όπου αποδεκατίστηκαν οι Γερμανοί, οι καταχτητές ήρθαν αποφασισμένοι να σβήσουν την επαναστατημένη Βιάννο.

Με την απίστευτη βαρβαρότητα που επέδειξαν, τις ομαδικές εκτελέσεις, τις λεηλασίες, το κάψιμο και την ανατίναξη των σπιτιών, που δεν άφησαν πέτρα πάνω στην πέτρα, πίστευαν πως είχαν σβήσει και τον παραμικρό θύλακο αντίστασης και είχαν αποκόψει τους Βιαννίτες από τους αντάρτες, κάτι που δεν έγινε, γιατί και πάλι η Βιάννος στήριξε το αντάρτικο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα εξωφύλλου: Πίνακας ζωγραφικής του: Henry Mosler,
«Χριστουγεννιάτικο Πρωινό» έτος 1916.

απόσπασμα από το παιδικό διήγημα του Γιώργου Γαλάτση 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Εκείνα τα Χριστούγεννα -της χρονιάς εκείνης – θα μείνουν ανεξίτηλα στη μνήμη των παιδιών, και ιδιαίτερα στην παιδική ψυχή του μικρού Χρήστου. Πρωταγωνιστές, τρείς δασκάλες, και δεκαοχτώ μαθητές του νηπιαγωγείου Κολχικού,που θα φωτίσουν με την πράξη τους τις ψυχές όλων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παραμονή Χριστουγέννων πρίν από σαράντα χρόνια. Όλα στο χωριό ήταν καταλευκα, γιατί από την γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα έκανε κρύο βαρύ και χιόνιζε.

Μόνο οι μεσήλικοι ενορίτες μπορούσαν να κυκλοφορούν στούς δρόμους ακίνδυνα. Λίγοι ήταν αυτοί που μπόρεσαν να παρακολουθήσουν στον Ιερό Ναό την Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και του Εσπερινού των Χριστουγέννων με την Θεία Λειτουργία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Νώντας Σκοπετέας

Πῶς ἐβιάσθη κ᾽ ἐσήμαινε τόσον ἐνωρίς, ὁ παπα-Μανωλὴς ὁ Σιρέτης, τὴν ἀκολουθίαν τῶν Χριστουγέννων;
 Ἢ ὕπνον δὲν θὰ εἶχε, ἢ τ᾽ ὡρολόγι του εἶχε σταματήσει, ἢ τὸ ξυπνητήρι του τὸν ἐγέλασε.
 Ἄλλες χρονιὲς ἡ καμπάνα ἐβαροῦσε τέσσερες ὧρες νὰ φέξῃ, 
τώρα ἐχτύπησε βαθιὰ τὰ μεσάνυχτα….
( Αλ.Παπαδιαμάντης . Η Ντελησυφέρω .Απόσπασμα) 

Ήτανε κάποτε μια Μάνα . Κι είχε πολλά παιδιά καμωμένα , αμέτρητα . Από μωρά τα μάζευε γύρω της και τους μιλούσε , και τους διάβαζε και τους διηγιόταν . Με γάλα γλυκό και μέλι φρόντιζε την θρέψη τους .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απόσπασμα από το βιβλίο του Anatole France «Ο ζογκλέρ της Notre Dame» 

Ο Πέτρος Γκουερέν ήταν σπουδαίος κλόουν. Τα χρόνια όμως πέρασαν, γέρασε και δεν έβρισκε πια δουλειά.

Απελπισμένος και για να μη πεθάνει της πείνας, πήρε το δρόμο για ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

απόσπασμα από το ιστορικό μυθιστόρημα του Γιώργου Γαλάτση «Σταύρος Καζαντζής – Μπαρέτης»

Τό βιβλίο τούτο, αφιερούται είς μνημόσυνον αιώνιον – υπέρ αναπαύσεως ψυχής – διά όλους τούς αγωνιστάς τής υμών πατρίδος πού έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι, «υπέρ πίστεως και πατρίδος» διά την ελευθερία τής Μακεδονίας καί όλης της Ελλάδας.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

12 Μαρτίου 1912. (110 χρόνια πρίν). Ό Σταύρος Καζαντζής – Μπαρέτης, γέννημα θρέμμα τής αιματοβαμμένης γης της Μακεδονίας ( Μπαλαφτσα – σημερινη ονομασία ΚΟΛΧΙΚΟ τής Επαρχίας Λαγκαδά) αφήνει την τελευταία του πνοή στο μαρτυρικό νησί της Σάμου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τῆς Διδοῦς Σωτηρίου (ἀποσπάσματα)

(Ἡ ὑπόθεση τοῦ πρώτου αὐτοῦ μυθιστορήματος τῆς Διδοῦς Σωτηρίου ἀναφέρεται στά θύματα τῆς μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τόν ξεριζωμό τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν καί τίς σκληρές δοκιμασίες πού ἀντιμετώπισαν οἱ πρόσφυγες κατά τήν ἐγκατάστασή τους στήν Ἑλλάδα).

Ἀρχίσαμε νὰ βαδίζουμε πιασμένοι ἀπ ᾽τὸ χέρι, κοντὰ ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, χαμένοι, μουδιασμένοι, δισταχτικοί, σὰν νὰ ᾽ μαστε τυφλοὶ καὶ δὲν ξέρουμε ποὺ θὰ μᾶς φέρει τὸ κάθε βῆμα ποὺ ἀποτολμούσαμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο γλάρος Ιωνάθαν του Λίβινγκστον είναι ένα όμορφο και συμβολικό παραμύθι. Σίγουρα δεν είναι γραμμένο μόνο για παιδιά.

Η επιμονή του γλάρου Ιωνάθαν να ανακαλύψει ένα βαθύτερο νόημα ζωής ,τον οδήγησε σε ρήξη με τον συνηθισμένο τρόπο ζωής της κοινότητας των γλάρων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φώτης Κόντογλου

« ̔Ως ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χείρ ἀμυήτων· χείλη δέ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνήν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω· Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή».

«Ἐσένα πού εἶσαι ζωντανή κιβωτός τοῦ Θεοῦ, ἄς μή σέ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλά χείλια πιστά ἄς ψάλλουνε δίχως νά σωπάσουνε τή φωνή τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδός θέλει νά πεῖ τή φωνή τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πού εἶπε: «εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί») κι ἄς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διάβασα κάπου:

Μιά φορά κι ἕναν καιρό ὑπῆρχε ἕνα νησί στό ὁποῖο ζοῦσαν ὅλα τά συναισθήματα. Ἐκεῖ ζοῦσαν ἡ Εὐτυχία, ἡ Λύπη, ἡ Γνώση, ἡ Ἀγάπη καί ὅλα τά ἄλλα συναισθήματα.

Μιά μέρα ἔμαθαν ὅτι τό νησί τους θά βούλιαζε καί ἔτσι ὅλοι ἐπισκεύασαν τίς βάρκες τους καί ἄρχισαν νά φεύγουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ