You are currently browsing the category archive for the ‘Λογοτεχνία’ category.

απόσπασμα από το βιβλίο “Μια στιγμή του Πάσχα” (Η ζωή ενός Ρώσου ασκητού)

Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία που θα σας συγκινήσει. Αξίζει τον κόπο να την διαβάσετε τις Άγιες αυτές μέρες!

Ο μικρός Μικαέλ παίρνει το χλωμό, από τον τρόμο, πρόσωπο της μανούλας του, μέσα στα ζεστά χεράκια του και το γυρίζει προς το μέρος του και της λέγει γλυκά, χαδιάρικα:

«Που λες, καλή μανούλα, κοιμόμουνα εδώ στο κρεβατάκι μου, όταν άκουσα να κλωτσά την πόρτα μου αυτός ο μπάρμπας με τα γένια και τα άγρια μαλλιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν «Ο Προφήτης)

Και ένας νέος είπε, Μίλησε μας για τη Φιλία. Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας: 

Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη.

Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας. Γιατί πηγαίνετε στο φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι  (Ένα υπέροχο απόσπασμα από το βιβλίο Αδελφοί Καραμαζόφ)

Μία φορά και ένα καιρό ζούσε μία κακιά γυναίκα σωστή Μέγαιρα. Πέθανε κι ούτε ένα καλό δεν είχε κάνει στη ζωή της. Την άρπαξαν το λοιπόν οι διάβολοι και την πέταξαν στη φλογισμένη λίμνη.

Τότε ο φύλακας-άγγελος της κάθισε και σκέφτηκε: «πρέπει να θυμηθώ καμία καλοσύνη της για να πάω να την πω στο Θεό».

Θυμήθηκε και μια και δυο πάει και λέει στο Θεό: «Αυτή Του λέει, έβγαλε ένα κρεμμυδάκι φρέσκο από το περιβόλι και το ‘δωσε σε μία ζητιάνα».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη

Περπάτησε μαζί μας ή κυρά… Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια ηλιογέννητη καλότυχη βασιλοπούλα, πού ζούσε μέσα στα βελούδα, στα μετάξια καί στα όνειρα…

Ρηγουλα τ’ όνομα της πού πα να πει βασιλοπούλα.Παλάτι της, το αρχοντικό των Μπενιζέλων.
Νανούρισμα να κοιμηθεί το καλότυχο, ό «μαρμαρωμένος βασιλιάς».

Ετσι θα μπορούσε ν’ αρχίσει κανείς ν’ ανιστορεί το βίο της Άγιας Φιλοθέης, της Κυράς.
Οί χρόνοι πού γεννήθηκε ή Ρηγουλα ήταν οι χρόνοι πού «όλα τα ‘σκιαζε ή φοβέρα καί τα πλάκωνε ή σκλαβιά».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τοῦ Φώτη Κόντογλου

Εἶχε ἔρθει μία μέρα στὰ Καψοκαλύβια ἕνας καλόγερος ἀπὸ κάποιο ψαραδόσπιτο ποὺ ἤτανε ἀνάμεσα στὸν κάβο Σμέρνα καὶ στὰ Καψοκαλύβια, καὶ τὸν φιλοξένησε ὁ πάτερ Ἰσίδωρος, καὶ γνωρισθήκαμε.

Τὸν λέγανε Νεῖλο, κ’ ἤτανε Μυτιληνιός. Φεύγοντας μὲ προσκάλεσε νὰ πάγω στὸ κελλί του. Σὲ δυὸ  τρεῖς μέρες, πῆγα. Στὸ Ὄρος βλέπει κανένας πολλὰ ἀσυνήθιστα πράγματα καὶ χτίρια, πλὴν τὸ κελλὶ τοῦ πάτερ Νείλου ἤτανε ἀπὸ τὰ πιὸ παράξενα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρία Μουρζᾶ

Καὶ ξαφνικὰ ἕνα πρωῒ βρεθήκαμε νὰ ἐπιλέγουν ἄλλοι γιὰ μᾶς. Νὰ αποφασίζουν ἄλλοι γιὰ μᾶς. Νὰ νοιάζονται νὰ ἐκσυγχρονίσουν ὄχι τὴ ζωή, ἀλλὰ τὸ θάνατό μας.

Ξαφνικὰ ἕνα πρωῒ βρεθήκαμε ὑπὸ ζυγόν. Περικυκλωμένοι ἀπὸ «σωτῆρες», ποὺ ψάχναν μὲ σπουδὴ νὰ βροῦν τρόπους ἐξόντωσης, ὥστε ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν ὄντων νὰ περάσουμε σ’ ἐκείνη τῶν μὴ ὄντων· τῶν ἀπαθῶν καὶ ἀνέραστων καὶ ἄβουλων πλασμάτων,  ποὺ πρῶτα τὰ τρομοκρατεῖς καὶ μετὰ τὰ χειρίζεσαι καὶ τὰ διαχειρίζεσαι ὅπως θέλεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Ζαχαρία Παπαντωνίου

Ἡ μαύρη ἡ γυναίκα μου. Πέθανε πέρσι τέτοιον καιρό. Μά δέν ἦταν σάν ὅλες! Ἦταν γυναίκα πού λές ἡ Βάντα! Τί νά στά λέω.

Δέν εἴμαστε παντρεμένοι ἑπτά μῆνες πού ὁ σατανᾶς ὁ ἀφορεσμένος τώβαλε νά κάμω τό φόνο καί νά πάρω τά βουνά. Φυγοδίκησα.

Ἄφηνα μιά γυναίκα πίσω μου, τήν ἴδια γιά τό σπίτι, γιά τό χωράφι, γιά τά πρόβατα, γιά τό παιδί πού θἄκανα σέ δύο μῆνες. Καί τἄβγαλε πέρα ἡ ἄραχλη!1

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φώτης Κόντογλου

Στά θαλασσινὰ τὰ μέρη ῥίχνουνε τὸν Σταυρό, ὓστερ’ ἀπὸ τή Λειτουργία τῶν Θεοφανίων. Ἔτσι τὸν ῥίχνανε καὶ στήν πατρίδα μου, κ’ ἤτανε ἕνα θέαμα ἔμορφο καὶ παράξενο.

Ξεκινοῦσε ἡ συνοδεία ἀπὸ τή μητρόπολη. Μπροστὰ πηγαίνανε τὰ ξαφτέρουγα καὶ τὰ μπαϊράκια, κ’ ὕστερα πηγαίνανε οἱ παπάδες μὲ τὸν δεσπότη, ντυμένοι μὲ τὰ χρυσᾶ τὰ ἄμφια, παπάδες πολλοὶ κι ἀρχιμαντρίτες, γιατὶ ἡ πολιτεία εἶχε δώδεκα ἐκκλησίες, καὶ κατὰ τὶς ἐπίσημες μέρες στίς μικρὲς ἐνορίες τελειώνανε γλήγορα τή Λειτουργία καὶ πηγαίνανε οἱ παπάδες στή μητρόπολη, γιά νά γίνεται ἡ γιορτὴ πιὸ ἐπίσημη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παῦλος Νιρβάνας

Τὸ πρῶτο φλουρὶ τῆς βασιλόπιτας, ποὺ μοῦ ἔπεσε, βγῆκε μοιρασμένο. Ἦταν ἀληθινὸ φλουρί, γιατί ὁ πατέρας μου τὸν καιρὸ ἐκεῖνο συνήθιζε νὰ βάζει στὴ βασιλόπιτα τοῦ σπιτιοῦ μας μιὰ χρυσὴ ἀγγλικὴ λίρα.

Πῶς ἔρχονται τὰ πράματα καμιὰ φορά!

Ὁ πατέρας μου, ὄρθιος μπροστὰ στὸ ἁγιοβασιλιάτικο τραπέζι, ἔκοβε τὴν πίτα, ὀνοματίζοντας κάθε κομμάτι ξεχωριστά, πρὶν κατεβάσει τὸ μεγάλο μαχαίρι τοῦ ψωμιοῦ. Ἀφοῦ ἔκοψε τὸ κομμάτι τοῦ σπιτιοῦ, τῶν ἁγίων, τὸ δικό του καὶ τῆς μητέρας μου, πρὶν ἀρχίσει τὰ κομμάτια τῶν παιδιῶν, σταμάτησε σὰν νὰ θυμήθηκε κάτι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κείμενο Παύλου Νιρβάνα (1866 – 1937).

Την ώρα που το Άστρο των Μάγων, χαράζοντας μια χρυσή καμπύλη στο στερέωμα, ήρθε και καρφώθηκε στη στέγη του στάβλου της Βηθλεέμ, τρεις άγγελοι, σαν τρία μεγάλα λευκά περιστέρια, ζύγιασαν τις μεγάλες τους φτερούγες απάνω απ’ το ταπεινό καλύβι.

Έπειτα ήρθαν και κάθισαν απάνω στ’ άχερα της στέγης, γύρω από το χρυσό άστρο, σκεπάζοντας προσεχτικά το φως του με τα φτερά τους, μην τύχει και ξεγλιστρήσει καμιά του αχτίδα και ξυπνήσει το κοιμώμενο Βρέφος. Το Βρέφος που είχε γεννηθεί στη φάτνη των αλόγων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Advertisements