You are currently browsing the category archive for the ‘Κύπρος’ category.

Παναγία Βρεφοκρατούσα, Ἀσίνου – Βυζαντινό Μουσεῖο ΙΑΜ.

Ἑλένης Ἀναστασίου Ἐκπαιδευτικοῦ

– «Δοξάζω τ’ ὄνομάν της. Ἐκαταφέρναμέ τα τζιαί φέτος. Πάλε ὅμως στήν προσφυγιά. Πάλε ἐκάμαμεν τόν ἑσπερινό σου μακρά πού τήν ἐκκλησιά σου, Παναγία μου!

Πέψε ν’ ἀξιωθοῦν τ’ ἀγγόνια μου τζιαί ἡ δισαγγονούα μου νά σοῦ ἄψουν τά καντήλια στό εἰκονοστάσι τοῦ χωρκοῦ μας, γιατί γιά λλόου μου ἔν ἴξερω ἄν ἰμπορῶ νά ἐλπίζω πιόν…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κυπριακή Επιθεώρηση
Φεβρουάριος 1955

ΤΑ ΦΩΤΑ, η γιορτή των Θεοφανείων στις έξι του Γεννάρη, θεωρείται στην Κύπρο τόσο σπουδαία όσο και τα Χριστούγεννα και ή Λαμπρή.

Όλα τα μέλη τής οικογένειας πηγαίνουν στην εκκλησία κρατώντας κεριά για να τα καταδύσουν στην κολυμβήθρα του αγιασμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τοῦ Πρωτ. Γεωργίου Ἀβραάμ

Ἕνας ἀπό τούς παλαιότερους ναούς πού σώζονται στά περίχωρα τῆς Λεμεσοῦ καί συγκεκριμένα στά Πάνω Πολεμίδια, εἶναι ὁ ἀρχαῖος ναός τῆς ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολύτριας.

Ὁ ναός αὐτός, ὁ ὁποῖος βρίσκεται στά ἀνατολικά τοῦ συνοικισμοῦ τῶν Πάνω Πολεμιδιῶν, ἀποτελεῖ στολίδι καί καύχημα γιά ὁλόκληρη τήν περιοχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιάννης Πεγειώτης

Στον Πιττοκόπον γιε μου εκάμνάν ούλλες τις νηστείες. Η γιαγιά εμαειρευκέν πάντα νηστίσιμά έτσι τζιαιρούς. Όι πως είχαν τούτα που είχαμεν τωρά. Μα το κοπάδιν είχαν το.Τα κτηνά τους είχαν τα.

Ο Ακάμας ήτουν ένας παράδεισός για τους φτωχούς. Κανένας εν επέθανεν νηστικος μες τον Ακάμαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το εσωτερικό της εκκλησίας της Παναγίας Χρυσοπολίτισσας πριν από την εισβολή. (φωτ. Α. Παπαγεωργίου).

Α. Παπαγεωργίου

Ο ναός φαίνεται ότι κτίσθηκε κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, όπως μαρτυρεί η επιμελημένη τοιχοδομία του βόρειου τοίχου.

Στο μέσο του βόρειου τοίχου υπάρχει θύρα με εξέχον περίθυρο- τυφλό τόξο, που στηρίζεται σε δυο εντοιχισμένες κολόνες που ξεκινούν από βάση διακοσμημένη με άνθη και φύλλωμα, ενώ τα κιονόκρανα διακοσμούνται με άνθη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απόσπασμα από το κείμενο της Μαρίας – Ανδρομάχης Ανδρέου Α΄ Λυκείου, 04/02/2019

Τότε, παιδί μου, ήταν που μας έδιωξαν από τα σπίτια μας. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 20 Ιουλίου του 1974. Έμενα με την οικογένειά μου σε ένα όμορφο σπίτι στην Αμμόχωστο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φυλάσσεται στο Ιερό Ησυχαστήριο του Οσίου Αββακούμ του εν Καλαμιθάση στο χωριό Φτερικούδι της Κύπρου.

Ο Σταυρός είναι Ευλογίας και όχι επιστήθιος, τον οποίο κατείχε ο Άγιος Πορφύριος για να σταυρώνει τους πιστούς και τους ασθενείς, ώστε να τους ενισχύσει στον αγώνα τους και την πίστη τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιάννης Πεγειώτης

Η προκλητική αγάπη του Θεού μας στήριξε εκείνα τα χρόνια αλλά και την τριακονταετία που ακολούθησε.Το 1978 στο σχολείο μας υπήρχαν πολλές δυσκολίες πίσω από τα χαρούμενα πρόσωπα.

Όλοι και όλες το παλεύαμε. Ο καθένας με τον τρόπο του. Με υπομονή στις αδικίες στη φτώχεια σε κάποιες προσβολές

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιάννης Πεγειώτης

Ήταν Χριστούγεννα του 1958.

Μια ομάδα ανταρτών τριμελής ανέβηκε πρώί λίγο μετα την Λειτουργία των Χριστουγέννων σε ένα ξωκκλήσι της ημιορεινής Λεμεσού. Κάπου ανάμεσα Παραμύθας Φασούλλας Ακαπνους Γεράσας. Ποιος να ξέρει. Μονάχα ένας απέμεινέ εν ζωή.

Έφτασε ο ιερέας κοντινού χωρκού. Έφερε με χίλιες προφυλάξεις την Θεία Κοινωνία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στα 1963, το πρωινό εκείνο της επιθέσεως των Τουρκοκυπρίων στη μαρτυρική Κύπρο, όταν μπήκε ο νεωκόρος στο ιερό προσκύνημα του Μανταμάδου για ν’ ανάψει το καντήλι του Ταξιάρχη, είδε κατάπληκτος πώς η ολόσωμη εικόνα του έλειπε!

Αύτη ή απροσδόκητη εξαφάνιση προκάλεσε σύγχυση στον ευσεβή λαό και κράτησε μια βδομάδα.  Ξαφνικά, η εικόνα βρέθηκε πάλι στη θέση της, όπως είχε εξαφανιστεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι