You are currently browsing the category archive for the ‘Ιστορικές αναφορές’ category.

Το εσωτερικό της εκκλησίας της Παναγίας Χρυσοπολίτισσας πριν από την εισβολή. (φωτ. Α. Παπαγεωργίου).

Α. Παπαγεωργίου

Ο ναός φαίνεται ότι κτίσθηκε κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, όπως μαρτυρεί η επιμελημένη τοιχοδομία του βόρειου τοίχου.

Στο μέσο του βόρειου τοίχου υπάρχει θύρα με εξέχον περίθυρο- τυφλό τόξο, που στηρίζεται σε δυο εντοιχισμένες κολόνες που ξεκινούν από βάση διακοσμημένη με άνθη και φύλλωμα, ενώ τα κιονόκρανα διακοσμούνται με άνθη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γρηγόρης Γ. Καλύβας

Μια εξέχουσα μορφή του εθνικοαπελευθερωτικού  αγώνα  κατά την προεπαναστατική  περίοδο  είναι αναμφισβήτητα  ο  εκ Βλαχάβας  εθνομάρτυρας  παπά – Θύμιος Βλαχάβας ο οποίος  στον ένα χέρι κρατούσε τον σταυρό και στο άλλο το καριοφίλι  αναλώνοντας την ζωή του  στην πίστη  και στον αγώνα  για την αποτίναξη  του Οθωμανικού ζυγού .

Αγώνα  στον οποίο πρόσφερε τα πάντα , ακόμα και  αυτήν την ίδια του τη ζωή περνώντας έτσι στο πάνθεον της ιστορίας ως μια ηρωική μορφή  που έσπειρε τον σπόρο  της λευτεριάς που άνθησε και κάρπισε αργότερα .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δολοφονία της Ήβης Αθανασιάδου συνέβη την ημέρα της αποχώρησης των Γερμανών από την Αθήνα, στο τέλος της Κατοχής.

Η Ήβη Αθανασιάδου (1 Ιουνίου 1926 – 16 Οκτωβρίου 1944) κατοικούσε στο Παλαιό Φάληρο, όπου φοιτούσε στο Γυμνάσιο Χατζηκωνσταντίνου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τῆς κ. Δέσποινας Πεύκαρου
(ἀπό τό Ἡμερολόγιο 2015 τοῦ Συνδέσμου Μικρασιατῶν Κύπρου)

«Ἀφιέρωμα εἰς μνήμη ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπέροχων ἀνθρώπων πού εὐτύχησα νά ἔχω οἰκογένεια.»

Ὁ Χαράλαμπος καί ἡ Δέσποινα Χαραλάμπους μέ τά ἕξι τους παιδιά ζοῦσαν στό μεγάλο τους σπίτι περιτριγυρισμένο ἀπό τό μεγάλο μπαξέ ἔξω ἀπό τή Σμύρνη, στήν περιοχή Μπαλατζίκ.

Τό στερνό παιδί τους ἦταν ἡ Δήμητρα 11/2 χρόνων τό 1921.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όταν πρωτοδείτε το μοναστήρι της Οδηγήτριας από μακριά, θα νομίσετε ότι πρόκειται για παλιό κάστρο.

Παρότι βρίσκεται αρκετά μακριά από την ακτή που την λυμαίνονταν οι πειρατές, το μέρος ήταν τότε (16ος αιώνας) τόσο ερημικό όσο είναι και σήμερα, και η μόνη άμυνα εναντίον των πάσης φύσεως εχθρών (ληστών, Τούρκων, κ.λπ) ήταν τα ψηλά τείχη και οι ετοιμοπόλεμοι μοναχοί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καισαριανή 1926 η Φραγκώ Πολυχρόνη το γένος Μαργαρίτη

«…Στους πανωχωριανούς μύλους μάς ηβάλανε σε μια σειρά πιο στενή, για να μας ελέγχουν από ‘δώ κι από ‘κεί τα ταγκαλάκια (1) πάνω στ’ αλόγατα, κι από ‘κειδανάς ηξεκινούσαμε.

Ήπρεπε να πορπατούμε με διαταή και να σταματούμε με διαταή. Άμα ηφώναζε ο Τούρκος «ντουρ!» (2) κι ηπορπατούσε κανένας, ούτε που λογάριαζε τι ήταν! Μπαμ, του ‘ριχνε με τη μια! Η μάνα μας, έγκυος τότε, κοιτούσε να μας το θυμίζει:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(1851 Πύργος Τήνου – 15 Σεπτεμβρίου 1938 Ἀθήνα)

Τοῦ Γιώργου Ἰωάννου

Ὅταν συναντοῦμε τὸν Γιαννούλη Χαλεπᾶ στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του, αἰσθανόμαστε ἕνα κατανυκτικὸ δέος.

Ἡ μεγάλη γλυπτικὴ παρουσία τοῦ τόπου μας εἶναι μιὰ μορφὴ ἀσκητική, χωμένη μέσα στὰ πυκνὰ πάλλευκα γένια, ποὺ προσπαθεῖ νὰ κρατηθῇ ἀθέατη ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ αὐτὸ ἴσως νὰ ἀποτελῇ πρᾶξι ἠθελημένη, γιατὶ πολὺ πίκρα εἶχε δεχθῇ τὸ γεροντάκι αὐτὸ τῶν ὀγδόντα ἑπτὰ χρόνων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελισάβετ Μιτσού

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920, η παραλία της Γλυφάδας ήταν ένας κατάφυτος τόπος από πεύκα.

Το όνομά «Γλυφάδα» προέρχεται από τα πηγάδια της περιοχής που είχαν γλυφό νερό.

Κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Αιξωνή και ήταν γνωστή για την αιξωνική τρίγλη (μπαρμπούνι).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η προσωπογραφία του Μιχαήλ.Κ. Νομικού

Μιχαήλ Νομικός…ευπατρίδης με διαθήκη του πρίν πεθάνει κληροδότησε στον Δήμο της Αθήνας το έτος 1900 το κτήμα του στα Πατήσια με τον όρο «να ιδρύση εν τω κτήματι τούτω οιαδήποτε σχολεία αρρένων και θηλέων κατά το νεώτατον σύστημα εις τα οποία να τεθεί το όνομα Μιχαήλ Κ.Νομικός «.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χωρίς ἀμφιβολία, τό θλιβερώτερο γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους.

Ἡ ἀποφράς ἡμέρα τῆς 29ης Μαΐου τοῦ 1453 δέν σήμανε ἁπλῶς τήν πτῶσι μιᾶς πόλεως, ἀλλά τήν κατάλυσι τῆς δοξασμένης χιλιόχρονης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι