You are currently browsing the category archive for the ‘Θρύλοι και Παραδόσεις’ category.

Χωρίς ἀμφιβολία, τό θλιβερώτερο γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους.

Ἡ ἀποφράς ἡμέρα τῆς 29ης Μαΐου τοῦ 1453 δέν σήμανε ἁπλῶς τήν πτῶσι μιᾶς πόλεως, ἀλλά τήν κατάλυσι τῆς δοξασμένης χιλιόχρονης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια φορά και έναν καιρό, μέσα στο μεγάλο δάσος, ζούσε ένα πελώριο δέντρο που το έλεγαν χαμομήλι. Φάνταζε ανάμεσα στα άλλα δέντρα, για το χοντρό του κορμό και τα μεγάλα του κλαδιά!

Περήφανα κάθε πρωί, άνοιγε τα πράσινα φύλλα του, τα τέντωνε καμαρωτά, και από την πολλή του περηφάνια δεν έκανε παρέα με κανένα από τα υπόλοιπα δέντρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κείμενο της Καστοριανής λογοτέχνιδας Ιφιγένειας Διδασκάλου

Μάταια περιμέναμε μέσα στον φετινό Ιανουάριο να καλοσυνέψει ο καιρός και ν’ απολαύσουμε λίγες γλυκές χειμωνιάτικες μέρες, τις γνωστές μας Αλκυονίδες, που, σύμφωνα με τον πανάρχαιο μύθο μας, πήραν το όνομα αυτό από την Αλκυόνα, το όμορφο ψαροπούλι.

Η Αλκυόνη ζει κοντά στη θάλασσα και γεννάει τ’ αυγά της στις σχισμές των βράχων, μέσα στην εποχή του Χειμώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λαϊκός θρύλος

Κάποτε, λένε, έσκυψε ο Χριστός στα νερά μιας λίμνης και του έπεσε ο σταυρός και χάθηκε. Τότε μαζεύτηκαν γύρω του τα πουλάκια και θέλησαν να βοηθήσουν.

Πρώτα πάει το περιστέρι, σκύβει στη λίμνη και βρέχει μόνο τα νύχια του. Ο Χριστός για να το θυμάται του βάζει κόκκινο χρώμα στα ποδαράκια του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας λαϊκός μύθος διηγείται πως τα χελιδόνια παλαιότερα δεν ήξεραν να αποδημούν στα πιο ζεστά μέρη πριν το χειμώνα.Και όταν έπεφτε το χιόνι και έσφυζε η παγωνιά αυτά υπέφεραν σκληρά και πέθαιναν.

Βλέποντας αυτό ένας ελεήμων άνθρωπος τα λυπήθηκε κι άρχισε να κατευθύνει τα χελιδόνια στο νότο,σε πιο ζεστά μέρη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια όμορφη παράδοση που ακουγόταν για πολλές δεκαετίες στο Ηράκλειο.

Κάπου στη γειτονιά του Αγίου Τίτου στο Μεγάλο Κάστρο υπήρχε κάποτε ένας φούρνος. Γύρω στα 1870 φούρναρης ήταν ο Κ. Φουντουλάκης που έψηνε τα ψωμιά Χριστιανών και Τούρκων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεώργιος Ν. Καλαματιανὸς

Ὁ Διγενὴς ψυχομαχεῖ κι ἡ γῆ τόν ἐτρομάσσει.
Βροντᾷ κι ἀστράφτει ὁ οὐρανὸς καὶ σειέται ὁ ἀπάνω κόσμος
κι ὁ κάτω κόσμος ἄνοιξε καὶ τρίζουν τὰ θεμέλια,
κι ἡ πλάκα τὸν ἀνατριχιᾷ, πῶς θὰ τόνε σκεπάσῃ,
πῶς θὰ σκεπάσῃ τὸν ἀϊτὸ τῆς γῆς τὸν ἀντρειωμένο.

῾Η ἀνδρικὴ φωνὴ μὲ τὴν κρητικὴν προφορὰν ἠκούετο εἰς τὸ ραδιόφωνον. Ὅλος ὁ θαυμασμὸς τοῦ ῾Ελληνικοῦ λαοῦ διὰ τὸν μεσαιωνικόν μας ἥρωα ἔχει συγκεντρωθῆ εἰς τοὺς στίχους καὶ τὴν μουσικὴν αὐτοῦ τοῦ δημοτικοῦ ᾄσματος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κατακόκκινα άνθη Λιάντρας (: Πικροδάφνης)

(Καταγραφή του Γιώργου Τ. Αλεξίου)

Οι γυναίκες του Γέρμα Καστοριάς είναι ιδιαίτερα φιλανθείς και γι’ αυτό φυτεύουν κι έχουν στις αυλές των σπιτιών τους μεγάλη ποικιλία όμορφων λουλουδιών και ανθοφόρων θάμνων.

Στους θάμνους αυτούς όμως δεν περιλαμβάνεται η Λιάντρα (σ.σ. έτσι ονομάζεται η πικροδάφνη στον Γέρμα), διότι θεωρείται καταραμένη, όπως ομολογείται και στον χριστιανικό θρύλο που παρατίθεται ακολούθως:

Την εποχή που σταυρώθηκε ο Χριστός ζούσε στην Ιερουσαλήμ μια κακόψυχη κι επιπόλαια γυναίκα που λεγόταν Λιάντρα. Η γυναίκα αυτή είχε το σπίτι της στο «Δρόμο του Μαρτυρίου», κοντά στον Πανάγιο Τάφο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ευθυμίου – Ιστορικές Παραδόσεις και Θρύλοι

-΄Ακουσε ΄δω παπά και σεις μουχταροδημογερόντοι, με το καλό ή με το ζόρι, θα τουρκέψουν όλοι μια μέρα, αυτή ΄ναι η διάτα του πολυχρονομένου Πατισάχ. Δε γλιέπετ΄ όλα τα χωριά εδώ γύρα που τούρκεψαν, τι καϊτεράτε;

– Μα αφέντη, πως θα κοτήσωμ΄ εμείς ν΄αλλαξοπιστήσωμε, αφού όλα τα χωριά τριγύρα μας είναι χριστιανικά; Θα μας χαλάσουν, θα μας κάψουν.

– Είστε μπουνταλάδες και χοντροκέφαλοι Στρατσιανίτες. Σας τόειπα χίλιες φορές κανένας δε μπορεί να σας γκίξη, αφού βρίσκομ΄εγώ εδώ μ΄εκατόν πενήντα παλληκάρια, και μπορώ να μάσω κ΄άλλα δυό τόσα στη στιγμή, και να κάψω όποιο χωριό θελήσω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(λαϊκός θρύλος της Κρήτης- λαογραφία Μεγάλης Εβδομάδας)

απόδοση: Τζιάκη Δέσποινα

Τον παρακάτω συγκινητικό μύθο για τον κοκκινολαίμη έχω ακούσει προφορικά αλλά τον συνάντησα και στο βιβλίο που αναφέραμε παραπάνω. Και όπως ταιριάζει στους μύθους και στις παραδόσεις τον μεταφέρω με τα δικά μου λόγια:

Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, τον ουρανό και τη γη, τον ήλιο και το φεγγάρι, τις πηγές και τα ποτάμια. Έφτιαξε τα δέντρα, τα φυτά και τα λουλούδια, τα έντομα, τα πουλιά, τα θηλαστικά και τον άνθρωπο. Έκατσε μετά να ξεκουραστεί και να θαυμάσει το έργο του.

Χιλιάδες πουλάκια φτεροκοπούσαν και γλυκολαλούσαν ολόγυρα. Ένα μικρό γκρίζο πουλάκι ήρθε και έκατσε πάνω στο δεξί χέρι του Θεού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι