You are currently browsing the category archive for the ‘διήγημα’ category.

Νώντας Σκοπετέας

«Ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην» (Ψαλμ. 118, 60)

Μόνο δακρυσμένη την έβλεπαν όλοι την κυρά-Σαββίνα την γερόντισσα, την κοσμοκαλόγρια! Μια μορφή βγαλμένη από σελίδα βιβλίου αγιωτικού, από αυτά που μόνο στην μετάνοια οδηγούν και τα λόγια τους κυλούν συνέχεια στα μάτια όσων με αγαθή ψυχή εύφορη τα διαβάζουν. Καιροί παλαιοί, μα όχι αμνημόνευτοι!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νίκος Θ. Ἀρβανίτης

Ἡ μέρα ξημέρωσε ζεστή. Ὁ οὐρανός ἦταν κατακάθαρος. Ὁ Ἀπριλιάτικος ἥλιος ἔλουζε στεριά καί θάλασσα. Οἱ ἀχτῖνες του λαμπύριζαν πάνω στίς πολύχρωμες σκηνές τοῦ Μπραΐμη.

Ἦταν ἕνα πρωϊνό τοῦ 1825. Ὁ Ἀπρίλιος μοσχοβολοῦσε καί βρισκόταν στήν τελευταία μέρα του. Ὁ Λεωνίδας, ἕνα σγουρόμαλλο ἄφοβο ἀγόρι, πού μόλις εἶχε πατήσει τά ἕνδεκα, τράβηξε στήν πάνω μεριά τῆς Μοθώνης, κατά τό βουνό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Σε ένα δωμάτιο Νοσοκομείου μόνος μόνω Θεώ! Δεν φανταζόταν ποτέ του ότι θα μπορούσε η μοναξιά να είναι πολύβουη!
Από την προηγούμενη Εβδομάδα που έκανε εισαγωγή το νιώθει!

Ασταμάτητα πάνε και έρχονται γιατροί και νοσηλευτές.
Αγωνία στα πρόσωπα και στις κινήσεις τους!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συγγραφέας: Σπυροπούλου Μαριαλένα

«Σουτ, σου είπα, μπα σε καλό σου για κορίτσι». Ένα χέρι πετάχτηκε και έστριψε το αυτί της.

«Άουτς, ρε γιαγιά».

«Άχνα μη βγάλεις. Άκου τον παπά, άκου τους ψάλτες».

Η μικρή κατσούφιασε και έστρεψε το βλέμμα προς τα κάτω. Έβλεπε με λεπτομέρεια το μωσαϊκό, τις μικρές κόκκινες ψηφίδες, τις ξυλόγλυπτες καρέκλες με τα λουλουδάκια στα πόδια, ύστερα χασμουρήθηκε με θόρυβο και έστρεψε με ανοιχτό στόμα το βλέμμα στον ουρανό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φρόσω Βλασσοπούλου – Κιτσάκη

Ήταν μια φορά ένας νιος καλός, τίμιος και δουλευταράς.

Κάθε το πρωί διάβαινε τη δημοσιά, πέρναγε τον αύλακα απ’ την απέναντι μεριά και λόξευε κατά την καταπράσινη όχθη του ποταμού εκεί τώρα που’ ναι περβόλια και μοσχοβολιές, λιόδεντρα και χαρές, κάτω απ’ την εκκλησιά της Παναγιάς του Ζαπαντιού, κοντά στα Καλύβια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

-Σαν νυχτώσει, μην αποκοιμηθείς, έχουμε μια μεγάλη δουλειά εσύ κι εγώ. Α, μην το ξεχάσω, κι ως που να έρθω, σου έχω επάνω στο σοφρά καθαρή, μοσχοβολιστή, την καλή σου φορεσιά.

Να βάλεις την καινούρια φουστανέλα σου μα και το χρυσοκέντητο γιλέκο σου, του είπε η μάνα και βάζοντας στον ντορβά ένα αγιοκέρι και λίγο λάδι, έκλεισε την πόρτα πίσω της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διήγημα του Γεώργιου Γαλάτση

1 Ιανουαρίου 1978. Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμωνος. Όλοι οι πιστοί του μικρού χωριού είχαν μαζευτεί εκείνη την ημέρα στην Θεία λειτουργία. Ο χορός των ψαλτών απαρτίζονταν από δύο παληκάρια, τόν Σταμάτη και τόν Δημήτρη. Ο δεύτερος, ήταν γιος του κυρ Γιάννη του συγχωρεμενου. Οι μελωδικές φωνές τους αντηχούσαν στην μικρή εκκλησία, υπέροχους ύμνους:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀλβανικὸ μέτωπο, 1941: Ὁ ἀγώνας συνεχίζεται. Φωτογραφία τοῦ Δημήτρη Χαρισιάδη.

Τοῦ Στρατῆ Μυριβήλη

Σὲ μίαν ὥρα ποὺ κανεὶς δὲν ξέρει, σὲ μιὰ στιγμὴ ποὺ μόνο ὁ Θεὸς ὁρίζει, μέσα στὸ ναὸ τῆς Ἱστορίας σημαίνει ξαφνικὰ ἡ βαθειὰ καμπάνα τῆς Μοίρας πάνω στὰ ριζικὰ τῶν λαῶν.

Τότε τὰ ἄτομα ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἐθνικὴν ὁλότητα, πετοῦν θεληματικὰ ἕνα μεγάλο μέρος ἀπὸ τὰ πιὸ ἀκριβὰ προνόμιά τους, αὐτὰ ἴσα-ἴσα ποὺ κατοχυρώνουν τὴ μονάδα μέσα στὸ κοινωνικὸ σύνολο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Η μπροστινή όψη της αμφιπρόσωπης εικόνας χωρίς την ασημένια επένδυση και μετά τον καθαρισμό της.

Γιώργος Ιωάννου (Ἡ σαρκοφάγος, 1971)

Στή μισοβυθισμένη μές στά χώματα Ἀχειροποίητο,1 σέ μιά γωνιά τοῦ νάρθηκα, βρίσκεται σχεδόν παραπεταμένη ἡ Παναγία ἡ Ρευματοκρατόρισσα. Κατεβαίνω ἀρκετά συχνά καί τήν κοιτάζω πικροχαμογελώντας γιά τήν κοινή κατάντια μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λέων Νικολάγιεβιτς Τολστόι

O παππούς είχε γεράσει πολύ. Τα πόδια του δεν τον πήγαιναν, τα μάτια του δεν έβλεπαν, τ’ αυτιά του δεν άκουγαν. Δόντια δεν είχε. Κι όταν έτρωγε, του χυνόταν το φαγητό.

O γιος του και η νύφη του δεν τον έβαζαν πια μαζί τους στο τραπέζι, αλλά του ’διναν να φάει πάνω στη μεγάλη χτιστή χωριάτικη θερμάστρα όπου πλάγιαζε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι