You are currently browsing the category archive for the ‘Γέροντας Παΐσιος’ category.

π. Λίβυος

Ο Χριστός συχνά αποσυρόταν σε ήσυχα μέρη για να προσευχηθεί. Άλλοτε στην έρημο και άλλοτε σε βουνά. Εκεί ησύχαζε για να ακούσει την φωνή του Θεού.

Όταν προσευχόμαστε το σημαντικό δεν είναι τι θα πούμε εμείς στο Θεό, μια και δεν υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζει, όσο το να ακούσουμε Εκείνος τι έχει να πει σε εμάς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος 

Διαβάζει κάποιος ένα ψυχοφελές βιβλίο ή μια ανάρτηση στο διαδίκτυο και γλυκαίνεται η ψυχή του. Παίρνει απόφαση να έρθει στην Εκκλησία για να γνωρίσει τον Χριστό. Και όντως έρχεται, κάνει την απόφασή του πράξη. Έρχεται για να δει τον Χριστό, να μάθει γι’Αυτόν. Όμως δεν αρκεί αυτό.

Οι περισσότεροι έρχονται στην Εκκλησία γιατί γοητεύονται από τον Χριστό και θέλουνε να Τον γνωρίσουν (στην καλύτερη περίπτωση· διότι σχεδόν πάντα οι άνθρωποι έρχονται στην Εκκλησία για να λύσουν τα προβλήματά τους) ελάχιστοι είναι έτοιμοι να συσταυρωθούν μαζί Του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λουκᾶ ιη’ 35 – 43

Μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτῃ Χριστοφόρου Ἀθ. Καλύβα Ἱεροκήρυκος

το έστειλε στο σπιτάκι ο κ.Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Ἀνάβλεψον!

Πλησίαζεν ὁ Κύριος σέ Ἱεριχώ τήν πόλι
Ν’ ἀνάψῃ ἐκεῖ τό ἅγιο φῶς τῆς ποθητῆς ἀλήθειας
Πού ἦταν κρυμμένο ἀπ’ τίς γενιές τοῦ Κόσμου ἀπό τότε
Πού σήμανε τό γκρέμισμα ἡ πτῶσι πρωτοπλάστων.
Κι’ ἦρθαν σκοτάδια ὁλόπηχτα καί σκέπασαν τό πλάσμα
Καί ζοῦσε μεσ’ τήν ἄγνοια χωρίς θεογνωσία
Σέ μιά κατάντια μιᾶς ζωῆς χωρίς σκοπό κι’ ἀξία

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(Από το Γεροντικό)

Πέρασε κάποτε από το λογισμό του Μεγάλου Αντωνίου σε τίνος τάχα αγίου μέτρα να είχε φτάσει.

Ο Θεός όμως, που ήθελε να του ταπεινώσει το λογισμό, του φανέρωσε μια νύχτα στ’ όνειρό του πως καλύτερος του ήταν ο μπαλωματής, που είχε ένα μικρομάγαζο σ’ ένα παράμερο δρόμο της Αλεξανδρείας…

Μόλις ξημέρωσε, ο Όσιος πήρε το ραβδάκι του και ξεκίνησε για την πόλη. Ήθελε να γνωρίσει από κοντά τον περίφημο μπαλωματή και να ιδεί τις αρετές του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Όταν οι άνθρωποι ζητούν την ευχή και μου φιλούν το χέρι, νιώθω τα χέρια τους να μου μιλούν. Και να δείτε που το καθένα έχει άλλο χαρακτήρα, άλλη δική του ιστορία να διηγηθεί.

Κανένα άγγιγμα δεν είναι ίδιο. Είναι πάντα μοναδικό. Όπως μοναδικές είναι και οι ζωές μας.

Υπάρχουν χέρια μαλακά σάν βελούδο, ευαίσθητα με τρόπους ευγενείας. Χέρια γεμάτα δύναμη και αυτοπεποίθηση, χρόνια δουλεμένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ὁ π. Ἐπιφάνιος
καθοδηγώντας τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ ἔλεγε γιὰ τὴν ἀδικία: «Δὲν ὑπάρχει μόνο σήμερα ἡ ἀδικία στὴν κοινωνία. Ἀφ᾽ ὅτου ὑπάρχει κόσμος, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Κάϊν σκότωσε τὸν Ἄβελ, μέχρι σήμερα, ἡ κοινωνία εἶναι γεμάτη ἀδικία.

Ἀλλ᾽ ὅσοι ζοῦμε κατὰ Χριστόν, προσπαθοῦμε νὰ τὰ ξεπερνᾶμε αὐτά, ἔχοντας τὸ βλέμμα στραμμένο στὴν Ἄνω Πόλι, “ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός”. “Ἡμῶν τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει”. Καὶ νὰ μᾶς ἀδικήσουν οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ μᾶς στραπατσάρουν, ἔχουμε τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς»1

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

*Γέρων Ἀρσένιος Γρηγοριάτης (+1912-1991):Ένας ακόμη ενάρετος, αγωνιστής και με πνεύμα αυταπάρνησης Αγιορείτης Γέροντας, που ζούσε σε μεγάλα μέτρα και είχε θαυμαστά γεγονότα κατά την διάρκεια της ζωής του.

~Όταν γέρασε ο Γέρων Αρσένιος ο Γρηγοριάτης, καθόταν στο κελί του σε μια καρέκλα και έλεγε την ευχή στραμμένος προς τις εικόνες.

Κάποια μέρα ήταν πολύ χαρούμενος και είπε σε κάποιον:

«Έχει μία χαρά η ψυχή μου, τρέλα χαράς, τώρα που θα φύγω απ’ αυτόν τον κόσμο».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη

‘Αφού είναι του Κυρίου η γη, όχι μόνο ως δημιούργημα αλλά και ως συντήρησις, δεν είναι δυνατόν τα αγαθά του Κυρίου να τα οικειοποιούνται οι λίγοι.

Είναι εξοργιστικό να ακούγεται το σατανικό ρήμα: «Αυτό είναι δικό μου».

Όλα είναι του Κυρίου. Όσα γεμίζουν τη γη είναι αγαθά και ευλογίες του Κυρίου.

Και παιδιά του Κυρίου, του Θεού Πατέρα, είναι όλοι οι άνθρωποι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από το Γεροντικό

Ένας στρατιώτης ρώτησε τον αββά Μιώς, αν άραγε ο Θεός δέχεται τη μετάνοια του αμαρτωλού.

Και ο αββάς, αφού τον δίδαξε με πολλούς λόγους, είπε:

– Πες μου, αγαπητέ. Αν σχιστεί το χιτώνιό σου, το πετάς;

– Όχι, απάντησε εκείνος. Το ράβω και το χρησιμοποιώ πάλι.

– Αν λοιπόν εσύ λυπάσαι το ρούχο σου, του είπε τότε ο γέροντας, δεν θα λυπηθεί ο Θεός το δικό του πλάσμα;

.

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα:

– Έκανα αμαρτία μεγάλη, και θέλω να μείνω σε μετάνοια τρία χρόνια.

– Πολύ είναι, του λέει ο γέροντας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

.

από τους λόγους του αγίου Παϊσίου

«Ζαλούρα είναι τα παιδιά», μου είπε μια γυναίκα τα πού τα είχε όλα. Βαριέται να έχη παιδιά! Όταν μια μάνα σκέφτεται έτσι, είναι ένα άχρηστο πράγμα, γιατί οι μανάδες κανονικά έχουν αγάπη.

Μπορεί μιά κοπέλα, πρίν κάνη οικογένεια, νά την ξυπνά ή μάνα της στις δέκα ή ώρα το πρωί.

Από την στιγμή όμως που θα γίνη μάνα καί θά εχη νά ταΐζη το παιδί της, νά το πλένη, νά το καθαρίζη, δεν κοιμάται ούτε την νύχτα, γιατί παίρνει μπρος ή μηχανή.

Όταν ο άνθρωπος έχη θυσία, δεν γκρινιάζει, δεν βαριέται· χαίρεται. Όλη ή βάση εκεί είναι, να ύπάρχη πνεύμα θυσίας.

Αυτή η γυναίκα αν έλεγε: «Θεέ μου, πώς να Σε ευχαριστήσω; Δεν μου έδωσες μόνον παιδιά άλλα καί πολλά αγαθά…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι