You are currently browsing the category archive for the ‘αναμνήσεις’ category.

Στην Πανεπιστημίου δίπλα στο ΖΟΝΑΡΣ ήταν το ζαχαροπλαστείο του Φλόκα γνωστό στέκι πολιτικών …δημιουργών…καλλιτεχνών κ.λ.π.

Ο Ράλλης…ο Αβέρωφ…ο Ελύτης …ο Φρέντυ Γερμανός…μερικοί από τους πελάτες.

Έξυπνοι επιχειρηματίες τα αδέρφια από την Θεσσαλονίκη φρόντιζαν για τις επιθυμίες των πελατών τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σκάφη ήταν απαραίτητη σε κάθε οικογένεια μαζί με τον ξύλινο τρίφτη για την μπουγάδα.

Εκεί έτριβαν τα λερωμένα κι άπλυτα αφού τα σαπούνιζαν με το πράσινο σαπούνι για να καθαρίσουν.

Τα ξύλινα τσόκαρα απαραίτητα για να πατάνε στα νερά που έπεφταν από την σκάφη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βρήκαν έδαφος κάποιοι στα χρόνια της Κατοχής και πλούτισαν.

Φυσικά εννοώ τους μαυραγορίτες…κάθε γειτονιά θα είχε και τον δικό της κρυφό ή φανερό με μικρό ή μεγάλο τζίρο.

Η έλλειψη τροφίμων πολύ μεγάλη …

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στα χρόνια της Κατοχής….Ο λογοτέχνης Ασημάκης Πανσέληνος στο έργο του: “Τότε που ζούσαμε” περιγράφει την τραγικότητα της πείνας:

«Είδαμε στην πλατεία Κλαυθμώνος ένα τσούρμο παιδάκια μισόγυμνα κι ένας μαντράχαλος 25 χρονών σα χασές άσπρος από την πείνα, ο αρχηγός τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην φωτογραφία του 1923 πρόσφυγες στο Θησείο….

Νέοι γέροι παιδιά όσοι καταφέρανε να επιζήσουν έφθασαν στην Πατρίδα αφήνοντας πίσω ότι είχαν και δεν είχαν και το κυριότερο νεκρούς.

Έστησαν σκηνές σε διάφορες συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά… οι σκηνές έγιναν παράγκες και οι παράγκες σπιτάκια με τσιμέντο και κεραμίδι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παραλία «Κώστα». Ἐδῶ ἦταν τὸ τσαρδάκι τοῦ μπάρμπα Βαρσαμᾶ

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Μέχρι τὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, ἴσως καὶ λίγο ἀργότερα, σώζονταν σὲ παραλίες τοῦ χωριοῦ μας Κλήμα, κάποια ταπεινά, πετρόχτιστα οἰκήματα, ποὺ ἦταν σκεπασμένα μὲ τσίγκους ἤ καὶ παλιοσανίδες.

Τὰ κτίσματα αὐτὰ οἱ παλιοὶ ψαράδες τὰ λέγανε «τσαρδάκια». Ἐκεῖ, λοιπόν, εἶχαν τὴ βάρκα τους φυλαγμένη ἀπὸ τὸ ἀνεμόβροχο καὶ τὸν ἥλιο, ἔτσι ὥστε νὰ μὴ «σκάσουν» ἡ μπογιά, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀρμοί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ήταν συνηθισμένο εκείνα τα χρόνια η φωτογραφία με αφιέρωση…

Όχι μόνον στο έτερον ήμισυ αλλά και στην οικογένεια σε φίλους και έμενε ενθύμιο και κατέληγε μετά από χρόνια στο κουτί ή στην καλύτερη περίπτωση στο άλμπουμ.

Μια βόλτα στο Μοναστηράκι αρκεί ….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην Ακαδημία Πλάτωνος σε μικρή ηλικία στην γενέτειρά μου την αυλή των θαυμάτων με τις νοικιαζόμενες κάμαρες από τις οποίες τα νέα ζευγάρια ξεκινούσαν την ζωή τους (τέλος πάντων) … όπου νέοι από την επαρχία προσπαθούσαν να ζήσουν με το μεροκάματο αλλά και να βοηθήσουν τις ανύπαντρες αδερφές τους…άλλη πονεμένη ιστορία αυτή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ακριβώς έτσι όπως δείχνει η φωτογραφία εκείνων των χρόνων ….

Γειτονιά της Αθήνας….το σπαστό τραπεζάκι έτοιμο πάντα έβγαινε στον δρόμο και οι γείτονες μαζευόντουσαν να τα πούνε…να πιούν τον καφέ τους… το κρασί τους.

Όλα τα προβλήματα εκεί έξω στον δρόμο θα εύρισκαν την λύση τους…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Μπουρνόβας ήταν ένα πλούσιο προάστιο έξω από τη Σμύρνη, που είχε γνωρίσει την ακμή του από τις αρχές του 19ου αιώνα.

Αναπτύχθηκε πραγματικά μετά το 1867, με τα εγκαίνια της διακλάδωσης της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε τη Σμύρνη με τον Κασαμπά. Λίγα χρόνια αργότερα, κατασκευάστηκε κι ένας καρόδρομος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι