Νώντας Σκοπετέας

Η γη που χνάρια αιμάτινα κι ηρωικά είναι γιομάτη , κρύβει στα πορώδη  σπλάχνα τα φρεσκοσκαμμένα απ τους κοπιάτες, της λατρείας τον ύμνο, την ευλογία και την ευχαριστία των αθανάτων .
Κρύπτες και αρκοσόλια, ναοί που δεν θα γκρεμιστούν από χέρι αγριμαίου  ασεβούς , τάφοι που ακουμπούν επάνω τους τα Άγια …
Ένα Χριστόγραμμα απτόητος  σκαλίζει ο μικρός στρατιώτης που σε λίγο εκεί θα αναπαυθεί …

Και σήμερα διωγμός και μαρτύριο …
Μετριούνται λιγότεροι στης Αγάπης τη σύναξη …
Κι άλλοι στο Δείπνο του Ουρανού ανεβαίνουν …
Τα σώματά τους στους θαλάμους τους νεκρικούς …
Οι ψυχές τους ευφραίνονται στη χορεία των ένΘεων μυστών …
Σιμώνουμε στην σπηλιά του Ουρανού , στης Τρυπητής τα τηλαυγή τα αγιομέρια…
Στην είσοδο,  Εύτολμοι  Καλλιμάρτυρες  και  Θεοφόροι Ποιμένες  προσμένουν τα δάκρυά μας …

Ήταν άλλοι χρόνοι τότε …οι πρώτοι του Χριστού μετά την ένδοξη Ανάληψη… Μα ο Κύριος πάντα ο ίδιος χθες και σήμερα και εις τους αιώνες …Αν πας εκεί θα καταλάβεις … Ήταν από τότε Ιερός ο τόπος . Δεν χρειάζονταν σφραγίδες για να γονατίσεις  …

Μόνο όσοι δεν γνώριζαν το αγιασμένο τώρα το μαθαν και τώρα ξέρουν πια πως δεν είναι το τοπίο που σαγηνεύει και τα ηλιόλουστα γαλανοπράσινα νερά και οι αμέτρητες ακτές που κάνουν το νησί διαλεχτό …

Είναι τα επουράνια θυσιαστήρια που έκρυψε η ηφαιστειογενής γη . Οι Άγιες Τράπεζες που σμιλεύτηκαν στο χώμα και στο βράχο . Οι μυστικές φωνές , οι κρύφιες ικεσίες οι σιγανές δεήσεις που αντηχούν ακόμα  .

Είναι τα δισκοπότηρα γεμάτα από Σώμα και Αίμα Κυρίου αένααα προσφερόμενα στους γνήσιους ομολογητές της Αληθινής πίστης …

Κι όταν τα χρόνια κύλησαν και γίνηκαν οι κατακόμβες τόπος προσκυνήματος και τιμής , φανερώθηκαν οι απόγονοι εκείνων που ακοίμητα καίνε της μνήμης τους το φως…

Αυτοί που όταν θα χρειαστεί δε θα διστάσουν να ομολογήσουν και να θυσιαστούν ζωντανεύοντας την Ιστορία , την θαυμαστή αλήθεια , το θαύμα της πίστης !

Θαύμα της πίστης είναι η Μήλος και οι κατακόμβες της !

Στο Ελληνικό, το Ορθόδοξο,το τρισευλογημένο καλοκαίρι ο νους και η ψυχή μας θέλουν να ταξιδέψουν,να σεργιανίσουν  στα ιερά, τα ηρωικά τα αιώνια ουρανόφωτα …

Να περιπλανηθούμε σε ξωκκλήσια και υψώματα λατρευτικά , σε ερημικές παραλίες με ορθρινά ηχολογήματα γιορτάδων ! Να χαμηλώσουμε μπροστά στης Πίστης το μεγαλείο διαβαίνοντας τις αγιασμένες και Αγγελοφύλακτες κατακόμβες …

Στη Μήλο να βρεθώ , να νιώσω του θέρους την Δοξολογία  και το θυμίαμα …Να κρυφτώ και να σβήσω απ την ψυχή ο,τι νοθεύει και λερώνει  το καλοκαίρι με όσα ο Θεός δεν έφτιαξε για να ξοδεύονται … 

Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Πηγή: …ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς

το «σπιτάκι της Μέλιας»