Ὁσίου Ἐφραίμ του Σύρου

Xαίρετε, Ἅγιοι Ἀπόστολοι, βασιλεῖς τοῦ Χριστοῦ· διότι σ’ ἐσᾶς ἐμπιστεύθηκε τήν ἐπουράνια καί τήν ἐπίγεια βασιλεία. Σᾶς ἔδωσε τήν ἐξουσία νά κυβερνᾶτε καί νά φροντίζετε καί τούς δύο θρόνους, θέλοντας ἀπό τή μία νά ἀποκατασταθεῖ ἡ κληρονομιά τῆς ἐπίγειας βασιλείας, ἀπό τήν ἄλλη νά ἀστράψει ἡ δόξα, νά πλεονάσει ἡ ὀμορφιά, νά φανερωθεῖ τό φῶς, νά γίνουν γνωστά τά μυστήρια, νά κηρυχθεῖ ἡ
δύναμη τῆς ἐπουράνιας βασιλείας.

Xαίρετε, ἐσεῖς πού εἶστε τό ἅλας τῆς γῆς, πού ποτέ δέν μπορεῖ νά χάσει τή δύναμή του.

Χαίρετε, ἐσεῖς πού εἶστε τό φῶς τοῦ κόσμου (Ματθ. 5, 13-14), πού μένει στήν ἀνατολή καί λάμπει παντοῦ, πού φωτίζει αὐτούς πού βρίσκονται στό σκοτάδι, πού καίει χωρίς ξύλα. Τό λυχνάρι εἶναι ὁ Χριστός, καί λυχνοστάτης ὁ Πέτρος, καί λάδι ἡ χορηγία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Xαίρετε, ἐσεῖς πού εἶστε τό φῶς τοῦ κόσμου, στό ὁποῖο ὑποχωρεῖ ἡ νύχτα ὅλη· πού δέν τό σκιάζει ἡ νεφέλη, δέν τό ἀντιμάχεται ἡκαταιγίδα, οὔτε ἡ λαίλαπα τό πλησιάζει, ἀπεναντίας φωτίζονται μ’ αὐτό τά σκοτάδια πού ἔχουμε μέσα μας, φανερώνονται τά κρυφά, διασαφηνίζονται τά ἀσαφῆ, καθαρίζονται οἱ λογισμοί.

Xαίρετε, ἐσεῖς πού εἶστε οἱ σφραγιστές τῶν ἱερέων(1), οἱ ἐκπαιδευτές τῶν διδασκάλων, οἱ ψαράδες τῶν ἐθνῶν, οἱ κήρυκες τῶν λαῶν, οἱ παιδαγωγοί τῶν δικαίων, οἱ πλύντες τῶν ἁμαρτωλῶν, οἱ σφάκτες τῆς ἁμαρτίας, οἱ φωτιστές τῶν ἀπίστων, οἱ ἀνίκητοι φύλακες, οἱ δραστήριοι ἔμποροι.

Xαίρετε, ἐσεῖς πού εἶστε οἱ χαλκουργοί καί τῆς δικῆς μου φωνῆς, οἱ χορηγοί τῆς ἁμαρτωλῆς γλώσσας μου, οἱ ἐνδυναμωτές τῆς ἀδυναμίας μου, οἱ γυμναστές τῆς παρρησίας μου, οἱ τεχνίτες τῶν λόγων μου.

Xαίρετε, ἐσεῖς πού δέν κρατᾶτε σακκούλι (Ματθ. 10, 9-10) καί ὅμως γεμίσατε μέ πλοῦτο ὅλη τήν οἰκουμένη· ἐσεῖς πού δέν εἴχατε περιττό ραβδί, καί ὅμως διώξατε τούς λύκους ἀπό παντοῦ· ἐσεῖς πού δέν εἴχατε δεύτερο χιτώνα, καί ὅμως ντύθηκαν ἀπό σᾶς βασιλιάδες· ἐσεῖς πού δέν εἴχατε διπλά ὑποδήματα, καί ὅμως ταράξατε τή γῆ μέ τίς πορεῖες σας καί οἱ νεφέλες ἔτρεχαν κάτω ἀπό τά πόδια σας.

Οἱ Ἄγγελοι ἔδειχναν τό δρόμο, τακτοποιώντας τον, ἡ θάλασσα ἐπίσης, καθώς βαδίζατε στήν ἐπιφάνειά της σᾶς κρατοῦσε σάν πλοῖα ἱστιοφόρα. Ἐσεῖς πού δέν εἴχατε ἀσημένια νομίσματα στή ζώνη σας, καί δέν εἶχε τό βαλάντιό σας χρυσάφι, ὅμως δανείζατε ἀπό τό σακκούλι σας πολλά στούς χωλούς· καί ὅταν ἄγγιξε ὁ τυφλός τή ζώνη σας, ἄρχισε νά μετρᾶ τήν πάροδο τῶν ἡμερῶν καί νά ὑπολογίζει μέ τά μάτια του τόν ἥλιο καί νά δείχνει μέ τό δάχτυλό του τά ἀστέρια, κάτι πού προηγουμένως δέν τό γνώριζε.

Xαίρετε, οἱ ἐμποδιστές τοῦ Διαβόλου καί οἱ ἀνατροπεῖς τῶν δαιμόνων· οἱ καθαιρέτες τῆς πλάνης· ἐσεῖς πού ἀφαιρέσατε τήν ἀπάτη ἀπό τίς ψυχές· πού τά μαντήλια σας (Πράξ. 19, 12) μιμοῦνται τίς ἄκρες τῶν ἐνδυμάτων τοῦ Κυρίου· πού οἱ σκιές σας πραγματοποίησαν πολλές καί διάφορες θεραπεῖες (Πράξ. 5, 15) στίς πόλεις καί στίς χῶρες.

Xαίρετε, ἐσεῖς πού βρήκατε τό θησαυρό τόν κρυμμένο στό χωράφι (Ματθ. 13, 44)· ἐσεῖς πού δείξατε στή γυναίκα τή δραχμή πού ἔχασε (Λουκ. 15, 9)· ἐσεῖς πού προσκομίσατε στόν Χριστό διπλά τά τάλαντα τοῦ κηρύγματος, τά ὁποία σᾶς ἐμπιστεύθηκε· ἐσεῖς πού ρίξατε στό βυθό τῆς οἰκουμένης τό δίχτυ, καί ἔπιασε κάθε λογῆς ψάρια· ἐσεῖς πού πιάσατε ψάρια, μέ τά ὁποῖα, καί ὡς τώρα ἀκόμη δειπνώντας στόν οὐρανό ὁ Βασιλιάς, εὐφραίνεται· ἐσεῖς πού διδάξατε τή σοφή γυναίκα νά ἀνακατώσει τά τρία σάτα ἀλεύρι καί νά κάνει μία ζύμη (Ματθ. 13, 33· Λουκ. 13, 21)· ἐσεῖς πού ἀφαιρέσατε τούς φράχτες καί ἀναγκάσατε τούς περαστικούς καί ἀναζητήσατε τίς ἐρήμους καί γεμίσατε μέ καλεσμένους τούς θαλάμους τοῦ γάμου τοῦ Νυμφίου (Λουκ. 14, 23).

Xαίρετε, ἐσεῖς πού βρήκατε τόν ἀκρογωνιαῖο λίθο (Χριστό), καί ἀπό αὐτό τό λίθο τόσους πολλούς βασιλικούς νυφικούς θαλάμους ἀνυψώσατε, τόσες πολλές ἐκκλησίες ἀνοικοδομήσατε ἐπάνω στή γῆ, ὅμοιες μέ οὐρανούς, τόσα πολλά θυσιαστήρια θεμελιώσατε γιά τή θυσία πού γεννᾶ τή ζωή.

(1) Ἀναφέρεται στήν ἐξουσία τῶν Ἀποστόλων νά ἐπικυρώνουν μέ τή σφραγίδα τῆς χειροτονίας τό ἀξίωμα τῆς ἱεροσύνης.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

«Ὁ Ἅγιος Νικήτας ὁ ἐν Σέρραις ἀθλήσας»
Διμηνιαῖο Περιοδικό Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σερρῶν καί Νιγρίτης
Τεῦχος 284, Μάϊος – Αὔγουστος 2021

Εἰκόνα ἀπό:  Ὀρθόδοξος Συναξαριστής

τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»