π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος

Θάνατος είναι ο φόβος που σου λέει δεν μπορείς, δεν αντέχεις δεν αξίζεις.

Ανάσταση είναι ο Χριστός που σου φωνάζει, μπορείς, αξίζεις, γίνεται να τα καταφέρεις.

Θάνατος είναι η απειλή της απελπισίας που σου λέει έως εδώ, τέλος.

Ανάσταση είναι ο Χριστός που σου λέει τίποτε δεν τελείωσε, όλα μπορούν να αρχίσουν πάλι, είσαι αιώνιος.

Θάνατος είναι η άρνηση της ζωής. Η καθημερινή δολοφονία των στιγμών μας.

Ανάσταση είναι ο Χριστός που χαρίζει άφθονη ζωή, φως και χαρά, μεταμορφώνει την καθημερινότητα σε ευχαριστία και ευγνωμοσύνη για ότι ζούμε, ότι λαμβάνουμε, ότι υπάρχει τώρα και αιώνια.

Θάνατος είναι ο φόβος να είμαστε ο εαυτός μας.

Ανάσταση είναι να συνδεθούμε με εκείνο που θέλησε ο Θεός να είμαστε και να γίνουμε.

Θάνατος είναι ο φόβος να ζήσουμε γιατί μπορεί να πονέσουμε.

Ανάσταση είναι ο Χριστός που σου λέει ότι κάθε Σταυρός μπορεί να γίνει Φως, κάθε τραύμα θαύμα.

Ζήσε σαν να μην υπάρχει θάνατος.

Ζήσε προτού πεθάνεις για να μην πεθάνεις όταν πεθάνεις.

Λέγε θα ζήσω κι ας νιώθεις ότι «πεθαίνεις», είσαι αιώνιος.

Φοβάσαι τον θάνατο γιατί δεν γνωρίζεις την Ανάσταση.

Φοβάσαι τον θάνατο γιατί τρέμεις την ζωή.

Φοβάσαι τον θάνατο γιατί δεν ζεις εσύ.

Επίτρεψε στο Θεό να ονειρευτεί μέσα σου νίκες και Αναστάσεις.

Επίτρεψε στο Θεό να σε βγάλει από το μνήμα των φόβων σου, να αναστήσει τις επιθυμίες της καρδιάς σου.

Πίστεψε ότι μπορείς, αξίζεις και θέλεις να γευτείς την Χαρά της Ανάστασης.

Πηγή: π. Λίβυος

Εικόνα από: orthodoxpraxis

το «σπιτάκι της Μέλιας»