Ξανθή Σπυροπούλου Φιλόλογος-Συγγραφέας

«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δώς. Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σώ δούλω.

Ναι, Κύριε, βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μην κατακρίνειν τον αδελφό μου, ότι ευλογητός εί είς τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.»

Η μικρή αυτή προσευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου έχει ονομασθεί «Η προσευχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής».

Αναπέμπεται 15 φορές την ημέρα, στις ακολουθίες του 24ώρου εκτός Σαββάτου & Κυριακής (κατά την Μ. Σαρακοστή). Τις δε Παρασκευές 20 φορές το ημερονύχτιο.

Άρα, με ένα σύντομο υπολογισμό κατά τη διάρκεια της Μ. Τεσσαρακοστής αναφέρεται 500 περίπου φορές. Και οι ψυχές μας την ψελλίζουν ακατάπαυστα συνοδευόμενη από «μετάνοιες».

Δεν κουράζονται, δεν κορέννυνται. Αντίθετα, επενεργεί ως λεπτή αύρα και επιδαψιλεύει πλούσια τη Θεία Χάρη στους προσευχόμενους με αυτήν.

Δημιουργός της είναι ο Όσιος Εφραίμ. Βαθύς γνώστης της ανθρώπινης ψυχής. Με την προσευχή του αυτή αναφέρεται στον αγώνα του χριστιανού κατά την Σαρακοστή, για να αποβάλει τα πάθη του («πνεύμα» των παθών) και να ενδυθεί τις αρετές του Χριστού («πνεύμα» των αρετών).

“Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου”

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριός μου, αυτόν επικαλούμαι κάθε στιγμή της ζωής μου, μαζί με την αναπνοή μου.

“Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού του Ζώντος. Ελέησόν με τον αμαρτωλό.”

“Πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίίας και αργολογίας μη μοι δώς”

Ο Όσιος Εφραίμ αναφέρει ένα πλέγμα παθών που εμποδίζουν την πνευματική ζωή: αργία (τεμπελιά), περιέργεια, φιλαρχία και αργολογία (λόγια άσκοπα, αμαρτωλά) και δέεται στο Δεσπότη Χριστό να λυτρώσει τη ψυχή, όχι απλώς από τα πάθη, αλλά και από το πνεύμα των παθών και την πηγή τους.

“Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σω δούλω”

Επικαλούμενος και εκζητών ο Όσιος τη χάρη της αποφυγής των παθών, συγχρόνως ζητεί από το Δωρεοδότη Χριστό τη δωρεά των αρετών. Ιδιαιτέρως δε ζητεί σωφροσύνη (σύνεση, φρονιμάδα), ταπεινοφροσύνη, υπομονή και αγάπη.

“Ναι, Κύριε, βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μην κατακρίνειν τον αδελφό μου”

Γενικός κανόνας στη ζωή του Χριστιανού είναι η στροφή στα βάθη της ψυχής, στον εαυτό του, για να δει την αδυναμία του, την αμαρτία του και τότε δεν θα κατακρίνει τον αδελφό του.

Το συγκεκριμένο αίτημα, μας παραπέμπει στην προσευχή του Τελώνη: “Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ” και στη μονολόγιστη ευχή του Ιησού: “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με.”

“Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων.

Τι ωραίος ο επίλογος της κατανυκτικής αυτής προσευχής!. Η ψυχή που ευλογεί και δοξολογεί τον Άγιο Θεό αποκαλύπτει την παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα της.
Προσευχή απλή, ανεπιτήδευτη, ουσιαστική η προσευχή του Οσίου Εφραίμ.

Προσεύχεται ο ίδιος και καλεί όλους μας σε προσευχή προς τον Κύριο και Θεό μας με την πεπποίθηση ότι μόνο το έλεος και η χάρις του Κυρίου μας θα καλλιεργήσει την ψυχή μας.

Ας γίνει η προσευχή του Οσίου Εφραίμ και δική μας προσευχή όχι μόνο κατά τη Μ. Τεσσαρακοστή που διανύουμε, αλλά και κάθε μέρα στη “Σαρακοστή” του επίγειου βίου, που βαδίζει ο καθένας σηκώνοντας το δικό του ΣΤΑΥΡΟ, για να Τον δοξάζουμε στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ της Βασιλείας Του. Αμήν.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΑΓΙΟΙ IΣIΔΩPOI
Μηνιαίο Περιοδικό του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού
Μάρτιος 2015 – Έτος ιδ’ – Τεύχος 155

Εικόνα από: pravoslavie

το «σπιτάκι της Μέλιας»