τοῦ Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτου

Νουθετεῖ ὁ Ὁδηγός, ὁ Γέροντας:

«Παιδί μου, νὰ λὲς τὴν προσευχή· νὰ μὴ ξεχνᾶς καθόλου τὸ Ὄνομα τοῦ Θεοῦ, λέγε το, μνημόνευέ το· κι ἂν δὲν μπορῆς νοερῶς, πές το μὲ τὸ στόμα σιγανά, μὲ λίγη φωνούλα, νὰ ἀκούγεται ἡ προσευχή.

Δὲν θὰ τὴν καταλαβαίνης στὴν ἀρχή, θὰ φεύγη ὁ νοῦς, θὰ γυρίζη ἐδῶ κι ἐκεῖ, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ νὰ ἀργολογῆς ἢ νὰ σκέφτεσαι ὁ,τιδήποτε ἄλλο, εἶναι καλύτερα νὰ λέγεται ἡ Εὐχή.

Καὶ ὁ πειρασμὸς τὴν ἀκούει τὴν Εὐχή, ἀλλὰ κι ἕνας ἀδελφὸς δίπλα σου ὠφελεῖται, κι αὐτὸς ποὺ ἴσως νὰ σκεφτόταν ἕνα ἄσχετο πρᾶγμα.

Γι᾿ αὐτό, ὅταν ἐργαζώμεθα ἢ κάνουμε ὁ,τιδήποτε, νὰ ψιθυρίζουμε τὴν Εὐχούλα.

Ὅταν ἔλεγε τὴν Εὐχὴ μία κοπέλλα ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία, ἔβλεπε τὸν Ἄγγελό της δίπλα της. Ὅταν δὲν τὴν ἔλεγε, δὲν τὸν ἔβλεπε.

Αὐτὸ τῆς ἔδωσε τὴν ὤθησι νὰ λέη τὴν προσευχὴ καὶ κατώρθωσε νὰ τὴν λέη συνέχεια, γιὰ νὰ εἶναι ὁ Ἄγγελος [συνέχεια] δίπλα της».

(*) Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτου, Ἡ τέχνη τῆς σωτηρίας, Ὁμιλία Ζ´, ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Φιλοθέου, Ἅγιον Ὄρος, 2005.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Οἰκοδομὴ καὶ Παραμυθία
Περιοδική Ἔκδοσις  τῆς Ἱερᾶς Γυναικείας Μονῆς τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων
Ἀριθμὸς τεύχους 15 – Ἰανουάριος 2020

Εικόνα από: Pinterest

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»