Προσευχή

Ἀπόψε Χριστούγεννα καί μέσα στήν σιγαλιά τῆς ἅγιας νύχτας κάθομαι καί σκέπτομαι τά θαυμαστά πράγματα τῆς Γεννήσεως.

Τήν φοβερή ἁμαρτωλότητα πού κατεπλάκωνε τήν ψυχή τοῦ καθενός μας καί ὅλου τοῦ κόσμου.

Τήν εὐδοκίαν τοῦ ἐπουρανίου μας Πατέρα νά μᾶς σώση ἀπό τό βάθος τῆς ἐνοχῆς μας.

Τήν συγκατάβασι τοῦ Υἱοῦ νά σαρκωθῆ καί νά γίνη ἄνθρωπος ὁ ἀναμάρτητος Θεός, γιά νά μᾶς προσφέρη τήν σωτηρία.

Τήν ἁγνότητα τῆς Παναγίας Παρθένου, πού μᾶς ἐγέννησε τόν Σωτῆρα.

Τήν ἁγιότητα τοῦ δικαίου Ἰωσήφ πού ἐστάθηκε βοηθός καί προστάτης τῆς Παρθένου καί τοῦ Υἱοῦ της.

Τόν θεῖον Ἄγγελον, μέ τό μέγα του μήνυμα.

Τήν στρατιάν τῶν ἅγιων Ἀγγέλων, μέ τό «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ».

Τούς ἀθώους τῆς Βηθλεέμ Ποιμένας νά δέχωνται τό θεῖον μήνυμα καί νά ἀκούουν τήν οὐρανίαν μελωδίαν.

Τούς θαυμαστούς τῆς Ἀνατολῆς Μάγους νά προσκυνοῦν τό θεῖον Βρέφος καί νά τοῦ προσφέρουν τά δῶρα.

Τήν μικράν Βηθλεέμ, τό ἀκάθαρτον Σπήλαιον, τήν κρύαν Φάτνην.

Ὅλα τά σκέπτομαι, τά ἀναλογίζομαι, θαυμάζω τά θεῖα γεγονότα, προσκυνῶ τά ἅγια πρόσωπα, λατρεύω τόν Θεόν καί Λυτρωτήν καί Σωτῆρα μου.

Καί ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς, μέ θερμή πίστι καί εὐγνωμοσύνη, ἐκφράζω τό μεγάλο μου καί ἐγκάρδιο «Εὐχαριστῶ» εἰς τόν Πατέρα καί τοῦ λέγω: «Σέ εὐχαριστῶ, μέ ὅλη μου τήν ψυχή.

Σέ εὐχαριστῶ, οὐράνιε Πατέρα μας, διά τήν ἄπειρον εὐδοκία καί ἀγάπη Σου, πού μᾶς ἔφερεν ἡ Γέννησις τοῦ Υἱοῦ Σου, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Ἀθαν. Φραγκοπούλου, Ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν, σελ. 260

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

ΚΙΒΩΤΟΣ
Περιοδική ἔκδοση τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσσηνίας
Τεῦχος 58 – Δεκέμβριος 2017

τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»