Ἀριστομένης Προβελέγγιος «᾽Εμπρὸς στὸ Ἄπειρο»

Σὲ νιώθω στῆς ζωῆς τὸ κάθε βῆμα,
στὴν ἀνθοστόλιστη τοῦ ᾽Απρίλη γῆ,
μὲς στ’ ἀφρογάλανο τὸ κύμα,
μὲς στὴ ροδολουσμένη αὐγή.

Σὲ νιώθω στὶς νυχτερινές μου ὧρες,
ὅταν τῶν ἄστρων τὰ μυστήρια μελετῶ,
ὅταν μὲς στὶς οὐράνιες τὶς χῶρες
τὸ φωτεινό Σου θρόνο ἀναζητῶ.

Σὲ κάθ’ ἐπίσημη στὸ σπίτι μας ἡμέρα,
ἢ σὲ γιορτὲς ἢ σὲ χαρές,
ἢ σὲ σκηνὲς τοῦ πένθους θλιβερές,
Σὲ νιώθομε ἀνάμεσά μας σὰν πατέρα.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

Ἀναγνωστικὸ Ε’ Δημοτικοῦ
Γ. Καλαματιανοῦ, Θ. Γιαννόπουλου, Δ.Δούκα, Δ. Δεληπέτρου,Ν. Κοντόπουλου, Δ. Κοντογιάννη, Α. Ταμπακόπουλου, Γ. Ξενόπουλου, Α.Κουρτίδη, Γ. Κονιδάρη, Π. Νιρβάνα, Δ. Ζήση .
1966  

τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»