Ζαχαρίας Παπαντωνίου « Πεζοὶ Ρυθμοὶ »

῞Οταν ἀντικρίσης τὸν Κύριον ἡμῶν, ἀδερφέ μου, κράτα ὀρθὴ, στὸ δεξί σου χέρι τὴ λαμπάδα.

Τὴν ἄσπρη λαμπάδα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀνησυχίας, ὅπως τὴν κράτησεν ἡ γενιά μας ὅλη ἀνάμεσα στοὺς κόμπους τῶν λιγνῶν της δαχτύλων.

Τὸ φῶς της ἐρόδισε τῶν προγόνων μας τὸ βυζαντινὸ πρόσωπο καὶ κυνήγησε τὸ σκοτάδι μας στὶς ρεματιὲς τῶν ρυτίδων τους καὶ στὰ σπήλαια τῶν ματιῶν τους.

Στὴ ρίζα βουνοῦ μαύρου ἀπὸ ἔλατα σταυροκοπήθηκαν αὐτοὶ μπροστὰ σὲ ἀθῶες σβησμένες τοιχογραφίες.

Αὐτοὶ σοῦ παράδωκαν τὴ λαμπάδα, γιὰ νὰ. τὴ φυλάξης ἀπ᾽ τοὺς ἀνέμους, ἀγαπημένε.

Κι ἐσύ, ποὺ τὴν ἔκλεισες μὲς στὴ σιωπή σου, καταφρονώντας- ὀιμὲ- τὴ νιότη σου καὶ τὴ στοργή μας, προχώρησε στὸ Δημιουργὸ μπροστὰ καὶ στῆσε τὰ θρίαμβο τῆς φλόγας σου!

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

Νεοελληνικὰ Ἀναγνώσματα
Γ. Καλαματιανοῦ,  Μ. Σταθοπούλου – Χριστοφελλῆ ,  Ν. Κοντόπουλου, Ευ. Φωτιάδου – Ἠλία Μηνιάτη
1967

Εἰκόνα: ἔργο τῆς K Whitworth ἀπὸ: fineartamerica

τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»