Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων

«Ἡμέρα χαρμόσυνος καί εὐφροσύνης ἀνά­πλεως πεφανέρωται σήμερον· φαιδρό­της δογμάτων γάρ τῶν ἀληθεστάτων, ἀστράπτει καί λάμπει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ».

Μέ θριαμβευτικούς τόνους πανηγυρίζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἀδελ­φοί μου, τή νίκη τῆς ἀμωμήτου πίστεώς της ἔναντι τῶν αἱρετικῶν·

μέ χαρά καί ἀγαλλίαση πνευ­μα­τική ἑορτάζει τόν θρίμαβο τῆς ἀνα­στηλώσεως τῶν εἰκόνων καί τήν κα­ται­­σχύνη ὅλων ἐκείνων πού ἀμφισβή­τη­σαν τήν τιμη­τική προσκύνησή τους καί μέ­σω αὐτῆς τήν ἀπόδοση τῶν νενομισμέ­νων τιμῶν στούς προφῆτες, στούς μάρ­τυρες, στούς ἀσκητές, στούς πατέ­ρες καί δι­δα­σκάλους τῆς Ἐκκλησίας καί προπάν­των στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί στόν δι’ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα Θεόν Λόγον, τίς ἱε­ρές μορφές τῶν ὁποίων ἀπεικονίζει ὁ χρωστήρας τῶν ἁγιογράφων στίς εἰκόνες.

Ὁ θρίαμβος τῆς ἀναστηλώσεως τῶν εἰ­κόνων, τόν ὁποῖο ἀναμιμνησκό­μεθα σή­με­ρα κατά τήν πρώτη Κυριακή τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρα­κοστῆς, κατά τήν Κυ­ριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἱστορικό γεγονός πού συνέβη κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ἀλλά δη­λώ­νει τόν διαρκῆ καί διαχρονικό θρίαμβο τῆς ἀληθοῦς πί­στεως τήν ὁποία κη­ρύττει καί βιώνει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀνά τούς αἰῶνες. Δηλώνει τήν ἀμετακίνητη πί­στη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν ἀλή­θεια πού δίδαξε ὁ ἠγαπημένος μα­θη­τής τοῦ Κυρίου, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ θεο­λόγος, ὅτι «αὕτη ἐστίν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τόν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν».

Ὁ θρίαμβος τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδο­ξίας δηλώνει ὅμως, ἀδελφοί μου, καί κάτι ἀκόμη. Δηλώνει πώς ὁ θρίαμβος γιά τήν Ἐκ­κλησία τοῦ Χριστοῦ δέν περιλαμβάνει τήν κενόδοξη καί ὑπεροπτική διάθεση τῶν θριαμβευ­τῶν τοῦ κόσμου πρός ὅσους τήν ἀμφισβητοῦν. Δέν περιλαμβάνει τήν αὐ­ταρέσκεια καί τήν ἔπαρση ἐκείνων τῶν νικη­τῶν πού συντρίβουν καί ἐξου­θενώ­νουν τούς ἀντιπάλους τους προκειμένου ὁ θρίαμβός τους νά εἶναι πανηγυρικός καί ἀδιαμφισβήτητος.

Ἡ Ἐκκλησία καί τά πι­στά της μέλη ἀγωνίζονται γιά τή διατή­ρηση τῆς ἀληθείας τῆς πίστεως καί τήν ἐπι­κρά­τησή της, διότι ἔχουν τήν ἐντολή τοῦ Χριστοῦ νά μήν ἀλλοιώσουν «ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία» ἀπό ὅσα τούς παρέδωσε. Ἀγωνίζονται καί θυσιάζονται προκειμέ­νου νά παραδώσουν στίς ἐπερ­χό­μενες γε­νεές ὅσα παρέδωσαν σ’ αὐτούς οἱ πατέρες τους, χωρίς νά παρεκκλίνουν οὔτε ἐπ’ ἐλά­χιστο ἀπό ὅσα «οἱ πατέρες εἶδον, οἱ ἀπόστολοι ἐδίδαξαν, ἡ ἐκκλησία παρέ­λα­βεν, οἱ διδά­σκα­λοι ἐδογμάτισαν, ἡ οἰκου­μέ­νη συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ἔλαμ­ψεν, ἡ ἀλή­θεια ἀποδέδεικται, ἡ σοφία ἐπαρρη­σιά­σατο, ὁ Χριστός ἐβράβευ­σεν».

Καί ὅταν πανηγυρίζουν γιά τόν θρίαμβο τῆς πίστεως καί γιά τήν ἐπι­κρά­τηση τῆς ἀλη­θείας ἔναντι τῶν αἱρετικῶν διδασκα­λιῶν, δέν πανηγυ­ρίζουν καί δέν καυ­χῶ­νται γιά τόν δικό τους προσωπικό θρίαμ­βο ἀλλά γιά τόν θρίαμβο τοῦ Χριστοῦ, πού «ἐξῆλθε», ὅπως γράφεται στό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, «νικῶν καί ἵνα νικήσῃ».

­Κάθε νίκη, λοιπόν, τῆς ἀμω­μήτου πί­στεως τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι νίκη τοῦ Χρ­ιστοῦ ὄχι ἐναντίον προσώπων ἀλλά ἐνα­ντίον τοῦ ἐχθροῦ τῆς ἀληθείας, τοῦ «κο­σμοκράτορος τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τού­του», ὁ ὁποῖος «ὡς λέων ὠρυόμενος πε­ριπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίει».

Κάθε νίκη τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί διδασκαλίας εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωση ὅτι ὁ Χρι­στός εἶναι παρών, εἶναι ὁ ἄγρυπνος κυ­βερνήτης τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας του, ὁ ὁποῖος δέν ἀφήνει τούς μαθητές του «πειρασθῆναι ὑπέρ ὅ δύνανται».

Γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει ἀνά τούς αἰῶνες νά ἐπιτελεῖ ἀνά­μνηση τῶν θριάμβων τούς ὁποίους κατήγαγε ἐναν­τίον τῶν αἱρετικῶν, τῶν θριάμβων τούς ὁποίους κατήγαγε προσφέροντας θυ­σία εὐπρόσδεκτη στόν Θεό τά αἵματα, τά δάκρυα καί τούς ἱδρῶτες τῶν ἁγίων της, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν πρότυπο καί ὑπόδειγμα καί γιά τή δική μας ζωή, ἀλλά συγχρό­νως καί ἀπόδειξη ὅτι ἀνεξάρτητα ἀπό τούς πολέμους καί τούς διωγμούς καί τούς κλυδωνισμούς τούς ὁποίους ἀντιμετωπίζει καί στίς ἡμέρες μας ἡ Ἐκκλησία μας καί ἡ πίστη μας, δέν κινδυνεύει, γιατί ἔχει ὡς ἀρχηγό καί τελειωτή της τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ μονοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ.

Γι᾽ αὐτό ἄς μένουμε σταθεροί στήν ὀρθόδοξη πίστη, ἄς παραμένουμε πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, καί ἄς ἔχουμε πάντοτε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό καί τή βεβαιότητα ὅτι ὁ Χριστός δέν θά ἐγκαταλείψει ποτέ τήν Ἐκκλησία του καί ὅσους τόν πιστεύουν καί τόν ἀγαποῦν.

Πηγή: Με παρρησία…

το «σπιτάκι της  Μέλιας»