της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Ελλάδα μου
μικρή κουκίδα στο χάρτη
Μεγάλη λαβωματιά στην καρδιά μου
Ανατολή μου αψεγάδιαστη και δύση μου λαμπροστόλιστη
Κόρη σεμνή στεμμένη με δάφνες τιμής
Αιδώ ανδρείας φεγγοβολάς
Μυριόπνοες ιαχές πολέμου κορδέλες στα μαλλιά σου πλεγμένες

Λουλούδι ολάνθιστο στο χρόνο, αθάνατο
Καλοκαίρι μου πλημμυρισμένο θάλασσα
Και χειμώνα μου γεμάτο ευχές
Ελλάδα μου, ματιά μου θλιμμένη,
ζυμωμένη με των παιδιών σου τον αστείρευτο πόνο
Σταλαγματιές ζωής, βλασταίνουν καρπούς γλυκούς τα δάκρυα σου
Το φόρεμα σου υφασμένο από μάχες και δόξα
η κάθε του κλωστή πορφυροβαμμένη με αίμα παλικαριών
Χρυσοκέντητη αχτίδα θάρρους η ζώνη στη μέση σου
Καρυάτιδες κοσμούν το πέρασμα σου ανά τους αιώνες
Τα «Μολών Λαβέ» και τα «Όχι» βασιλικά σκήπτρα στα χέρια σου
Περήφανη μάνα, άλλοτε στοργική, άλλοτε αυστηρή
κανακεύεις τα παιδιά σου
«Μείνετε ενωμένοι» τους λες
Μωρά στην κούνια ακόμη τα νανουρίζεις με το θαύμα του γένους τους
Ποτισμένο γαλανόλευκα όνειρα ανασαίνουν το μητρικό σου γάλα
Τους φοράς το σταυρό στο στήθος και ντύνεις την ψυχή τους
με λεβεντιά και φιλότιμο
Ταπεινοί προσκυνητές, όλοι εμείς, της δόξας που ο Θεός σου χάρισε
Ελλάδα μου, βαθιά μου αγάπη, ταπεινά καυχώμαι για σένα
Ταπεινά σε κρατώ στην καρδιά μου
Ελλάδα μου, όνομα γλυκό
άμποτε να επιστρέψουν τ’ άστρα τ’ ουρανού στο βλέμμα σου
Ελλάδα μου
μικρή μου πατρίδα
Μεγάλο όνειρο κάθε λαού

Εικόνα: «Ελληνική Σημαία» έργο του Νικόλαου Οθωναίου από: paletaart – Χρώμα & Φώς

το «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»