της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Στάθηκα στο κατώφλι της ζωής μου
περαστική
Ό,τι αναζήτησα διαπέρασε τα σωθικά μου ολούθε
Με ό,τι πάλεψα αναμετρήθηκα
Η παγωνιά της ματαίωσης, ο φόβος της αποτυχίας
στην ανατολή της ελπίδας έσβησαν
Αναρρίγησα

Συνέχισα με βήμα γοργό ανενδοίαστα
Κρίσιμα τα θέλω μου
Ανατρεπτικές οι μάχες μου
Σθεναρές οι αντιστάσεις μου
Κερδίσω ή χάσω
Πετύχω ή αποτύχω
Δεν έχει σημασία
αρκεί ο αγώνας να γίνεται
οι μάχες να δίνονται
η ύπαρξη να λαμβάνει υπόσταση
το πνεύμα ν’ ανασαίνει
και η ψυχή να ταξιδεύει στα χρόνια της ζωής μου
σε ένα γιαλό μοναδικό, ανεπανάληπτο, ανερμήνευτο
και ανεκτίμητο για να παραδοθεί στη λήθη.

Εικόνα από: The Broken Bridge

το «σπιτάκι της Μέλιας»