της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Μια αγκαλιά

Σιωπηλή παρηγοριά στις πίκρες μου
Αόρατο χέρι που σκουπίζει τα δάκρυα μου
Θησαυρός ατίμητος, ούσα αληθινή, ακτινοβολούσα όμορφα αισθήματα
Υπερπολύτιμη χαρά της ζωής
Σφιχτή υπόσχεση πως δεν είμαι μόνη
Φωτίζει τις πίκρες, διαλύει τις ανησυχίες, πληροφορεί μυστικά την καρδιά, την πλημμυρίζει απαντοχή

Κέρινη λαμπάδα ολόλευκη λιώνει η ψυχή στο άγγιγμα της
Τοίχος αδιαπέραστος, άμυνα πανίσχυρη
Κάστρο ανίκητο απλώνεται γύρω μου
Στα δύσκολα βασανιστική η αναζήτηση της
Στα εύκολα διπλασιάζει τη χαρά
Μια Αγκαλιά ζεστή, λουσμένη στο Φως, φέρνει το καλοκαίρι μέσα στο χειμώνα
και διαλύει το πιο πυκνό σκοτάδι της λύπης
………………

Πολλές φορές μια και μόνο Αγκαλιά τα λέει όλα…
όλα όσα κρύβει η καρδιά και τα χείλη δεν τολμούν να ψελλίσουν…

Εικόνα: έργο του Daniel Gerhartz από:Tutt’Art

το «σπιτάκι της Μέλιας»