Παπανικολόπουλος Νικόλαος
Ὑποναύαρχος ΛΣ (ἐ.ἀ.)

Πέρασαν (ἕνας χρόνος) ξι χρόνια ἀπό τίς 28 Δεκεμβρίου 2014, πού συνέβη το ναυτικό ἀτύχημα στήν Ἀδριατική, στό μέ Ἰταλική σημαία Ε/Γ-Ο/Γ «Norman Atlantic», ναυλωμένο ἀπό τήν ἑλληνική ΑΝΕΚ.

Τό πλοῖο ἐκτελοῦσε τό δρομολόγιο Πάτρα – Ἡγουμενίτσα – Ἀγκόνα. Εἶχε ἀποπλεύσει ἀπό τό λιμάνι τῆς Ἡγουμενίτσας μέ 484 ἄτομα (πλήρωμα καί ἐπιβάτες) καί ἔπλεε ΒΔ τῆς Κέρκυρας, ὅταν ξέσπασε φωτιά στό γκαράζ του.

Οἱ ἄνεμοι, ἔντασης 9 καί 10 μποφόρ, πού ἔπνεαν στήν περιοχή, εἶχαν σάν ἀποτέλεσμα νά καθυστερήσει ἡ ἐπιχείρηση διάσωσης καί νά ἐξελιχθεῖ σέ ἀνείπωτη τραγωδία…

Ἡ πυρκαγιά ἔσβησε μετά ἀπό δεκαπέντε ὁλόκληρες μέρες, στό Μπάρι τῆς Ἰταλίας, ὅπου τό πλοῖο εἶχε ρυμουλκηθεῖ… Ἡ ἔρευνα τοῦ εἰσαγγελέα Μπάρι μέχρι καί σήμερα δέν ἔχει ὁλοκληρωθεῖ… Ὁ ἀκριβής ἀριθμός τῶν θυμάτων αὐτῆς τῆς τραγωδίας δέν ἔχει κλείσει ὁριστικά…

Γίνεται ἀναφορά, γιά ἕντεκα νεκρούς, οἱ σοροί τῶν ὁποίων βρέθηκαν στό γκαράζ τοῦ πλοίου, στίς ἀκτές τῆς Ἰταλίας, στίς ἀκτές τῆς Κέρκυρας καί στά παγωμένα νερά τῆς Ἀδριατικῆς, καθώς καί γιά ἐννέα ἀγνοούμενους.

Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία, στίς 21-1-2015, διά τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἄμυνας, παρουσία τοῦ Ὑπουργοῦ Ναυτιλίας καί Αἰγαίου, σέ εἰδική τελετή στό ΥΠΕΘΑ, ἀπένειμε τό Μετάλλιο Ἐξόχου Πράξεως στά μέλη τῶν πληρωμάτων τῶν ἑλικοπτέρων τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας καί τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος – Ἑλληνικῆς Ἀκτοφυλακῆς, πού συμμετεῖχαν στήν ἐπιχείρηση διάσωσης τῶν ἐπιβαινόντων στό ἐπιβατηγό – ὀχηματαγωγό πλοῖο «Norman Atlantic».

Γιά τήν Ἰταλική Δικαιοσύνη, ἔστω καί μετά ἀπό μερικά χρόνια, ὁ φάκελος «Ναυτικό ἀτύχημα Norman Atlantic» θά κλείσει καί ἡ ὑπόθεση θά ξεχαστεῖ, ὅπως ἔχει συμβεῖ μέ τόσα ἄλλα ἀτυχήματα.

Ὅμως, ἀπό αὐτό τό ναυτικό ἀτύχημα ἔμεινε κάτι, πού ἔχει αἰώνια ἀξία. Μᾶς τό διέσωσε ἡ ἰταλική ἐφημερίδα “La Republica’’. Δημοσίευσε τή συνέντευξη ἑνός ἐκ τῶν διασωθέντων, τοῦ 25χρονου Γεωργιανοῦ Iracli.

Ε: Τί συνέβη μετά τήν πυρκαγιά;

Α: «Πῆρα τόν γιό μου στούς ὤμους μου καί ἄρχισα νά τρέχω. Ὑπῆρξαν στιγμές πού φοβόμουν ὅτι δέν θά τά καταφέρουμε. Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ilia μέ καθησύχαζε, καί μοῦ ἔλεγε πάνω ἀπ’ ὅλα νά σκέφτομαι τόν Θεό. Ἔτσι μοῦ ἔδωσε δύναμη…

Ἦταν πάντα κοντά μας καί μᾶς ἔδειχνε τό δρόμο πού ἔπρεπε νά ἀκολουθήσουμε. Φτάσαμε στό σημεῖο γιά νά ἐπιβιβαστοῦμε στή σωσίβια λέμβο καί μοῦ ἔλεγε “Σκεφτεῖτε τόν Θεό. Ὁ Θεός βοηθᾶ.”»

Ε: Δέν ἀνέβηκε στό σκάφος;

Α: «Ὄχι, ὅταν ἦρθε ἡ σειρά του, εἶδε πίσω του μιά γυναίκα μέ ἕνα μικρό κορίτσι, νομίζω ὅτι ἦταν Ἑλληνίδες, καί ἔδωσε τή θέση του, λέγοντάς της νά πᾶνε αὐτές μπροστά».

Ε: Τότε τόν χάσατε ἀπ’ τό ὀπτικό σας πεδίο;

Α: «Ὄχι ἀκόμη. Κουβαλοῦσε ἕνα σακίδιο. Μέσα ἦταν οἱ εἰκόνες, θρησκευτικές εἰκόνες, τίς ὁποῖες σέ καμία περίπτωση δέν ἤθελε νά ἀποχωριστεῖ. Εἶπε ὅτι θά τίς εἶχε πάντα μαζί του. Ὅταν κάποτε ἦρθε ἡ σειρά του, τό σκοινί κόπηκε καί κατέληξε στή θάλασσα.»

Ε: Τί κάνατε τότε;

Α: «Κάποιος πέταξε ἕνα σωσίβιο, ἀλλά ἡ θάλασσα ἦταν πολύ ἄγρια, μέ μεγάλα κύματα καί αὐτός δέν μποροῦσε νά πιάσει τό σωσίβιο. Μέχρι τό τέλος ἐλπίζαμε ὅτι μπορεῖ νά εἶχε σωθεῖ, ἐλπίζαμε ὅτι θά εἶχε διασωθεῖ ἀπό ἄλλο πλοῖο. Ἀλλά δυστυχῶς, δέν συνέβη αὐτό τελικά…»

Στήν ἱερή μνήμη τοῦ Γεωργιανοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἠλία Καρτοζία (Ilia Kartozia), ὡς ἐτήσιο μνημόσυνο, ὀφείλουμε μία ἔστω καί μικρή ἀναφορά:

Ὁ μακαριστός ὀρθόδοξος Γεωργιανός ἱερομόναχος π. Ἠλίας εἶχε μεγαλώσει μέσα στήν Ὀρθόδοξη (τό 82% τῶν κατοίκων τῆς Γεωργίας εἶναι ὀρθόδοξοι) Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας. Ἀσκεῖτο στήν Ἱερά Μονή David Careja, ἕνα μοναστήρι πού ἔπαιξε σημαντικό ρολό στή θρησκευτική, ἐκπαιδευτική καί ἐπιστημονική ζωή τῆς Γεωργίας.

Ἱδρύθηκε ἀπό τόν Ἅγιο Δαυίδ, ἕναν ἀπό τούς δεκατρεῖς Ἀσσυρίους Πατέρες πού ἦρθαν στή Γεωργία γιά τήν ἐνίσχυση τῆς χριστιανικῆς πίστης. Βρίσκεται στήν Mtskheta, 80 χλμ. ἀνατολικά τῆς πρωτεύουσας Τιφλίδας καί εἶναι λαξευμένο στά βράχια.

Στή Γεωργία προκάλεσε αἴσθηση τό αὐτοθυσιαστικό φρόνημά του.

Ἡ σορός του, ὅπως ἀνέφερε τό ἰταλικό κανάλι Rai 2, βρέθηκε στίς ἀκτές τοῦ Λέτσε, μαζί μέ τό σακίδιό του μέ εἰκονίδια καί μεταφέρθηκε στή Γεωργία, ὅπου ἐτάφη στή Μονή τοῦ Ἁγίου Κτήτορος Δαβίδ, στίς 20 Ἰανουαρίου 2015.

Ἤδη τόν συγκρίνουν μέ τόν Γεωργιανό Ἀρχιμανδρίτη Γκριγκόλ Peradze (1899-1942) πού συνελήφθη κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί ἔδινε καταφύγιο σέ ἑβραίους καί πέθανε μαρτυρικά στό Ἄουσβιτς. Ο Peradze ἁγιοποιήθηκε ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας τό 1995.

Εἶναι διαφορετικό πράγμα νά δώσεις κάτι σέ ἕναν ἀναξιοπαθοῦντα καί διαφορετικό νά θυσιάσεις τή ζωή σου γιά τόν ἄλλο. Ὁ π. Ἠλίας εἶναι ἕνα ἀκόμη παράδειγμα αὐτοθυσίας. Ἕνας ἀκόμη ὀρθόδοξος ἱερέας, ἥρωας.

Ἡ θυσία του γιά τό συνάνθρωπό του τόν ἀνέβασε στό θρόνο τῆς μεγαλοσύνης, ὅπου ὁ τῶν ὅλων Κύριος δέν τοῦ ἐπέδωσε τό γήινο Μετάλλιο Ἐξόχου Πράξεως, ἀλλά τοῦ χάρισε τήν αἰώνια ζωή, λέγοντάς του: “Εὖ δοῦλε ἀγαθέ καί πιστέ, εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου”.

Αἰωνία ἡ μνήμη του!

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

ΚΙΒΩΤΟΣ
Περιοδική ἔκδοση τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσσηνίας
Τεῦχος 50 – Δεκέμβριος 2015

Εἰκόνες: ambioni.ge και myhero

τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»