Δροσιὲς

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι, δροσοσταλίδες κυλοῦν στὴ φτέρι.
Κρούσταλλα, γῦρο νερά, ποὺ τρέχουν, κορνίζα πράσινη τὴν χλόη ἔχουν.

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι· σὰν τί νὰ λέγῃ, τάχα ποιός ξέρει;
Κάτι ἀκούω στὴν ἐξοχὴ νὰ ψιθυρίζῃ μιὰ προσευχή.

Ἆ, τί γλυκύτατα χαρᾶς τραγούδια μὲ χίλια στόματα μὲ τὰ λουλούδια!
Ἡ φύσι στέλνει δοξολογία σ’ Αὐτόν, ποὺ δίνει κάθε εὐλογία.

«Τὸ τραγούδι τοῦ παιδιοῦ» Συλβία Ρόδη

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

Νεοελληνικὴ Λογοτεχνία Δ’ δημοτικοῦ
Θ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ, Κ. ΡΩΜΑΙΟΥ, Σ. ΔΟΥΦΕΞΗ, Γ. ΜΕΓΑ
1959

Εἰκόνα ἀπὸ: houzz

τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»