Ἱερομ. Κλεόπα Ἡλιέ

«∆οκιμαζέτω δέ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καί οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καί ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω ὁ γάρ ἐσθίων καί πίνων ἀναξίως κρίμα ἑαυτῶ ἐσθίει καί πίνει, μή διακρίνων τό σῶμα τοῦ Κυρίου». (Α΄ Κορ. 11, 28-29)

Θά παρουσιάσουμε τά ἀναγκαιότερα ἔργα τά ὅποια πρέπει νά γνωρίζουν, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νά κοινωνοῦν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Κατ’ ἀρχήν πρέπει νά καταλάβουμε ὅτι ἡ πρό τῆς Θείας Κοινωνίας προετοιμασία εἶναι διπλή, δηλαδή σωματική καί πνευματική.

Ἡ σωματική ἔγκειται στήν νηστεία, στήν ἐγκράτεια ἀπό τίς σωματικές ἐπιθυμίες, στήν ἀγρυπνία, στήν κλίση τῶν γονάτων (μετάνοιες) καί ἄλλους κόπους μέ τούς ὁποίους καθαρίζεται καί ἐλαφρύνεται τό σῶμα ἀπό αὐτά πού τό βαρύνουν, τό ἐνοχλοῦν καί τό μολύνουν.

Ἐνῶ ἡ πνευματική προετοιμασία ἀποτελεῖται ἀπό τήν ἐξομολόγηση στόν Πνευματικό, τήν ἀνάγνωση τῶν προσευχῶν. Ἄλλη ἁγία προετοιμασία εἶναι ἡ συμφιλίωση µέ ὅλους νά μήν εἶναι μέ κανέναν
ψυχραμένος, νά μήν κρατᾶ ὀργή σέ κάποιον, νά συγχωρεῖ ὅλους, ὅσοι τοῦ ἔκαμαν κάτι.

Γι’ αὐτόν πού δέν εἶναι ἀσθενής ἡ σωματική νηστεία περιλαμβάνει τίς τέσσερεις μεγάλες νηστεῖες τοῦ ἔτους, ὅπως αὐτές ἔχουν καθορισθεῖ ἀπό τούς Ἀποστόλους καί τούς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, καθώς καί τίς ἡμέρες Τετάρτη καί Παρασκευή.

Ὅποιος ἐπιθυμεῖ νά κοινωνήσει τήν ἑπομένη, θά πρέπει ἀπό τό βράδυ νά ἐγκρατεύεται τοῦ φαγητοῦ. Κατόπιν γιά τούς παντρεμένους ἐπιβάλλεται ἐγκράτεια μεταξύ των.

Αὐτή ἡ ἀπόφαση ἐγκρατείας τῶν συζύγων πρέπει νά γίνεται μέ κοινή συγκατάθεση. Αὐτά τά ὀλίγα ἐπαρκοῦν γιά τήν ἐξωτερική ἤ σωματική νηστεία.

Στήν πνευματική νηστεία εἶναι μεγάλη ἀνάγκη ὁ ἄνθρωπος νά φυλάττη τόν νοῦ του ἀπό τούς αἰσχρούς λογισμούς καί ἀπό τόν διασκορπισµό του στά ἐφήμερα καί μάταια τοῦ βίου πράγματα.

Κανείς λοιπόν, νά μή πλησιάζει τά Ἅγια Μυστήρια χωρίς τήν πρέπουσα εὐλάβεια καί προετοιμασία, οὔτε πάλι, λόγω ὀκνηρίας καί ἀπελπισίας, νά ἀπομακρύνεται περισσότερο ἀπ’ αὐτά.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες σέ κάθε ἔργο λέγουν ὅτι τά ἄκρα εἶναι τοῦ διαβόλου, ἐνῶ ἡ μέση καί βασιλική ὁδός πού βάδισαν καί οἱ Ἅγιοι, εἶναι τοῦ Χριστοῦ.

Αλλά μπορεῖ κάποιος νά μᾶς ἐρωτήσει, ποιά εἶναι ἡ μέση καί βασιλική ὁδός; Θά ἀπαντήσουµε σ’ αὐτούς: Ἡ Μετάληψη τῶν Θείων Μυστηρίων εἶναι στενά συνδεδεμένη µέ τήν ἐξομολόγηση.

Αὐτή πρέπει νά γίνεται, τουλάχιστον γιά τούς λαϊκούς τέσσαρες φορές τόν χρόνο, κατά τήν περίοδο τῶν μεγάλων νηστειῶν.

Ἡ συχνή ἤ ἀραιή συμμετοχή περαιτέρω στά Θεία Μυστήρια ἐπαφίεται περισσότερο στήν κρίσι τοῦ Πνευματικοῦ, ὁ ὁποῖος μπορεῖ µέ διάκριση νά χρησιμοποιεῖ τήν ἀκρίβεια καί οἰκονομία τῶν ἱερῶν Κανόνων καί γνωρίζει τήν πρόοδο κάθε μιᾶς ψυχῆς στήν μετάνοια.

Ἕνα πράγμα ὅμως ἄς ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νά κοινωνοῦν συχνότερα: Αὐτό τό ὁποῖον ἐπιθυμοῦν εἶναι «Τά Ἅγια τοῖς ἁγίοις» καί ἄς ἀκούσουν τί λέγει ὅσον ἀφορᾶ αὐτό ὁ Θεῖος
Χρυσόστομος: Βλέπε, ὅτι, ὅταν ὁ ἱερεύς ἤ ὁ διάκονος λέγει: «Τά Ἅγια τοῖς ἁγίοις» αὐτό
ἐννοεῖ: ἐάν κάποιος δέν εἶναι ἅγιος νά μή προσέρχεται. Ὄχι μόνο καθαρός ἀπό τήν ἁμαρτία, ἀλλά ἅγιος…».

Το Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ γίνονται αἰτία µεγάλων βασάνων γι’ αὐτούς πού δέν προσέρχονται ἐπαξίως. Ἐνῶ οἱ ἱ. Κανόνες γιά τό ἴδιο μυστήριο λέγουν: Τά Ἅγια προσφέρονται στούς ἁγίους, ἐνῶ ἡ ἁγιότης κατορθώνεται μέ νηστεία καί προσευχή. Ἀμήν.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

ΟΛΚΑΣ
Περιοδικόν Ἱ.Μ. Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας
Τεῦχος 11- Ἰούνιος 2010

Εἰκόνα ἀπὸ: Προσκυνητὴς

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»