Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Σὲ λύπησε ὁ διάβολος ὅταν σου ἀφήρεσε τὰ χρήματα; Λύπησέ τον καὶ σύ, μὴν τοῦ δώσης εὐχαρίστησι.

Ἂν ἔλθης σὲ μάντεις, εὐχαρίστησες τὸ διάβολο. Ἂν εὐχαριστήσης τὸ Θεό, ἔδωσες στὸ διάβολο τὸ θανάσιμο κτύπημα.

Καὶ πρόσεχε τί γίνεται. Οὔτε τὰ χρήματα θὰ βρῆς, ἂν ἔλθης στοὺς μάντεις, διότι δὲν εἶναι στὸ χέρι ἐκείνων νὰ γνωρίζουν – ἂν καὶ κάπου εἶπαν καὶ ἐπέτυχαν.

Καὶ τὴν ψυχή σου ἀκόμη χάνεις καὶ ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς σου θὰ χλευασθῆς, καὶ πάλι αὐτὰ κακῶς θὰ τὰ χάσης.

Διότι ὁ διάβολος γνωρίζοντας ὅτι δὲν ὑποφέρεις τὴ ζημία, ἀλλὰ γιὰ τὰ χρήματα ἀρνεῖσαι καὶ τὸ Θεό σου, πάλι σοῦ δίνει χρήματα γιὰ νὰ μπορέσει, πάλι, νὰ σὲ ἐξαπατήση καὶ νὰ σὲ ἀπομακρύνη ἀπὸ τὸ Θεό.

Καὶ ἂν ἀκόμη συμβῆ νὰ ποῦν κάτι οἱ μάντεις, μὴ θαυμάζετε. Ἀσώματος εἶναι ὁ διάβολος. Αὐτὸς ὁπλίζει τοὺς ληστὲς αὐτούς, διότι αὐτὰ δὲν γίνονται χωρὶς τὸ διάβολο.

Ἐάν, λοιπόν, ὁπλίζη αὐτούς, γνωρίζει καὶ ποῦ συγκεντρώνονται τὰ χρήματα. Δὲν ἀγνοεῖ τοὺς ὑπηρέτες του. Δὲν εἶναι, ὅμως, αὐτὸ παράξενο.

Ἂν δῆ ὅτι στενοχωριέσαι μὲ τὴ ζημία, προσθέτει καὶ ἄλλη. Ἂν δῆ ὅτι δὲν τῆς δίνεις σημασία καὶ ὅτι τὴν περιφρονεῖς, θ’ ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὸ δρόμο αὐτό.

Διότι ὅπως ἐμεῖς διαθέτουμε στοὺς ἐχθρούς, ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα τοὺς προκαλοῦμε λύπη, καὶ ἂν δοῦμε ὅτι δὲ λυποῦνται, ἀπομακρυνόμαστε στὴ συνέχεια, ἔτσι ἐνεργεῖ καὶ ὁ διάβολος.

Τί λές; Δὲ βλέπεις ἐκείνους ποὺ πλέουν στὴ θάλασσα, ὅταν γίνεται τρικυμία, ὅτι δὲ φροντίζουν γιὰ τὰ χρήματα, ἀλλὰ καὶ ὅλη τὴν περιουσία τους τὴ ρίχνουν στὴ θάλασσα, ὅταν γίνεται τρικυμία; Τί λὲς ἄνθρωπε;

Συμπράττεις μὲ τὴν τρικυμία καὶ τὸ ναυάγιο; Πρὶν τὸ κύμα ἀφαιρέση τὸν πλοῦτο σου, ἐσὺ κάνεις αὐτὸ μὲ τὰ δικά σου χέρια; Γιατί πρὶν ἀπὸ τὸ ναυάγιο περιβάλλεις τὸν ἑαυτό σου μὲ ναυάγιο;

Ἀλλὰ αὐτὰ θὰ πῆ ἄνθρωπος, ποὺ ζῆ στὰ χωράφια καὶ δὲ γνωρίζει τοὺς κινδύνους στὴ θάλασσα.

Ὁ ναυτικός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος γνωρίζει καλά, τί κάνει τὴ γαλήνη καὶ τί προξενεῖ τοὺς κινδύνους στὴ θάλασσα, θὰ περιγελάση ἐκεῖνον, ποὺ λέει αὐτά, διότι, γι’ αὐτὸ τὰ ρίχνω θὰ πῆ, γιὰ νὰ μὴ γίνη τρικυμία.

Ἔτσι κι ἐκεῖνος ποὺ γνωρίζει τὰ πράγματα καὶ τοὺς κινδύνους στὴ ζωή, ὅταν δῆ ὅτι ἀναμένεται τρικυμία καὶ ὅτι τὰ πνευματικὰ ὄντα τῆς πονηρίας θέλουν νὰ προκαλέσουν ναυάγιο, ρίχνει καὶ τὰ ὑπόλοιπα χρήματά του.

Ἔγινε κλοπή; Ἐσὺ κᾶνε ἐλεημοσύνη καὶ ἐλαφρύνεις τὸ πλοῖο. Ἅρπαξαν οἱ ληστές; Ἐσὺ δῶσε τὰ ὑπόλοιπα στὸ Χριστό.

Ἔτσι θὰ παρηγορήσης καὶ τὴ φτώχεια στοὺς πρώτους. Ἐλάφρυνε τὸ πλοῖο, μὴ κρατᾶς τὰ ὑπόλοιπα γιὰ νὰ μὴν πλημμυρίση τὸ πλοῖο.

(Α ́ Θεσσαλονικεῖς, Γ ́ ΕΠΕ 22, 416-423. PG 62, 413-414)
«Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΓΕΙΑ» ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΥΠΟ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
Ἔκδοσις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου, Νέα Σκήτη Ἁγίου Ὅρους

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Ἅγιος Μηνάς
Τριμηνιαία ἔκδοσις  τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καστοριᾶς
τεῦχος 61 – Ὀκτώβριος  – Δεκέμβριος 2014

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»