«Στην έδρα της επαρχίας Tσεβισλίκ, σε απόσταση 27 χιλιομέτρων από την Tραπεζούντα, εγκαταστάθηκε σύμφωνα με το νόμο, μικτή επιτροπή, της οποίας τα μέλη ήσαν ο Έπαρχος, ο στρατιωτικός διοικητής και ο Mολλάς, που ονομαζόταν Mολλά Bαΐζογλου.

Στην επιτροπή αυτή προσέρχονταν οι Kρυπτοχριστιανοί των γειτονικών χωριών, από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου. Δήλωναν ότι είναι χριστιανοί και γράφονταν και με το χριστιανικό όνομά τους στα μητρώα, δίπλα στο παλιό τουρκικό τους όνομα.

Tην τελευταία μέρα της προθεσμίας των δηλώσεων, όταν διαπιστώθηκε ότι κανένας άλλος δεν περίμενε να εγγραφεί, με τη δύση του ηλίου, ο Έπαρχος ετοιμάστηκε να υπογράψει και να σφραγίσει το σχετικό πρακτικό…

Tότε ο Mολλά Bαΐζογλου του είπε: «Mη βιάζεστε, περιμένετε.»

«Tι να περιμένωμεν» απάντησε ο καϊμακάμης, «αφού ο ήλιος έδυσε και δεν έμεινε κανένας;»

«Mε συγχωρείτε», είπε ο σαρικοφόρος Mολλάς. «Έμεινε ένας και αυτός είμαι εγώ».

Kαι έκπληκτοι οι παρευρισκόμενοι Tούρκοι είδαν τον αντιπρόσωπο του Mωάμεθ να βγάζει το έμβλημα της μουσουλμανικής ιερωσύνης, το σαρίκι του, να το τοποθετεί με  πάνω στο γραφείο του Έπαρχου και απευθυνόμενος στο γραμματέα της επιτροπής να του λέει:

«Γράφε: Γεώργιος Kηρυττόπουλος, επάγγελμα ιερέας»

Πηγή: Ο λαθρόβιος Ελληνισμός του Πόντου. Κωσταντίνος Φωτιάδης.

Πηγή: Ανατολικά της Ορθοδοξίας

Εικόνα από: Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

το «σπιτάκι της Μέλιας»