2η Ἀνάλυσις τοῦ Εὐαγγελίου τῆς Κυριακῆς Α΄ Νηστειῶν (Ὀρθοδοξίας), Ἰωάν. α’ 44 – 52, ἀπό τό βιβλίον τοῦ μακαριστοῦ Ἱεροκήρυκος Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Ἄθ. Καλύβα: «ΛΑΛΕΙ ΚΥΡΙΕ…. ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ» 1980. (Σελ. 127 – 129).

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ. Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

Χιλιάδες χρόνια πρό Χριστοῦ, ἀλλά καί μετά Χριστόν, στίς χῶρες τοῦ πνευματικοῦ, θρησκευτικοῦ, κοινωνικοῦ καί ἠθικοῦ ζόφου, ὅπου ἡ δαιμονολατρεία καί ὁ νοσηρός μυστικισμός ἐθεράπευαν, καί θεραπεύουν, βαθύτατες ἀνάγκες τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς, ἀνεζητεῖτο, καί ἀναζητείται, Ἐκεῖνος πού θά ἄνοιγε τόν Οὐρανό, θά διέλυε τά σκοτάδια τῆς ἀγνοίας, θά ἦταν τό ὁδηγητικό φῶς ὅλων τῶν λαῶν κατά τήν ἱστορική πορεία τῆς ζωῆς τους.

Χωρίς διανοητικά νεφελώματα, χωρίς ὑπεγέρσεις ἀρρωστημένων συναισθημάτων, χωρίς ὑστερίες καί παραληρήματα, ὁ ἀναμενόμενος Ἐκεῖνος θά συνεδύαζε σοφῶς τό θεῖο μετά τοῦ ἀνθρωπίνου μέ ὑπερφυσική, καί ὄχι ἀντιφυσική, ἐπέμβασι στά τῶν ἀνθρώπων πού ἔχασαν τόν προσανατολισμό τους καί τοῦτο χάριν τῆς σωτηρίας των μέ τήν πολλαπλῆ ἐνίσχυσι καί εὐεργεσία, ἀφοῦ ἀνατρέψῃ τό σάπιο καί πλάνο καθεστώς τοῦ ψεύδους.

Ἡ ἐπαλήθευσι τῶν Προφητειῶν στό Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἔφερε τήν ἐλπίδα τῆς ἀνθρωπότητος σάν ἱερό ὄργανο συγκρατήσεως ἀπό τόν κατήφορο καί τή σῆψι, γιατί ἄρχισαν τά εὐγενέστερα πνεύματα καί οἱ κάπως ἀδιάφθορες καρδιές νά στρέφωνται πρός τά Ἐκεῖ. Ἰδιαίτερα τό ἄγγελμα πρός τόν ψυχικά προετοιμασμένο λαό τοῦ Ἰσραήλ περί τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσίου περί τοῦ ὁποίου ἔκαμε εἰσαγωγή στά κηρύγματά του ὁ κλειδώσας τόν κύκλο τῶν προφητειῶν Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καί Βαπτιστής, ἐχαροποίησετήν κατηχουμένη ὁμάδα του μέ τή διαβεβαίωσι ὅτι ἦλθεν ὁ «Ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ Κόσμου» καί πρέπει νά τόν πλησιάσουν, νά τόν γνωρίσουν, νά τόν ἀγαπήσουν καί νά ὑποταχθοῦν, γιατί, ὅπως εἶπε: «Ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν ἐμέ δέ ἐλαττοῦσθαι». Ἐφ’ ὅσον ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος δέν χρειάζεται πλέον ἡ σελήνη. Ἰωάν. γ’ 30.

Θεωροῦνται ὡς τεραστίας σημασίας εὑρήματα τά κοιτάσματα τοῦ χρυσοῦ, τοῦ ἀργύρου, τοῦ ἀλουμινίου ἤ σιδήρου ἤ ἄλλων μεταλλευμάτων ἤ ἡ εὔρεσις τοῦ νεροῦ καί ἡ ἄφθονος ὕπαρξις πετρελαίου καί ἄντλησίς των. Καί δικαίως γιατί εἶναι μέσα τῆς ἀνθρωπίνης εὐζωίας. Καί ὅμως, παρά τάς πηγάς τῶν πετρελαίων, τήν ἐκμετάλλευσι καταρρακτῶν, παρά τά κοιτάσματα μεταλλευμάτων καί καυσίμων ὑλικῶν ἐνεργείας κλπ. μέσων παραγωγῆς καί αὐτῶν τῶν στοιχείων τοῦ πολιτισμοῦ, ἡ ἀνθρωπότης εἶναι ὄχι μόνον φτωχή, ἐφ’ ὅσον δέν ἐπέτυχε οὔτε τήν ὑλική εὐδαιμονία της, ἀλλά μᾶλλον ἐπεδείνωσε τήν κατάστασί της μέ τό πνεῦμα τῆς φοβίας λόγῳ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀνασφαλείας πού ἐπικρατεῖ στά ἄτομα καί τούς λαούς. Ὁ μαραθώνιος τῶν ἐξοπλισμῶν, οἱ συνασπισμοί κατά συνασπισμῶν, ἡ ὑποκρισία καί ἡ ἀπάτη τῶν ἰσχυρῶν καί μεγάλων τῆς Γῆς λόγῳ ὑλικῆς ὑπεροχῆς, ὁ θεωρητικός καί πρακτικός ὑλισμός καί σάν καθολικό φαινόμενο, καί ἄλλα πολλά, φανερώνουν ὄχι μόνο ἀποτυχία τῶν εὑρημάτων τῆς διανοίας μέ τήν ἐπιστήμη τῶν συγχρόνων ἐρευνητῶν, ἀλλά καί προκαλοῦν ζάλη καί σύγχυσι καί δυσκολεύονται τώρα νά πιστέψουν μετά τίς ἐξετάσεις τοῦ ὑλικοῦ πολιτισμοῦ πού ἀπατᾷ, διαφθείρει καί ὁδηγεῖ τήν ἀνθρωπότητα στήν αὐτοκαταστροφή, ὅτι ἡ εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει στά εὑρήματα τῆς ἐπιστήμης τῆς καλοπεράσεως.

Τό δυστύχημα ὅμως εἶναι ὅτι οἱ σκοτεινές δυνάμεις ἐτέθησαν ἐπί ποδός πολέμου μετά πολλῆς ἀνησυχίας καί ἐβάλθησαν νά συκοφαντοῦν τό μεγάλο Εὕρημα γιά νά ἀποτρέψουν τό ἐνδεχόμενο τῆς ἐπιστροφῆς τῆς ἀνθρωπίνης καρδιᾶς πρός τό Χριστό. Ἡ λαχτάρα τοῦ Φιλίππου εὐθύς μετά τήν γνωριμία του μετά τοῦ Ἰησοῦ, «εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν» καί ἡ ἀποκάλυψις ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ δι’ ἡμᾶς Σαρκωθείς, βάλλεται ἐκ προκαταλήψεως γιά νά μή γίνῃ καί λαχτάρα ὅλου τοῦ Κόσμου πού καλεῖται νά πλησιάσῃ τό Θεῖο Ἡγέτη του, τόν Εἰρηνοποιό, τόν διά τῆς Σταυρικῆς Θυσίας Λυτρωτή καί Θεό του. Καί ναί μέν ἡ κατάρα τοῦ Θεοῦ καί ἡ κραυγή τῶν ποταμῶν τῶν αἱμάτων πού χύνονται θά βαρύνῃ τούς ἀρνητάς, ὅμως προσπαθοῦν νά πείσουν τούς λαούς ὅτι τό μεγάλο εὕρημα εἶναι ἡ ἐπιστήμη, αὐτή πού δῆθεν ἀντικαθιστᾶ καί τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί ἑπομένως δέν τούς χρειάζεται ὁ Σαρκωθείς Κύριος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τά πράγματα βοοῦν ἀντιθέτως. Δέν ὑπάρχει πολυτιμότερον Εὕρημα ἀπ’ αὐτό πού ἐμαρτύρησεν ὁ Φίλιππος: «Εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν, τόν ἀπό Ναζαρέτ».

Εἰκόνα ἀπὸ: chiesaortodossainabruzzoemolise

γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»