Ματθ. στ’ 14-21

Μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτῃ Χριστοφόρου  Ἀθ. Καλύβα Ἱεροκήρυκος

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

Ὁ θησαυρὸς

Ἄν μᾶς ἐτόνισε ὁ Χριστός: Ἀπ’ τῆς καρδιᾶς τά βάθη
Δῶστε συγγνώμη σ’ ἀδελφούς ἐκείνους πού σᾶς φταῖξαν
Καί σβῆστε ἀπ’ τή μνήμη σας τ’ ἀνθρώπινά τους λάθη
Τότε κι’ ὁ Οὐράνιος Πατήρ τέλεια θά ἐξαλείψῃ

Τά τόσα ἁμαρτήματα, τ’ ἀμέτρητά σας πάθη
Πού εἶναι βρισιές γιά τό Θεό. Κι ἄν σεῖς τό ἀρνηθῆτε
Μάθετε, εἶναι ἑπόμενο, με χρέος θά βρεθῆτε
Αἰώνιο, καί ἡ κόλασι θά σᾶς δεχθῇ στά βάθη.

Ὅταν νηστεύετε, πιστοί, μήν εἷσθε Φαρισαῖοι
Πού σκυθρωπάζουν νά δειχθοῦν θρῆσκοι στόν κόσμο τοῦτο
Νήστευε ἀπό πεποίθησι. Πειθάρχει στο Θεό σου
Κι’ ἀσκήσου ἐσύ πνευματικά καί γιά λογαριασμό σου

Βλέπει ὁ Θεός πού τίς καρδιές σάν Πλάστης ἐρευνάει
Κι’ ὅτι καλό κανείς κρυφά, σ’ αὐτό σοῦ ἀπαντάει
Μπροστά σου νά τό καρτερῇς… καί θά τό συναντήσῃς
Ὅταν τόν Κύριο σάν Κριτή ἐσύ τόν ἀντικρύσῃς.

Ἄνθρωπε, πρόσεξε, στή γῆ ποτέ μή θησαυρίσῃς
Μεῖνε στό ροῦχο, στήν τροφή. Μή θέλεις ν’ ἀποκτήσῃς
Περίσσια ἀπ’ ὅτι ἀναγκαιοῖ σάν ἄνθρωπος νά ζήσῃς
Ποτέ σου μήν ἀγκιστρωθῆς στά πλούτη πού ὁ σκῶρος

Καί οἱ κλέφτες μέ σατανισμό ζητοῦν νά τ’ ἀφανίσουν
Τά πλούτη καί ἡ ἐπίδειξι τό φθόνο προκαλοῦνε
Καί πρέπει τόσες συμφορές αὐτά να σοῦ θυμίσουν
Ἡ εὐτυχία δέν βρίσκεται σ’ αὐτά πού θά φθαροῦνε

Πρόσεξε, πρόσεξε θνητέ, γιατί στό θησαυρό σου
σκλαβώνεται καί ἡ καρδιά. Ἐκεῖ εἶναι δοσμένη
Κι ἄν θησαυρό σου θεωρῇς τά ὑλικά ἀγαθά σου
Γρήγορα θά τήν αἰσθανθῆς ἄδεια καί γηρασμένη
Δός τήν καρδιά σου στο Θεό, στήν ἅγια του παλάμη
Αὐτός ἅς εἶναι ὁ θησαυρός σάν πίστι καί σάν γνῶσι
Αὐτός κι ἐδῶ χαρούμενη, χορτάτη θά τήν κάμῃ
Καί τή ζωή σου ἀπ’ τό κακό Ἐκεῖνος θά λυτρώσῃ.

Από τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἱεροκήρυκος Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Ἄθ. Καλύβα: «ΛΑΛΕΙ ΚΥΡΙΕ…. ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ», 1980 (σελ. 123).

Εἰκόνα ἀπὸ: verapravoslavnaya.ru

γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»