Της Αρετής Γραμμόζη

Η κακοκαιρία συνεχίζεται, μέσα σήμερα όλη την ημέρα και μια πιτούλα για το βράδυ, τη φτιάξαμε στο τσάκ – μπαμ.

Πείτε την όπως θέλετε: τεμπελόπιτα, ζυμαρόπιτα κ.ο.κ. Για μένα είναι απλά η λατρεμένη  κασιόπιτα (κάσιου στα βλάχικα λέγεται το τυρί). Κοπιάστε γιατί σε λίγο δε θα μείνει τίποτε!!

Για ένα ταψί 30 εκ., 250 με 300 γρ. τυρί φέτα τριμμένη με το χέρι, ένα κεσεδάκι γιαούρτι, 2 αυγά, λίγο λάδι, αλάτι, πιπέρι, ένα ποτήρι γάλα..

Βάζουμε όλα τα υλικά σε μια λεκάνη και κρατάμε λίγη φέτα, το αλάτι με προσοχή και προσθέτουμε τόσο αλεύρι όσο να κάνουμε έναν παχύρρευστο χυλό, τον οποίο τον απλώνουμε στο βουτυρωμένο ταψί μας.

Προσθέτουμε πάνω στο χυλό τη φέτα που κρατήσαμε και μικρά κομμάτια βουτύρου..

Ψήνουμε στις αντιστάσεις μέχρι να ροδοκοκκινήσει.

Το μυστικό αυτής της πίτας είναι να είναι όσο πιο λεπτή γίνεται..

Βέβαια η Βλάχα γιαγιά μου (από τα χωριά της Κόνιτσας) την έψηνε σε σινί στα ξύλα και πρώτα έριχνε μια δόση από το χυλό, την έψηνε και μετά πρόσθετε και τη δεύτερη δόση με το τυρί και το βούτυρο και ήταν σαν έκανε μια πίτα με δύο φύλλα.

Πολλές φορές όταν δεν είχε γιαούρτι το παρέλειπε και πρόσθετε περισσότερο γάλα…

και καλή σας όρεξη!

Πηγή: Βλαχόφωνοι Έλληνες

το «σπιτάκι της Μέλιας»