Ἀνάλυσις τοῦ Ἀποστόλου τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω Α’ Κορ.8, 12 – 9, 2, ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ». (Σελ. 375 – 380)

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

«Εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφὸν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφὸν μου σκανδαλίσω» (Α’ Κορ.8,13)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐλεύθερος. Ἐλεύθερος νά κάνῃ ὅτι θέλει. Ναί. Ἀλλά μαζί μέ τήν ἐλευθερία ὁ Θεός ἔδωσε στόν ἄνθρωπο καί λογική καί συνείδησι καί νόμο, γιά νά ἐλέγχῃ ἐκεῖνα πού πρόκειται νά κάνη. Ὁ ἄνθρωπος δέν πρέπει νά ζῆ χωρίς ἔλεγχο, χωρίς σκέψι, χωρίς συνείδησι καί χωρίς νόμο Θεοῦ. Γι’ αὐτό ὁ ἄνθρωπος, πρίν νά κάνη κάτι, πρέπει νά ῥωτάῃ τόν ἑαυτό του· πρέπει νά τό κάνω; Εἶναι λογικό; Εἶναι δίκαιο; Εἶναι καλό καί ὠφέλιμο γιά τούς ἄλλους; Τί τό ἐγκρίνει ἡ λογική; Τό ἐπιτρέπει ἡ συνείδησι;

Τό ἐπιτρέπει πρό παντός ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, τό Εὐαγγέλιο, πού εἶναι παραπάνω ἀπ’ ὅλα; Ἐάν ναί, τότε, ὦ ἄνθρωπε, νά προχωρήσῃς στό ἔργο. Ἐάν ὅμως ὄχι, νά μή προχωρήσῃς, νά μή κάνῃς ἐκεῖνο πού σέ παρακινοῦν οἱ κακές ἐπιθυμίες, τά πάθη, οἱ κακοί καί διεφθαρμένοι φίλοι, ὁ σατανᾶς. Μήν τούς ἀκούσῃς. Θέλουν ὄχι τό καλό σου ἀλλά τήν καταστροφή σου.

Ἄνθρωπε! Ὑπέταξε τόν ἑαυτό σου καί τήν ἐλευθερία σου στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί τότε θά δῇς, πώς ὄχι μόνο δέν θά χάσῃς τήν ἐλευθερία σου, ἀλλά ἡ ἐλευθερία σου θά διασωθῇ καί θά μεγαλώσῃ. Θά γίνῃς ἕνας ἀληθινά ἐλεύθερος ἄνθρωπος. Ἐνῶ αὐτοί, πού λένε ὅτι εἶναι ἐλεύθεροι, γιατί κάνουν ὅλα τά κέφια τῆς σάρκας, ὅλα τά ἁμαρτωλά θελήματα τοῦ κόσμου, αὐτοί δέν εἶναι ἐλεύθεροι· εἶναι σκλάβοι, πού τούς σέρνουν ὅπου θέλουν οἱ κακές ἐπιθυμίες, ὅπως σέρνει ὁ ἀρκουδιάρης τήν ἀρκούδα μέ τό χαλκᾶ πού περνάει ἀπό τή μύτη της.

Ὑπάρχουν πράγματα, πού εἶναι ἁμαρτωλά καί πρέπει νά τά ἀποφεύγουμε. Τέτοια ἁμαρτωλά πράγματα εἶναι ὁ φόνος, ἡ πορνεία, ἡ μοιχεία, ἡ κλεψιά καί ὅλα ὅσα καταδικάζει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχουν ὅμως καί μερικά ἄλλα πράγματα, πού δέν φαίνονται ἁμαρτωλά. Καί γί’ αὐτό οἱ ἄνθρωποι δέν τ’ ἀποφεύγουν, ἀλλά τά κάνουν χωρίς νά τούς τύπτῃ ἡ συνείδησι.

Μιά τέτοια περίπτωσι ἀναφέρει ὁ σημερινός Ἀπόστολος. Στήν ἀρχαία Κόρινθο ὑπῆρχαν πάρα πολλοί εἰδωλολάτρες. Αὐτοί πίστευαν στά εἴδωλα, λάτρευαν ψεύτικους θεούς. Γιά νά εὐχαριστήσουν δέ τούς ψεύτικους θεούς, πρόσφεραν κοπάδια ἀπό ζῷα, βόδια καί πρόβατα. Τά ἔσφαζαν καί τά πρόσφεραν θυσία στούς θεούς τους. Ἀπό τά σφαχτά ἔπαιρναν οἱ ἱερεῖς ἕνα μέρος καί τό ἔβαζαν πάνω στό βωμό, ἂναβαν φωτιά καί τό ἔκαιγαν. Καί ὁ καπνός ἀνέβαινε πρός τά πάνω καί ἡ μυρωδιά τοῦ κρέατος ἔφθανε, λένε, στούς θεούς τους, πού ὀσφραίνονταν καί εὐχαριστοῦνταν ἀπό τή μυρωδιά! Τό ἄλλο μέρος τό μοίραζαν στούς ἀνθρώπους σάν μιά εὐλογία τῶν θεῶν. Τά κρέατα αὐτά ὀνομάζονταν εἰδωλόθυτα. Ἀλλά οἱ θεοί τους, χάριν τῶν ὁποίων θυσίαζαν ὁλόκληρα κοπάδια πρόβατα καί βόδια, οἱ θεοί τους ἦταν ψεύτικοι καί τά εἰδωλόθυτα δέν εἶχαν καμμιά εὐλογία. Ἦταν ὅπως καί τά ἄλλα κρέατα πού πουλοῦσαν τά κρεοπωλεῖα. Καμμιά διαφορά. Γι’ αὐτό καί οἱ χριστιανοί πού εἶχαν πιστέψει στόν ἀληθινό Θεό τά θεωροῦσαν ὅπως καί τά ἄλλα κρέατα, καί γι’ αὐτό δέν τό εἶχαν τίποτα νά πάρουν καί νά φᾶνε ἀπό τά εἰδωλόθυτα. Ἀλλά ὑπῆρχαν καί χριστιανοί, πού νόμιζαν ὅτι δέν πρέπει ν’ ἀγγίζουν τά εἰδωλόθυτα, καί γι’ αὐτό, ἄν ἔβλεπαν κανένα χριστιανό νά τρώῃ ἀπό τά εἰδωλόθυτα, σκανδαλίζονταν καί ὑπῆρχε φόβος νά παρασυρθοῦν οἱ ἀδύνατοι αὐτοί χριστιανοί ἀπό τήν εἰδωλολατρία καί νά τρῶνε κι αὐτοί τά εἰδωλόθυτα· νά τά τρῶνε ὄχι σάν κοινά κρέατα, ἀλλά σάν κρέατα πού ἔχουν ἐπάνω τους τήν «εὐλογία» τῶν ψεύτικων θεῶν.

Ὑπῆρχε, λοιπόν, μιά μεγάλη διαφορά μεταξύ τῶν χριστιανῶν. Ἄλλοι ἀπό τούς χριστιανούς ἔτρωγαν τά εἰδωλόθυτα χωρίς καμμιά τύψι συνειδήσεως. Ἄλλοι ὅμως τά θεωροῦσαν κρέατα μολυσμένα ἀπό τήν εἰδωλολατρία. Ποιοί εἶχαν δίκιο καί ἔκριναν σωστά; Οἱ πρῶτοι ἔκριναν σωστά καί εἶχαν δίκιο. Γιατί ὅπως εἴπαμε, ἀφοῦ οἱ θεοί ἦταν ψεύτικοι, τί εὐλογία μπορεῖ νά δώσῃ ἕνας ψεύτικος θεός; Καμμιά.

Ναί, λέει σ’ αὐτούς ὁ ἀπόστολος, σωστή εἶναι ἡ κρίσι σας καί εἷσθε ἐλεύθεροι νά τρῶτε ἀπό τά εἰδωλόθυτα· ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀδελφοί σας χριστιανοί, πού δέν ἔχουν τήν ἴδια ἀντίληψι μ’ ἑσᾶς καί σκανδαλίζονται, ἐσεῖς δέν πρέπει νά τρῶτε τὰεἰδωλόθυτα. Γιατί παραπάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ ἀγάπη πού μᾶς κάνει νά σκεπτώμαστε ὄχι μόνο τόν ἑαυτό μας, ἀλλά καί τούς ἄλλους. Ὑπάρχουν δέ περιπτώσεις στή ζωή μας, πού πρέπει νά θυσιάζουμε τά δικαιώματά μας γιά νά μή βλάψουμε καί σκανδαλίσουμε τούς ἄλλους. Ποτέ, φωνάζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ποτέ δέν θά φάω κρέατα, ἄν πρόκειται νά σκανδαλίσω τόν ἀδελφόν μου (Α’ Κορ.8, 13).

Πόσο λεπτή ἦταν ἡ συνείδησι τοῦ ἀποστόλου Παύλου! Ὄχι μόνο ἁμαρτήματα πού καταδικάζει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἀπέφευγε, ἀλλ’ ἀπέφευγε κ’ ἐκεῖνα ἀκόμη πού δέν ἦταν ἁμαρτωλά, ἀλλ’ ὑπῆρχε φόβος νά σκανδαλίσουν τούς ἀτελεῖς χριστιανούς, πού δέν ἦταν σέ θέσι νά σκεφθοῦν ἀνώτερα, ὅπως σκεπτόταν αὐτός. Ὁ Παῦλος φοβόταν τό σκάνδαλο.

Τί νά ποῦμε τώρα γιά σημερινούς χριστιανούς, πού δέν λογαριάζουν τίποτα, πού δέν σκέπτονται τί ἐντύπωσι θά κάνῃ στό γείτονά τους ἡ α ἤ β ἐνέργειά τους, ἀλλά παραβαίνουν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, καί μπροστά στά μάτια τῶν ἀνθρώπων κάνουν πράγματα πού σκανδαλίζουν τήν κοινωνία; Οἱ σκανδαλοποιοί εἶναι πολλοί! Νά ὁ ἕνας. Εἶναι Τετάρτη, Παρασκευή. Εἶναι Σαρακοστή. Εἶναι Μεγάλη Ἑβδομάδα. Εἶναι Μεγάλη Παρασκευή. Νηστεύει; Ὄχι! καταλύει τίς μέρες τῆς νηστείας, τρώει μπροστά στούς ἄλλους, καί λέει ὅτι ἡ νηστεία δέν εἶναι τίποτα. Νά ὁ ἄλλος. Εἶναι Κυριακή πρωί κι ὁ ὁ κόσμος πηγαίνει στήν ἐκκλησία· ἀλλ’ αὐτός κάθεται στό καφενεῖο καί καπνίζει καί συζητάει μέ ἄλλους. Νά ὁ τρίτος. Πάει στίς ταβέρνες, πίνει, μεθάει, καί τά μεσάνυχτα γυρίζει στό σπίτι του καί βασανίζει τή γυναῖκα του καί τά παιδιά του κι ἀναστατώνει τή γειτονιά καί ὅλο τό χωριό. Νά ὁ τέταρτος. Ἔδιωξε τή γυναῖκα πού στεφανώθηκε, τήν παράτησε, καί ζῇ τώρα παράνομα μέ ἄλλη γυναῖκα. Να ὁ πέμπτος. Ἀνοίγει τό βρωμερό του στόμα καί βλαστημάει τό Χριστό, τό Σταυρό, τήν Παναγία καί ὅλους τούς ἁγίους. Νά ὁ ἕκτος …… Ὅλοι αὐτοί, πού φανερά παραβαίνουν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἔνοχοι ὄχι μόνο γιά τήν ἁμαρτία πού κάνουν, ἀλλά εἶναι ἔνοχοι καί γιά τό σκανδαλισμό πού προξενοῦν μέ τό κακό παράδειγμά τους. Καί ἡ εὐθύνη τους γίνεται πιό μεγάλη, ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἔχουν κάποια ἐξουσία καί ἐπηρεάζουν κι ἄλλους ἀνθρώπους.

Ὦ ἐσεῖς πού εἷστε γονεῖς, πατέρες καί μητέρες, ἐσεῖς πού εἷστε δάσκαλοι καί καθηγηταί, ἐσεῖς πού εἷστε πρόεδροι καί κοινοτικοί ἄρχοντες, ἐσεῖς πού εἷστε ὑπάλληλοι καί γραμματισμένοι καί ἐπιστήμονες ἄνθρωποι, πρό παντός ὦ ἐσεῖς πού εἷστε ἱερεῖς τοῦ Ὑψίστου, προσέχετε πολύ τή διαγωγή σας. Προσέχετε νά μή σκανδαλίζετε ψυχές πού περιμένουν ἀπό σᾶς τό καλό παράδειγμα. Τό κακό παράδειγμα εἶναι τὸ σκάνδαλο. Τό δέ σκάνδαλο εἶναι σάν τίς πέτρες, πού πετάει κάποιος στό δημόσιο δρόμο, καί σκοντάφτουν τ’ αὐτοκίνητα κι ἀνατρέπονται καί σκοτώνονται ἄνθρωποι. Μεγάλη ἡ εὐθύνη αὐτῶν πού ρίχνουν πέτρες στό δρόμο; Ἀλλά πιό μεγάλη εἶναι ἡ εὐθύνη ἐκείνων, πού μέ τίς κακές πράξεις σκανδαλίζουν τό λαό.

Εἰκόνα ἀπὸ: imagesait.ru

γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»