Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ένα λιοντάρι κάποτε συνομιλούσε με ένα μυρμήγκι. Σε μία στιγμή, τον ρώτησε με έντονο ενδιαφέρον:

-Πάντοτε απορούσα πώς μπορείς και αντέχεις και στις πιο άσχημες συνθήκες ακόμα , χωρίς να φοβάσαι και χωρίς να αισθάνεσαι αδύναμος. Θα μπορούσες να μου εξηγήσεις πώς το καταφέρνεις αυτό; Με ποιο τρόπο δε χάνεις ποτέ το θάρρος σου;

-Βασιλιά μου, του απάντησε τότε εκείνο, θα χαρώ να έρθεις μία ημέρα στο σπίτι μου και να δεις τον τρόπο με τον οποίο το καταφέρνω. Θα χαρώ να σου ξεδιπλώσω τα μυστικά και τον δικό μου τρόπο να αντιμετωπίζω τη ζωή.

-Θα περάσω αύριο με μεγάλη χαρά και περιέργεια, του απάντησε τότε εκείνος.

Την επόμενη ημέρα, το λιοντάρι επισκέφτηκε το μυρμήγκι στη φωλιά του, όπου εκείνο του έδειξε μία τεράστια ομάδα μυρμηγκιών τα οποία μετέφεραν διάφορα τρόφιμα και βοηθούσαν το ένα το άλλο.

-Είμαστε όλοι ενωμένοι και αυτό είναι το στήριγμά μου, εξήγησε το μυρμήγκι. Ο ένας είναι έτοιμος να βοηθήσει τον άλλο και να κουβαλήσει τα βάρη του. Όταν είσαι ομάδα, δεν χάνεις ποτέ. Είμαστε μία γροθιά και όταν κάποιος  ζητήσει βοήθεια, ο άλλος είναι έτοιμος να τον στηρίξει αμέσως. Δεν είμαι μόνος ποτέ, όλοι εμείς είμαστε ένα.

Το λιοντάρι έσκυψε το κεφάλι και θαύμασε…

το «σπιτάκι της Μέλιας»