Ὁ Ἅγιος Χέρμαν ἦταν ὁ πρῶτος Ἀμερικανός Ἅγιος, πού ἁγιοποιήθηκε ἐπισήμως ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Πῆγε στήν Ἀμερική τό 1794, προερχόμενος ἀπό τό Μοναστήρι τῆς βορειοδυτικῆς Ρωσσίας, τό Βαλαάμ.

Στήν Ἀλάσκα, στό νησί Σπρούς, ὅπου ἐγκαταστάθηκε, ἀναζήτησε τήν ἀπομόνωση, μιά ἀνάγκη πού εἶχε ἡ ψυχή του ἀπό τά παιδικά χρόνια. Συγχρόνως ὅμως ἐργαζόταν καί ὡς ἱεραπόστολος καί προστάτης τῶν ὀρφανῶν.

Λίγο πρίν ἀπό τήν κοιμησή του, τό 1836, εἶχε τόσο πολύ προχωρήσει στήν πνευματική ζωή, ὥστε εἶχε λάβει τό χάρισμα τῆς Προφητείας καί τῆς ἐνέργειας θαυμάτων.

Στό νησί Σπρούς, στό ὁποῖο διέμενε ὁ Ἅγιος Χέρμαν, ἔσπερνε καλαμπόκι μέ τό ὁποῖο τρεφόταν καί εἶχε γιά συντροφιά τά πουλιά καί τά ἄγρια ζῶα, πού ἐπισκέπτονταν καθημερινά τό κελλί του.

Στό νησί Σπρούς διασχίζεται ἀπό ἕνα ποταμάκι, πού γεμίζει κούτσουρα καί φύκια ἐξ αἰτίας τῆς παλίρροιας.

Τήν ἄνοιξη, μόλις ἐμφανίζονταν τά πρῶτα ποταμόψαρα, ὁ Γέροντας ἔσκαβε τήν κοίτη τοῦ ποταμοῦ, ἔδιωχνε τήν ἄμμο πού μαζευόταν ἐκεῖ καί ἔφτιαχνε μία δίοδο, γιά νά περάσουν τά ψάρια μέσα στό ποτάμι.

Πολλές φορές ἔπιανε τά ψάρια καί τ ’ἄφηνε στό χῶρο, γιά νά τραφοῦν τά πουλιά, πού μαζεύονταν κατά δεκάδες γύρω ἀπό τό κελλί του.

Λίγο πιό κάτω ζοῦσαν ἑρμίνες, ζῶα ἄγρια καί ἐπικίνδυνα, ἄν τά πειράξεις. Καί ὅμως ὁ Ἅγιος τά τάϊζε μέ τό ἴδιο του τό χέρι! Τό ἔκανε καί μέ τίς ἀρκοῦδες πού ἐπισκέπτονταν καθημερινά τό κελλί του.

Ἀμέσως μετά τήν κοίμηση τοῦ Ἁγίου, τά ἄγρια θηρία καί τά πουλιά ἐξαφανίσθηκαν.
Ἀλλά οὔτε καί στόν κηπάκο του φύτρωσε ξανά καλαμπόκι, ὅσες φορές κι ἄν προσπάθησαν πολλοί νά τό σπείρουν.

(Zῶα καί ἄνθρωπος, Σίμωνος Μοναχοῦ, «Ἡ ζωοφιλία τῶν Ἁγίων καί ἡ ἁγιοφιλία τῶν ζώων», ἐκδόσεις «Ὁ Ἅγιος Στέφανος», Ἀθήνα 2007).

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Kοντά στόν Xριστό
Διμηνιαῖο φυλλάδιο παιδικῶν ἐνοριακῶν συνάξεων
Ιερά Μητρόπολις Ιεραπύτνης και Σητείας
τεῦχος 77ο – Νοέμβριος  –  Δεκέμβριος 2013

Εἰκόνα ἀπὸ: pppe.mk

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley