Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας προσεύχεται μπρος στην αναποδογυρισμένη Αγία Τράπεζα της κατεστραμμένης Παναγίας Βελιγραδίου

Ανδρέας Μουντζουρούλιας

Η μεγαλύτερη εθνική καταστροφή, που δυστυχώς έμεινε και αυτή αναπάντητη από την πλευρά του ελληνικού κράτους, μετά το 1922 και πριν το 1974, ξεκίνησε σαν σήμερα πριν από 60 χρόνια και ήταν το πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης που ουσιαστικά έθεσε τέλος στην ύπαρξη 2.800 ετών του Ελληνισμού στην Πόλη.

Επειδή οι νεώτεροι δεν γνωρίζουν και οι παλαιότεροι … συνεχώς αποδημούν … , καλό είναι να ειπωθεί τι συνέβη στην Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη τον Σεπτέμβριο του 1955.

Η Αγγλική Κυβέρνηση σε συνεργασία με το εκτελεστικό της όργανο, την British Intelligence Service, η οποία είχε στην Αθήνα την έδρα της στην Οδό Πλουτάρχου 5, απεφάσισαν με μια δυναμική ενέργεια να κτυπήσουν τον μαχόμενο Ελληνισμό, να τον τρομοκρατήσουν και να τον αναγκάσουν να σταματήσει να ζητά τα δίκαιά του στην Κύπρο και να αγωνίζεται γι’ αυτά!

Ο Άγγλος πρεσβευτής Σερ Τσαρλς Πηκ, είχε ήδη προειδοποιήσει την Ελληνική Κυβέρνηση πως αν δεν σταματήσει ο Κυπριακός Αγώνας, η Αγγλία επρόκειτο να ανακινήσει το «Μακεδονικό».

Επειδή όμως θα έθετε εν κινδύνω την συνεργασία της Δύσεως με τον άρτι αυτομολήσαντα από το σοβιετικό μπλοκ, τέως πράκτορα των Άγγλων και μετά των Αμερικανών, Γιόσιπ Μπροζ, αλλέως πως «Τίτο», για τον οποίο η ύπαρξη της Ελληνικής συνεργασίας ήταν απαραίτητη, δεν προχώρησαν !

Αντίθετα ακολούθησαν την άλλη οδό που είχαν ήδη δρομολογήσει μέσω της Τουρκίας, απεφάσισαν δηλαδή, κατόπιν συνεννοήσεως με την Τουρκική Κυβέρνηση, να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία σε μια προσπάθεια εκφοβισμού και καταπτοήσεως των Ελλήνων.

Η τότε τουρκική κυβέρνηση υπό τους: Πρόεδρο δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ, πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές [πήρε το όνομα Μεντερές, διότι είχε κατασφάξει πολλούς Έλληνες και τους γενναίους έφηβους Έλληνες προσκόπους που προσπάθησαν να σταματήσουν τους Τούρκους ατάκτους στον ποταμό Μαίανδρο (τουρκιστί Μεντερές)], υπουργό Εξωτερικών Ζορλού, υπουργό Εσωτερικών Γκεντίκ, σε συνεννόηση με τους Άγγλους οργάνωσε Πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και της Σμύρνης.

Πριν γίνει η επίθεση του τουρκικού όχλου, οι ιδιοκτησίες και οι κατοικίες των Ελλήνων σημαδεύτηκαν με έναν κόκκινο σταυρό και ετέθη σε λειτουργία το από καιρό οργανωμένο λεπτομερές και πλήρες σχέδιο για την καταστροφή των Ελλήνων.

Ως έναυσμα του σχεδίου, χρησιμοποιήθηκε ο Τούρκος “φοιτητής” του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Οκτάν Ενγκίν, ο οποίος μετέφερε τα εκρηκτικά στην Θεσσαλονίκη, καθώς και το προσωπικό του κτηρίου του Τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης, κτήριο στο οποίο «φημολογείται» πως γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ. (1)

Η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε, καθώς οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούσαν την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ήταν μια καλή αφορμή για τους τούρκους ηγέτες να αποσπάσουν την κοινή γνώμη από τα προβλήματά της, στρέφοντάς την κατά της ελληνικής μειονότητας που ευημερούσε.

Στις 28 Αυγούστου 1955 ο Μεντερές ισχυρίστηκε δημόσια ότι οι Ελληνοκύπριοι σχεδίαζαν σφαγές κατά των Τουρκοκυπρίων.

O μουσουλμάνος σπουδαστής από την Κομοτηνή αργότερα περιεβλήθη το φωτοστέφανο του ήρωα. Τιμήθηκε στην Τουρκία και διορίστηκε κυβερνήτης σε επαρχία. Χρόνια αργότερα σε μία συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με το συμβάν και θεώρησε τον εαυτό του θύμα των ελληνικών αρχών.

Από την έκρηξη στο ”σπίτι” του Κεμάλ προκλήθηκαν μόνο μικρές υλικές ζημίες στις τζαμαρίες του κτιρίου, αλλά οι τουρκικές εφημερίδες εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός, μεγαλοποιώντας και διαστρεβλώνοντάς το, κατόπιν κυβερνητικών οδηγιών.

Πρωτοσέλιδοι τίτλοι, όπως «Έλληνες τρομοκράτες κατέστρεψαν το πατρικό σπίτι του Ατατούρκ» της «Ισταμπούλ Εξπρές» και δημοσίευση μιας σειράς από παραποιημένες φωτογραφίες του συμβάντος, προκάλεσαν «αυθόρμητες» διαδηλώσεις στην Πλατεία Ταξίμ το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Στις 5 το απόγευμα, το μαινόμενο πλήθος των 50.000 ατόμων στράφηκε κατά των ελληνικών περιουσιών στη συνοικία Πέραν. 

Οι λεηλασίες κράτησαν μέχρι τις πρωινές ώρες της 7ης Σεπτεμβρίου, όταν επενέβη ο Στρατός, καθώς η κατάσταση κινδύνευε να τεθεί εκτός ελέγχου. Μέχρι τότε, οι αρχές παρέμειναν απαθείς, όταν δεν διευκόλυναν τους πλιατσικολόγους στο έργο. 

Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος, που ήλεγχε τα συνδικάτα, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στα έκτροπα.

Το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης προκάλεσε:

τον θάνατο 16 Ελλήνων και τον τραυματισμό 32
τον θάνατο ενός Αρμένιου
τον βιασμό 12 Ελληνίδων
τον βιασμό αδιευκρίνιστου αριθμού ανδρών (εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή)
την καταστροφή:
4.348 εμπορικών καταστημάτων,
110 ξενοδοχείων,
27 φαρμακείων,
23 σχολείων,
21 εργοστασίων,
73 εκκλησιών,
περίπου 1000 κατοικιών, όλα ελληνικής ιδιοκτησίας.

Το οικονομικό κόστος των ζημιών ανήλθε σε 150 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τις υπολόγισε σε 500.000.000 δολάρια. Η οικονομική αιμορραγία και ο φόβος ανάγκασαν χιλιάδες έλληνες ομογενείς να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα.

Αργότερα, το τουρκικό κράτος διά του προέδρου Τζελάλ Μπαγιάρ υποσχέθηκε αποζημίωση για την καταστροφή των ελληνικών περιουσιών. Στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν ξεπέρασε το 20% των απαιτήσεών τους, με δεδομένο ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία είχαν υποτιμηθεί δραματικά.

Πολλές λεπτομέρειες για τα Σεπτεμβριανά ήλθαν στο φως το 1961, κατά τη διάρκεια της δίκης για εσχάτη προδοσία του ανατραπέντος από τους στρατιωτικούς πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές, ο οποίος τελικά δεν γλύτωσε από την αγχόνη.

Πολύτιμα στοιχεία προσκομίζει και το βιβλίο του διαπρεπούς ελληνοαμερικανού βυζαντινολόγου Σπύρου Βρυώνη «The Mechanism of catastrophe: The Turkish Pogrom οf September 6-7, 1955 and the destruction of Greek Community of Istambul (Greekworks.com, New York, 2005).

Η επιχείρηση του ”βαθέως κράτους” της Τουρκίας και ειδικότερα της «Ειδικής Διεύθυνσης Πολέμου» ήταν η προβοκάτσια και όσα ακολούθησαν κατά των Ελλήνων – και των άλλων μειονοτήτων στην Κωνσταντινούπολη στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955, όπως είχε αποκαλύψει η τουρκική εφημερίδα Zaman, σε αφιέρωμα της Αλίν Οζινιάν,για την μαύρη επέτειο.

Ο στρατηγός Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου, ήταν αυτός ο οποίος ομολόγησε, με επαίνους, ότι τα γεγονότα ήταν μία διοργάνωση αυτής της Διεύθυνσης. Είχαν συλληφθεί ο Οκτάι Ενγκίν, που σπούδαζε στη Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης, και ήταν μέλος της Υπηρεσίας Πληροφοριών καθώς και ο κλητήρας του Γενικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη, Χασάν Ουτσάρ για την βόμβα που δήθεν έβαλαν Έλληνες στο σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Οι αρμόδιοι του Προξενείου δε δικάστηκαν λόγω ασυλίας, αλλά ο Ουτσάρ και ο Ενγκίν, αφού έμειναν υπό κράτηση για κάποιο διάστημα, στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η 6η Σεπτεμβρίου 1955 έχει χαρακτηριστεί και δικαίως ως νύχτα τρόμου καθώς συγκαταλέγεται ανάμεσα στις εφιαλτικότερες ημερομηνίες στην ιστορία του Ελληνισμού. Είναι επίσης ιδιαιτέρως διδακτική. Απευθύνεται στους πολιτικούς που μας κυβερνούν, μπουμπούκια της σημερινής εποχής, τους τουρκόφιλους, αλλά και στις Ελληνίδες(;) που δεν χάνουν ούτε επεισόδιο από τις τουρκικές αηδίες που προβάλλονται στα χρεωμένα κανάλια.

Σήμερα η Τουρκία προετοιμάζει αργά αλλά σταθερά το έδαφος για ανάλογα γεγονότα στην Θράκη μας. Αν δεν θέλουμε η Θράκη να αποτελέσει συνέχεια της Κωνσταντινούπολης και της Κύπρου τότε οφείλουμε από σήμερα κιόλας, να ενεργήσουμε δυναμικά ως κράτος.

Πληροφορίες: infognomonpolitics.blogspot.grsansimera.gronalert.gr – Τα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955, αναφέρονται λεπτομερώς στο βιβλίο:
«Ο Μηχανισμός της Καταστροφής», Ελληνική έκδοση του Αγγλικού πρωτότυπου, ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΕΣΤΙΑΣ», Αθήναι 2007, που εξέδωσε στα Ελληνικά και Αγγλικά ο έγκριτος επιστήμων Καθηγητής κ. Σπύρος Βρυώνης!

Επίσης και στην δημοσιογραφική έρευνα του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ, «ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ – Το αποκαλυπτικό σκηνικό τω Ξένων Επεμβάσεων στην Ελλάδα (1944-1974)», Εκδόσεις Πάπυρος –Γραφικαί Τέχναι Α.Ε. Αθήναι, 1975, υπάρχουν πολλά στοιχεία για τα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ (1) Ο διακεκριμένος Έλλην τουρκολόγος Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Παύλος Χιδίρογλου, [«Η Εξωτερική Πολιτική του Μ. Κεμάλ Α. σε σχέση με την Ελληνοτουρκική φιλία και την Συνεργασία του με τον Ε. Βενιζέλο», ανάτυπο από τα πεπραγμένα του ΣΤ΄ Κρητολογικού Συνεδρίου, Τόμος Γ΄, Νεοελληνικά, Αθήναι 1990, σελ.573-574] έχει αποδείξει με ατράνταχτα επιστημονικά δεδομένα στοιχεία, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ, δεν γεννήθηκε εκεί.

Πηγή:iThesis

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley