Ἀνάλυσι τοῦ Ἀποστόλου τῆς Κυριακῆς ΙΔ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, (Β’ Κορ. 1, 21 – 2, 4), ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ». (Σελ. 167 – 173)

το έστειλε στο σπιτάκι ο κ.Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

«….Ὁ καί σφραγισμένος ἡμᾶς καί δούς τόν ἀρραβῶνα του Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν» (Β’ Κορ. 1, 22)

Ἔχει, ἀγαπητοί μου, ἔχει ἡ ζωή αὐτή τις πίκρες της, ἀλλ’ ἔχει καί τις χαρές της. Χαρές δέ, κοσμικές χαρές, ἀπ’ τις μεγάλες, εἶναι καί οἱ χαρές τοῦ γάμου. Ὁ λαός μας, ὅταν στους νέους καί στις νέες εὔχεται «Στις χαρές σας», ἐννοεῖ τό γάμο τους.

Ἀλλά προτοῦ να γίνῃ ὁ γάμος γίνεται ὁ ἀρραβῶνας. Ὁ νέος δηλαδή καί ἡ νέα, που ἀγαπιῶνται καί ἔχουν καταλήξει στην ἀπόφασι τοῦ γάμου, θέλουν μπροστά σε ἄλλους, συγγενεῖς καί φίλους, να γνωστοποιήσουν την ἀπόφασι τους, να δώσουν ἐπισήμως ὑπόσχεσι γάμου, καί να φορέσουν τά δαχτυλίδια σαν μια βεβαίωσι, ὅτι ἡ ὑπόσχεσι που δόθηκε θα ἐκπληρωθῇ. Αὐτός εἶναι ὁ ἀρραβῶνας.

Ἡ νέα, που ἔκανε ἀρραβῶνα καί φόρεσε τό δαχτυλίδι, αἰσθάνεται χαρά καί περιμένει πότε θα ἔρθη ἡ μέρα που θα γίνῃ ὁ γάμος της. Ὑπάρχουν δέ συγκινητικά παραδείγματα, που κορίτσια περίμεναν καί πέντε καί δέκα χρόνια τόν ἀρραβωνιαστικό τους, που ἔλειπε στα ξένα. Βουνά καί θάλασσες δεν σβήνουν τήν ἀγάπη. Ὁ ἀρραβῶνας για τιμίους ἀνθρώπους εἶναι μια ἐγγύησι.

Καί μια που μιλᾶμε για ἀρραβῶνες, ἅς ποῦμε καί κάτι, που συχνά τό γράφουμε καί τό κηρύττουμε, κ’ ἐν τούτοις ὑπάρχουν πολλοί πού δεν θέλουν να μᾶς ἀκούσουν. Ὑπάρχει μια κακή συνήθεια, ἰδίως στην περιφέρειά μας. Οἱ νέοι μας δεν περιμένουν να γίνῃ ὁ γάμος, να εὐλογήσῃ τά στέφανα ἡ Ἐκκλησία, ἀλλά μόλις αρραβωνιαστοῦν ζοῦν σαν ἀντρόγυνα. Καί δεν εἶναι σπάνιο τό φαινόμενο ἡ νύφη, ὅταν ἔρθη ἡ μέρα τοῦ γάμου, να εἶναι ἔγκυος ἤ ἀκόμα καί να ἔχῃ γεννήσει παιδί.

Ἀλλ’ αὐτό πού γίνεται εἶναι ἐνάντιο στους νόμους τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἁμαρτία, πορνεία, ντροπή, αἶσχος. Καί στεφάνια δεν ταιριάζουν στα κεφάλια τοῦ νέου καί τῆς νέας, πού πρίν να γίνῃ τό μυστήριο κυλίστηκαν στην ἁμαρτία. Γάμος ἐκκλησιαστικός θα πῇ, να πηγαίνουν στην ἐκκλησία ὁ γαμπρός καί ἡ νύφη με παρθενικά κορμιά, με καθαρές καρδιές. Καί ἔνα τέτοιο ζευγάρι, που τηρεῖ τό νόμο τοῦ Θεοῦ, τό εὐλογεῖ ὁ Χριστός καί ζῇ μονοιασμένα καί κάνει παιδιά χαριτωμένα καί βλέπει ἐγγόνια καί δισέγγονα. Ἃς τό καταλάβουν οἱ νέοι καί οἱ νέες μας, ἅς τό καταλάβουν καί οἱ γονεῖς, που δυστυχῶς σπρώχνουν τά παιδιά τους σε σχέσεις ἁμαρτωλές· δ ε ν ὑ π α ρ χ ε ι ε ὐ λ ο γ ι α στα σπίτια που γίνονται τέτοια ἁμαρτήματα!

Ἀρραβῶνας χριστιανικός εἶναι, ὁ νέος καί ἡ νέα να νικοῦν τόν πειρασμό τῆς σάρκας, να ἐγκρατεύωνται καί να περιμένουν τη μέρα τοῦ γάμου.

Ἀλλά γιατί μιλᾶμε για ἀρραβῶνες; Μιλᾶμε για ἀρραβῶνες, ἀγαπητοί μου, γιατί κι ὁ σημερινός Ἀπόστολος μιλάει για ἀρραβῶνα. Ἀλλά ποιός εἶναι ὁ ἀρραβῶνας αὐτός, για τόν ὁποίο μιλάει ὁ ἀπόστολος Παῦλος; Δεν είνε αὐτός πού ξέρουμε ὅλοι. Εἶναι ἔνας ἄλλος, μυστικός ἀρραβῶνας, που εἶναι ἀσύγκριτα ἀνώτερος ἀπό κάθε ἄλλον ἀρραβῶνα. Οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἀκούσουν ὅτι μια φτωχή ὀρφανή κόρη αρραβωνιάστηκε με πλούσιο νέο, ὅλοι τήν καλοτυχίζουν. Τι εὐτυχισμένο κορίτσι! λένε· θ’ ἀφήσῃ τώρα τό καλύβι της, θα πάη στο παλάτι καί θα εἶναι κυρία κι ἀφέντισσα. Ποιά; Αὐτή, που γυμνή καί ξυπόλητη ζητιάνευε για να ζήσῃ. Αὐτή ἡ γύφτισσα λοιπόν θα πάρη τόν καλύτερο ἄντρα; Λένε οἱ φθονερές γλῶσσες.

Ναί, ἡ γύφτισσα θα πάρη βασιλόπουλο! Σᾶς μιλάω παραβολικά. Κόρη γυμνή, ξυπόλητη, πεινασμένη, ἀκάθαρτη εἶναι ἡ ψυχή τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Καί ὁ γυιός του βασιλιᾶ, που ἀρραβωνιάστηκε τη φτωχή κόρη, εἶναι ὁ Χριστός. Ναί, ὁ Χριστός! Αὐτός εἶναι, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας, ὁ Νυμφίος, ὁ ὡραῖοςΝυμφίος, ἤ, ὅπως λέμε στη γλῶσσα μας, ὁ Γαμπρός. Ἀλλά τι γαμπρός! Γαμπρός που λάμπει ἀπό ὁμορφιά.

Γαμπρός γεμάτος πλούτη, δόξα καί δύναμι. Γαμπρός οὐράνιος. Χαρά στην ψυχή πού θα τήν ἀγαπήσῃ ὁ Χριστός! Ἡ ψυχή αὐτή λέμε, ὅτι ἀρραβωνιάζεται τό Χριστό. Παράξενο σᾶς φαίνεται; Ανοῖξτε τα συναξάρια τῶν ἁγίων καί θα βρῆτε κορίτσια που ἀγάπησαν τό Χριστό, ὅπως ἡ ἁγία Θέκλα, ἡ ἁγία Αἰκατερίνη, ἡ ἁγία Βαρβάρα καί τόσες ἄλλες, που ἔμειναν παρθένες μέχρι τέλους καί δεν παντρεύτηκαν, ὄχι γιατί μισοῦσαν τό γάμο, ἀλλά γιατί ἀγαποῦσαν τό Χριστό παραπάνω ἀπ’ ὅλα καί ἤθελαν ν’ ἀφοσιωθοῦν στην ὑπηρεσία του. Γι’ αὐτό καί στις προτάσεις γάμων που τούς ἔκαναν ἔλεγαν· ἐμεῖς ἀρραβωνιαστήκαμε. Ποιόν; Ρωτοῦσαν με ἀπορία οἱ συγγενεῖς τους. Τό Χριστό ἀρραβωνιαστήκαμε, ἀπαντοῦσανἐκείνες.

Ἀλλά θα μᾶς ῥωτήσῃ ἴσως κάποιος· θέλετε τά κορίτσια μας να μείνουν ἀνύπαντρα; Ὄχι, δεν λέμε τέτοιο πρᾶγμα. Ὅσα κορίτσια θέλουν να κάνουν γάμο, ἄς παντρευτοῦν, ἄς ἀνοίξουν σπίτι, ἄς κάνουν παιδιά ἄς ζήσουν με τόν ἄντρα τους χριστιανική ζωή, καί θα πᾶνε στον παράδεισο. Ἄς μή φοβοῦνται λοιπόν οἱ γονεῖς μήπως, ἀκούγοντας τά κορίτσια τους, ἀφιερωθοῦν στο Χριστό καί ζήσουν μέχρι τέλους παρθενική ζωή. Στην ἐποχή που ζοῦμε ζήτημα εἶναιἄν μέσα στα χίλια κορίτσια ὑπάρχῃ ἔνα που να σκέπτεται καί να αἰσθάνεται σαν τήν ἁγία Θέκλα.

Ἀλλ’ ὅταν ὁ ἀπόστολος Παῦλος μιλάη για πνευματικούς ἀρραβῶνες, δεν ἔχει ὑπ’ ὄψι του μόνο κορίτσια που δεν παντρεύονται καί ἀφοσιώνονται στο Χριστό. Ἔχει ὑπ’ ὄψι του κάθε ἄνθρωπο, κάθε ψυχή που πιστεύει στο Χριστό. Ὑπάρχει ἄνθρωπος που πιστεύει στο Χριστό; Εἴτε ἔγγαμος εἴτε ἄγαμος, εἴτε ἄντρας εἴτε γυναῖκα, εἴτε φτωχός εἴτε πλούσιος, εἴτε ἄσπρος εἴτε μαῦρος, εἴτε κόκκινος εἴτε κίτρινος εἴτε ὁποιοδήποτε χρῶμα κι ἄν ἔχῃ, ὁσοδήποτε ἁμαρτωλός κι ἄν εἶναι, ἄν πιστέψη με τήν καρδιά του καί μετανοήσῃ εἰλικρινά καί βαπτισθῇ, αὐτή ἡ ψυχή συνδέεται με τό Χριστό, ἀρραβωνιάζεται τό Χριστό.

Ἀρραβῶνας λοιπόν, για τόν ὁποῖο μιλάει ὁ Παῦλος, εἶναιἡ στενή σχέσι που συνδέει τόν ἄνθρωπο με τό Χριστό. Εἶναιἡ πίστι. Εἶναι τό ἱερό βάπτισμα. Εἶναι γενικά ἡ χάρις πού προέρχεται ἀπ’ ὅλα τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἄνθρωπος που ζῆ καί ἀναπνέει τήν ἀτμόσφαιρα τῆς πίστεως καί τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ αἰσθάνεται μια βεβαιότητα ὅτι ἀνήκει στο Χριστό, ὅτι ὁ Χριστός τόν ἀγαπάει καί δεν θα τόν ἐγκαταλείψῃ. Ὁ Χριστός μένει πιστός στην ἀγάπη του. Ὅτι ὑποσχέθηκε θα τό δώσῃ στήν ψυχή πού τόν ἀγάπησε. Γι’ αὐτό καί ἡ ψυχή αὐτή χαίρεται καί ἀγάλλεται.

Ἀλλά ἡ πνευματική χαρά καί ἀγαλλίασις που αἰσθάνεται ὁ πιστός ἐδῶ στον κόσμο εἶναι μικρή καί ἐλάχιστη. Εἶναι ἡ πρόγευσις τῆς μεγάλης ἐκείνης χαράς, τήν ὁποία θα ἀπολαύσουν οἱ πιστοί στην ἄλλη ζωή. Ἐκεῖ στην ἄλλη, τη μακαρία ζωή, θα γίνῃ ὁ γάμος, ὁ γάμος τοῦ Χριστοῦ με τις ψυχές πού τόν ἀγάπησαν καί τόν ἐλάτρευσαν παραπάνω ἀπ’ ὅλα τά πρόσωπα καί τά πράγματα. Κι ὁ γάμος αὐτός θα εἶναιἀφάνταστος σε μεγαλοπρέπεια. Θα εἶναι γάμος ὄχι σαρκικός ἀλλά πνευματικός, δηλαδή ὁ Χριστός θα ἑνωθῇ με τούς πιστούς ὅλων τῶν αἰώνων καί κανείς πιά δέν θα μπορέση να χωρίσῃ τις ψυχές αὐτές ἀπ’ τό Χριστό. Καί αὐτή ἡ ἕνωσις ὀνομάζεται γάμος τοῦ Χριστοῦ με τήν Ἐκκλησία του. Ἐδῶ οἱ πιστοί ἔχουν μόνο τόν ἀρραβῶνα. Ἐκεῖ, ναί ἐκεῖ, θα γίνῃ ὁ γάμος.

Χριστιανοί μου! Δέν εἶναι αὐτά ψέματα, δέν εἶναι ὄνειρα καί παραμύθια, ὅπως λένε οἱ ἄπιστοι καί ἄθεοι. Εἶναι πράγματα ἱερά καί βέβαια. Σᾶς ἐρωτῶ· ἔχετε κάνει τούς ἀρραβῶνες σας; Ἔχετε, δηλαδή, πιστέψει στο Χριστό; Ἐάν ναί, τότε καί για σᾶς ἰσχύει αὐτό πού λέει σήμερα ὁ Παῦλος· «…..Ὁ καί σφραγισάμενος ἡμᾶς καί δούς τόν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν» (Β’ Κορ. 1, 22).

Εικόνα από:hrampokrov.ru

για το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley