῾Ο ῾Ιερομάρτυς Εὐφρόσυνος (Σινοζέρσκϊυ), κατά κόσμον ᾿Εφραίμ, ἐγεννήθηκε σέ ἕνα χωριό τῆς Καρελίας, κοντά στή λίμνη Λάντοζσκοε, κατά τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ 16ου αἰῶνος μ.Χ.

᾿Αρχικά ἐμόνασε στή μονή τοῦ Βάλαμο τῆς Φινλανδίας, ἔπειτα στήν περιοχή Ντολόκ τῆς ἐπαρχίας Νόβγκοροντ τῆς Ρωσίας καί στή συνέχεια κοντά στή λίμνη Σινίτσε.

᾿Εχειροτονήθηκε πρεσβύτερος στή μονή Οὐσπένσκι τῆς πόλεως Τιχβίν καί τό ἔτος 1600 ἄρχισε τήν ἐρημική ζωή στούς ἄγριους βάλτους τῆς λίμνης Σινίτσε. ῾Ο ῞Οσιος ἔσκαψε ἕνα σπήλαιο, ἐτοποθέτησε ἕνα Σταυρό καί ἔζησε ἐκεῖ δύο χρόνια.

᾿Ετρεφόταν μόνο μέ ἄγρια χόρτα. ῞Οταν οἱ χωρικοί ἀντελήφθησαν τήν παρουσία του, ἄρχισαν νά τόν ἐπισκέπτονται καί νά τόν συμβουλεύονται γιά πνευματικά θέματα.

Τό ἔτος 1612 τά Πολωνικά στρατεύματα ἐλεηλατοῦσαν τή Ρωσία. Πολύς κόσμος εὑρῆκε καταφύγιο στή μονή τοῦ ῾Οσίου, ὁ ὁποῖος προέβλεψε τήν ἐπίθεση τῶν Πολωνῶν στή μονή του καί προέτρεψε τούς ἀνθρώπους νά φύγουν.

Καί ὅταν τόν ἐρώτησαν· «᾿Εσύ, γιατί δέν φεύγεις;», ὁ Γέροντας ἀπάντησε· «᾿Εγώ ἦλθα ἐδῶ νά ἀποθάνω γιά τόν Χριστό». Αὐτοί πού ἄκουσαν τή συμβουλή τοῦ ῾Οσίου ἐσώθηκαν. ῞Οσοι παρέμειναν εὑρῆκαν τρομερό θάνατο.

Κοντά στόν ῞Οσιο Εὐφρόσυνο ἐζοῦσε καί ὁ μοναχός ᾿Ιωνᾶς. Τρομαγμένος ἀπό τήν προφητεία τοῦ ῾Οσίου θέλησε καί αὐτός νά φύγει. ῞Ομως ὁ ῞Οσιος τόν ἐσταμάτησε λέγοντας·

«᾿Αδελφέ ᾿Ιωνᾶ, ὅταν θά ἀρχίσει μάχη πρέπει νά δείξουμε τήν ἀνδρεία μας. ᾿Εμεῖς ἐδώσαμε ὑπόσχεση νά ζήσουμε καί νά ἀποθάνουμε ὡς ἐρημίτες. ᾿Οφείλουμε νά κρατήσουμε τήν ὑπόσχεση τήν ὁποία ἐδώσαμε στόν Θεό. Μόνο ὁ θάνατος φέρνει τήν ἠρεμία. ῎Αλλη περίπτωση οἱ λαϊκοί. Αὐτοί δέν ἐδεσμεύθηκαν μέ μοναχικές ὑποσχέσεις καί πρέπει νά προστατεύσουν τόν ἑαυτό τους γιά τήν οἰκογένεια καί τά παιδιά τους».

Μετά ἀπό αὐτό ὁ ῞Οσιος ἐφόρεσε τό μοναχικό σχῆμα καί ὅλη τή νύχτα προσευχόταν. Τήν ἑπομένη μέρα, 20ή Μαρτίου, οἱ Πολωνοί ἐπιτέθηκαν κατά τῆς μονῆς. ῾Ο ῞Οσιος φορώντας τό μοναχικό σχῆμα βγῆκε ἔξω καί ἐστάθηκε δίπλα στό Σταυρό, πού εἶχε τοποθετήσει ὅταν πρωτοπῆγε στήν περιοχη αὐτή.

Οἱ ἐχθροί ἐζήτησαν ἀπό τόν ῞Οσιο τήν περιουσία τῆς μονῆς. «῞Ολη περιουσία τῆς μονῆς καί ἰδική μου, ἐπίσης, εὑρίσκεται στό ναό τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου», εἶπε ὁ ῞Αγιος, ἐννοώντας τήν ἀγάπη του πρός τόν Θεό, τήν ὁποία δέν μπορεῖ κανείς νά ἀφαιρέσει ἀπό τήν καρδιά τοῦ πιστοῦ.

Οἱ κατακτητές δέν κατάλαβαν τά λόγια του καί ἕνας ἀπό αὐτούς τόν ἐχτύπησε μέ τό ξίφος στό λαιμό. ῾Ο ῞Οσιος ἔπεσε νεκρός. ῞Οταν οἱ Πολωνοί, ὀργισμένοι ἀπό τό ὅτι δέν εὑρῆκαν τίποτε, ἐγύρισαν, ὁ δήμιος τοῦ ῾Οσίου, σάν νά μήν ἦταν ἀρκετό τό πρῶτο θανατηφόρο χτύπημα, ἄνοιξε τήν τιμία κεφαλή τοῦ ῾Οσίου μέ τσεκούρι.

Στή μονή εὑρισκόταν, ἐπίσης, καί ἕνας χωρικός πού ὀνομαζόταν ᾿Ιωάννης Σουμά. ῞Οταν οἱ ἐχθροί εἰσέβαλαν στή μονή, αὐτός εὑρισκόταν στό κελλί τοῦ ῾Οσίου. Παρ᾿ ὅλα τά βαριά τραύματα ἔμεινε ζωντανός καί διηγήθηκε ἀργότερα στόν υἱό του αὐτά πού συνέβησαν.

Ο ῞Οσιος Εὐφρόσυνος ἐνταφιάσθηκε μέ τιμή καί εὐλάβεια στίς 28 Μαρτίου, καί στόν τόπο τοῦ ἐνταφιασμοῦ του, μετά ἀπό τριάντα τέσσερα χρόνια, ἐκτίσθηκε ναός πρός τιμήν τῆς ῾Αγίας Τριάδος.

Μέ τήν εὐλογία τοῦ Μητροπολίτου Νόβγκοροντ Μακαρίου, στίς 25 Μαρτίου τοῦ ἔτους 1655, τά ἱερά λείψανα τοῦ ῾Οσίου Εὐφροσύνου μετεκομίσθησαν κάτω ἀπό τό κωδωνοστάσιο τοῦ ναοῦ.

Πηγή: Αποστολική Διακονία

Σήμερα γιορτάζει επίσης και : Ο Άγιος Νεομάρτυς Μύρων (20 Μαρτίου 1793)

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley