το έστειλε στο σπιτάκι ο κ.Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Αδελφή Νεκταρία: Την πίστη αυτή που έχω, ότι η ίδια δεν είμαι τίποτα και δεν έχω τίποτα να παρουσιάσω στο Θεό, το μόνο που έχω να παρουσιάσω είναι αυτός ο κόπος, η ταλαιπωρία,η ζέστη που υπομένω γιατί δεν έχω άλλες αρετές δεν έχω τίποτα άλλο και λέω, μόνο αυτό λέω «Κύριε ίδε τον κόπο μου και την ταλαιπωρία μου και άφες πάσας τας ανομίας μου»

Αυτό λέω στο Θεό, πιστεύω ότι το έργο είναι εδώ και ότι ο Θεός έφερε μία αδύνατη γυναίκα να αναλάβει ένα τόσο τεράστιο έργο, διότι μέσα απ’την δική μας αδυναμία φαίνεται η δύναμις του Θεού.

«Η Καλκούτα είναι πρωτεύουσα της δυτικής Βεγγάλης. Είναι η τρίτη πλουσιότερη πόλη της Ινδίας και είναι γνωστή ως οικονομική υπερδύναμη. Πίσω από αυτό το παραπέτασμα, βρίσκεται ακραία φτώχεια και κέντρο εμπορίας ανθρώπων στην Ινδία.

Κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες γυναικών και παιδιών δελεάζονται στις πόλεις, με την υπόσχεση μιας καλοπληρωμένης δουλειάς. Αντί για αυτό έρχονται αντιμέτωποι με τη σύγχρονη δουλειά.

Τόσο το φαινόμενο της εμπορίας ανθρώπων όσο και οι αιτίες της πηγάζουν από τη φτώχεια, τον αναλφαβητισμό και την έλλειψη οικονομικών ευκαιριών.Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο μας αφορά όλους.

Για πάνω από 25 χρόνια η αδελφή Νεκταρία, μία ελληνορθόδοξη μοναχή έχει αφιερώσει τη ζωή της, για να βάλει τέρμα σε αυτό τον καταστροφικό κύκλο, σώζοντας ένα παιδί τη φορά.

Ίδρυσε ορφανοτροφεία θηλέων και αρρένων και ένα αγγλικό σχολείο. Για να ολοκληρωθεί η αποστολή της, πρέπει να χτιστεί ένα πλήρους κλίμακας πιστοποιημένο Λύκειο, για να δώσει στα παιδιά την ζωτικής σημασίας εκπαίδευση που θα τα καταστήσει οικονομικά ανεξάρτητα.

Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της ερχόμενοι αντιμέτωποι με ένα βαθύ δίλημμα. Την ψυχή του ορφανού παιδιού και την αξιοπρέπεια του φτωχού.

Με τον Χριστό επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η αδελφή Νεκταρία μιμείται την ταπεινότητά Του. Μέσα από την αγάπη της, τον αγώνα της και στο δέσιμο της με την κοινότητα ενώνονται για να σταματήσω αυτό το φαύλο κύκλο. Ταξιδέψαμε στο Μπάκεσουαρ της Ινδίας, για να βιώσουμε οι ίδιοι αυτή την ισχυρή αλήθεια».

Αδελφή Νεκταρία: Η αποστολή του Μοναχού είναι η προσευχή και με την προσευχή στηρίζει όλο τον κόσμο για αυτό και λένε στο απολυτίκιο του μεγάλου Αντωνίου «την οικουμένην εστήριξας ευχαίς σου»

Στην Ινδία υπήρχε ένας ιεραπόστολος και ήταν πραγματικά μία κλήση απ’το Θεό είναι κάποια συναισθήματα που δεν μπορείς να τα εξηγήσεις τον άλλον πρέπει να τελειώσει ο άλλος για να καταλάβει τι είναι…

Δημοσιογράφος: Τι σας οδήγησε στην ίδρυση ορφανοτροφείου θηλέων;

Αδελφή Νεκταρία: Βλέπαμε στο Καλιγκάτ, εκεί που είναι η ελληνική εκκλησία της Καλκούτα, τα τριγύρω πεζοδρόμια γεμάτα άστεγους και ανάμεσά τους γυναίκες, μικρά κορίτσια, μικρά κορίτσια με 2-3 παιδιά.

Ρώταγαμε, » ποιος είναι ο πατέρας;» κι απαντούσαν «δεν ξέρω». Καταλαβαίνετε γιατί απέκτησε 2-3 παιδιά. Και σκέφτηκα αυτό το μικρό κορίτσι θα πάθει το ίδιο, από τον καθένα που πίνει κ.λ.π. Θα καταλήξει να έχει παιδιά με αγνώστους και να ζητιανεύει στους δρόμους. Αυτό μας ενέπνευσε για το ορφανοτροφείο για κορίτσια και για την εκπαίδευσή τους έπρεπε να φτιάξουμε δικό μας σχολείο.

 Ο στόχος της εκπαίδευσης και του σχολείου δεν είναι μόνο να τα μάθεις μαθηματικά,να τα μάθεις μια ξένη γλώσσα, είναι να διαμορφώσεις έναν ολόκληρο χαρακτήρα του παιδιού. Και αυτός είναι ένας στόχος, ο χαρακτήρας δεν αλλάζει εύκολα, αλλάζει όμως με πολύ αγάπη.

Όταν οποιοσδήποτε καταλάβει ότι πραγματικά τον αγαπάς, δεν υποκρίνεσαι γιατί φαίνεται όταν είναι η αγάπη από την ψυχή όταν είναι αληθινή όταν είναι αυθεντική, όταν είναι αυθόρμητη εγώ, τα παιδιά του σχολείου εκτός από τα δικά μας τα ορφανά τα θεωρώ όλα δικά μου παιδιά και ειλικρινά τα αγαπάω.

«Παρότι έχουν περάσει δυσκολίες που δεν τις φανταζόμαστε, πιστεύουμε ότι βρήκαμε ότι η ταπείνωση της είναι η θεραπεία των παιδιών. Το παράδειγμα της αγάπης της αδελφής έχει θεραπεύσει αμέτρητα παιδιά, και μπαίνει βαθιά στην ψυχή του κάθε ενός από αυτά τα παιδιά και ειδικά τα ορφανά παιδιά».

Δημοσιογράφος: Μιλήστε μας λίγο για την έννοια «κορίτσι», για τις αντιλήψεις σχετικά με τα κορίτσια.

Αδελφή Νεκταρία: Ναι. Τα κορίτσια πρώτα από όλα, δεν θέλουν να τα μορφώσουν, αλλά δίνουν την καλύτερη εκπαίδευση στα αγόρια,στους γιους. Συνέβη κι εδώ κάποιες φορές. Φέρνουν μαζί το αγόρι και το κορίτσι αφήνουν μόνο το αγόρι και παίρνουν το κορίτσι. Ρωτάω, «γιατί;»

Λένε «δεν πειράζει, θα την παντρέψω». Λέω «όχι αυτό δεν είναι σωστό» έχουν την ίδια αξία και ειδικά το κορίτσι πρέπει να μορφωθεί. Ένας άντρας μπορεί να βρει μία δουλειά, να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Είναι πιο εύκολο. Είναι πολύ σημαντικό για τα κορίτσια να εκπαιδευτούν. Συνέβη και εδώ. Λένε » όχι δεν έχω την οικονομική δυνατότητα». Τους λέω » μπορείτε για το αγόρι αλλά όχι για το κορίτσι;»

Δημοσιογράφος:Γιατί;

Αδελφή Νεκταρία: Σκέφτονται ότι «θα το παντρέψω από νωρίς για να ελευθερωθώ, να απαλλαγώ απ’ αυτό το παιδί» και τα παντρεύω σε πολύ μικρή ηλικία. Όταν οι 12 χρόνων, τα παντρεύουν, παιδιά ακόμα τα παντρευόμουν με μεγάλους, κάποιες φορές παίρνουν λεφτά. Πουλάνε το παιδί, πουλάνε το κορίτσι αλλά δεν κάνουν το ίδιο στο αγόρι. Είναι εμπορία παιδιών, εμπορία κοριτσιών, είναι σαν στους δούλους. Αυτό το παιδί δεν έχει μέλλον, έτσι είναι…

«Ο αριθμός των γυναικόπαιδων που διακινούνται στην Ινδία αυξήθηκε κατά 25% από πέρυσι και τα περισσότερα θύματα βρίσκονται στις ανατολικές περιοχές της δυτικής Βεγγάλης. Μέσα στα ορφανοτροφείο θηλέων και αρρένων «Θεοτόκος», η αδελφή Νεκταρία προσφέρει ένα κομμάτι παραδείσου στη γη και μία όαση αγάπης ειρήνης και χαράς.

Είναι άφοβη και πλήρως αφοσιωμένη στα ορφανά, φτωχότερος των φτωχών και στην καλύτερη δυνατή μόρφωση τους. Προσφέρει ασφάλεια, ένα μέρος Όπου τα παιδιά θα γαλουχηθούν και θα αγαπηθούν.

Είτε στην Ινδία, είτε σε όλο τον κόσμο, οι φτωχοί και οι αναλφάβητοι στιγματίζονται. Στην περιοχή αυτή που πλήττεται από τη φτώχεια, βρήκαμε ότι η αδελφή Νεκταρία είναι η μόνη που παλεύει να σπάσει αυτό το φαύλο κύκλο της φτώχειας και του αναλφαβητισμού».

Μαρτυρίες

«Αυτό που έκανε η αδελφή είναι σπουδαίο για την περιοχή, είναι μία υποβαθμισμένη περιοχή. Όπως βλέπετε ο τόπος εδώ είναι πολύ φτωχός, δεν είναι ανεπτυγμένος Οπότε είναι πολύ δύσκολο για τους γονείς να στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο. Τα εισοδήματα δεν είναι υψηλά είναι κατά μέσο όρο 8.000 με 10.000 ρουπίες τον μήνα ακόμα και 5.000 με 6.000 ρουπίες».

«Οι γονείς τους είναι καθαριστές, ψαράδες, αγοράζουν πουλούν ψάρια. Εδώ οι πιο πολλές οικογένειες είναι κυρίως οικογένειες ψαράδων, αγροτών. Δουλεύουν πολύ δουλεύουν σκληρά. Το κύριο πρόβλημα είναι ότι η πλειονότητα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, Έτσι τα παιδιά στέλνονται σε δημόσια σχολεία για τη βασική εκπαίδευση, συνήθως μέχρι την Πέμπτη τάξη. Μετά,τα περισσότερα σταματάνε, γιατί αναγκάζονται να δουλέψουν για την οικογένεια και έτσι το εκπαιδευτικό επίπεδο δεν είναι υψηλό.»

Αδελφή Νεκταρία: Στην αρχή όταν ιδρύσαμε το ορφανοτροφείο έβαλα τα κορίτσια στο τοπικό δημόσιο σχολείο. Πήγα αρκετές φορές εκεί για να συναντήσω τους δασκάλους. Είδα τα παιδιά να κάθονται κάτω, στο πάτωμα.

Το πάτωμα είναι από σκληρή λάσπη. Καθόταν κάτω και δεν υπήρχε δάσκαλος. Είπα » Θεέ μου, δεν μαθαίνουν τίποτα,οι δάσκαλοι είναι απόντες! Τι μπορώ να κάνω για αυτά τα φτωχά παιδιά;» Χωρίς καλή εκπαίδευση δεν τα περιμένει λαμπρό μέλλον.

Μαρτυρίες

» Έχουμε πολλά παιδιά ορφανά. Για την τροφή, τη στέγαση,το ρουχισμό, για τα βιβλία, την εκπαίδευσή τους για όλα υπάρχει μέριμνα…»

«Για καλούς μαθητές, που όμως οι γονείς είναι τόσο φτωχοί που αδυνατούν να πληρώσουν και σκέφτονται να σταματήσουν μιλούμε μαζί τους και βρίσκουμε κάποια λύση, με έκπτωση, με δωρεάν βιβλία κ.α.»

Αδελφή Νεκταρία: Προσπαθούμε να στηρίξουμε όλους τους μαθητές του σχολείου. Σ’αυτό το αγόρι για παράδειγμα έγινε απαλλαγή από τα ετήσια δίδακτρα. Δεν είναι πολλά, αλλά είναι πολύ σημαντικό ποσό για την μητέρα. Προσπαθούμε να δώσουμε δωρεάν τα βιβλία.

Είναι καλής ποιότητας άλλα ακριβά. Αυτό π.χ. έχει 406 ρουπίες. Ψάχνουμε στη βιβλιοθήκη για απόθεμα βιβλίων, για παράδειγμα, αυτό, αυτό, Φυσική, Χημεία θα τα δώσουμε όλα στον μαθητή δωρεάν, γιατί τα βιβλία κοστίζουν περίπου 5.000 ρουπίες και 1.200 ρουπίες τα τετράδια που τα δίνουμε δωρεάν.

Η Αδελφή Νεκταρία δίνει βιβλία σε ένα παιδί: Εντάξει… Πάρτα και να διαβάζεις. Αυτό προσδοκώ από σένα. Να διαβάζεις, μην κάνεις αταξίες στην τάξη και να προχωράς. Πρέπει να προοδεύσεις. Η μητέρα σου δουλεύει πολύ σκληρά για σένα, το ξέρεις. Είναι το μόνο σου στήριγμα και εσύ πρέπει να εργαστείς σκληρά για να την κάνεις υπερήφανη και χαρούμενη. Πρώτα για τον ίδιο σου τον εαυτό και μετά για τη μητέρα σου. Εντάξει παιδί μου; Πήγαινε, να μελετάς.

«Η αδελφή οργάνωσε έτσι τα δίδακτρα ώστε να είναι προσιτά σε όσους αδυνατούν να στείλουν τα παιδιά τους σε αγγλικό σχολείο. Από την προσχολική μέχρι την 12η τάξη το κόστος είναι 650 με 1.100 ρουπίες το μήνα δηλαδή περίπου 10-12 δολάρια τον μήνα (100-120 ετησίως). Τα δίδακτρα των άλλων αντίστοιχων αγγλικών σχολείων στην Καλκούτα ξεκινούν από 25.000 (400 δολάρια) και φτάνουν τις 200.000 ρουπίες ετησίως (3.000 δολάρια).

Μαρτυρία

» Κάτω στα παιδιά μέρα με τη μέρα μορφώνονται, τα καλά νέα διαδίδονται κι άλλοι γονείς θέλουν να μορφώσουν τα παιδιά τους. Σκέπτονται π.χ «εγώ είμαι υπηρέτρια, δεν θέλω και η κόρη μου να γίνει υπηρέτρια. Θέλω η κόρη μου να μορφωθεί».

«Τα παιδιά συρρέουν από τις γειτονικές περιοχές και οι γονείς τους τα φέρνουν, γιατί θέλουν εκπαίδευση στα παιδιά τους, θέλουν κάτι παραπάνω. Αυτό που εισπράττουν είναι η πνευματική βάση της Χριστιανικής αξίας, που ανεβάζει που ανεβάζει και θεραπεύει την ψυχή του καθενός από αυτά τα παιδιά».

Δημοσιογράφος:Θα θέλαμε να μας πείτε τη σπουδαιότητα,γιατί πρέπει να χτιστεί αυτό το σχολείο

Αδελφή Νεκταρία: Το καινούργιο κτίριο. Πολλοί ρωτάνε για αυτό, είναι μία εύλογη ερώτηση κι εγώ το ίδιο θα ρωτούσα. Αυτό το κτίριο το υπάρχον σχολείο δεν χτίστηκε με προοπτική να είναι σχολείο οπότε δεν πληρεί τις προδιαγραφές ενός σχολείου.

«Στόχος κάθε αποστολής είναι να επιστραφεί το έργο στον ίδιο τον λαό του. Στο τελικό στάδιο αυτής της αποστολής της αδελφής, πού είναι ένα σχολείο αυτοσυντηρούμενο από την προσχολική μέχρι 12η τάξη. Η αποστολή βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο από την οικονομική κατάρρευση, το 2008 οι δωρεές μειώνονται συνεχώς και η χρηματοδότηση είναι πιο χαμηλή από ποτέ.

Η αδελφή Νεκταρία είναι αντιμέτωπη με μία επείγουσα κατάσταση, αφού το σχολείο πρέπει να χτιστεί μέχρι τον Απρίλιο του 2018. Για να ολοκληρωθεί αυτή η αποστολή πρέπει να χτιστεί ένα πιστοποιημένο λύκειο, που να πληρεί τους κανονισμούς και τις προδιαγραφές του ινδικού Υπουργείου Παιδείας. Χωρίς αυτό το κτίριο οι απόφοιτοι δεν θα έχουν έγκυρο απολυτήριο. Τα βαθιά παγκόσμια ζητήματα της εμπορίας ανθρώπων, της φτώχειας και του αναλφαβητισμού θα συνεχίσουν να υφίστανται».

Αδελφή Νεκταρία: Τώρα έχουμε 635 παιδιά, για να δώσουνε τα παιδιά εξετάσεις πανινδικές πώς λέμε board examinations Όπως λέμε πανελλήνιες, πανινδικές εξετάσεις απ’ το board, πρέπει να έχουμε affiliation σε αυτό το board για να πάρουμε affiliation από αυτό το board, από το Υπουργείο Παιδείας από το board πού είναι στο Νέο Δελχί, πρέπει το κτίριο όμως να πληρεί τις προδιαγραφές. Δεν τις πληρεί. 

« Όταν κοιτάζουμε τα πρόσωπα αυτών των άπορων παιδιών, βλέπουμε τους εαυτούς μας, μιας και όλοι είμαστε φτιαγμένοι κατ’εικόνα Θεού. Αν δεν νοιαστούμε για αυτά, βάζουμε τους εαυτούς μας, τη ζωή μας και τις μελλοντικές γενιές σε κίνδυνο. Το καλό έργο της αδελφής Νεκταρίας που δίνει ελπίδα και φως σε αυτά τα άπορα παιδιά, πρέπει να συνεχιστεί».

Αδελφή Νεκταρία: Ρίχνω μία ματιά, γιατί γίνονται αλλαγές εδώ. (πλησιάζει τους εργάτες) Είναι ο βασικός εργολάβος, ο κύριος Bobby Biswas. Συνεργάζονται με τον κύριο Bhattacharya, είναι ο εργολάβος μηχανικός και διευθύνει τα πάντα εδώ.

Bobby Biswas (εργολάβος). Νοιώθω μεγάλη τιμή που συνδέομαι με ένα τέτοιο έργο, που έχει μόνο ένα στόχο να προσφέρει καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης και ζωής στα φτωχά μη προνομιούχα παιδιά, του τόπου και των γειτονικών χωριών.

Bhattacharya (εργολάβος) :Σας καλωσορίζουμε, γιατί κάνατε όλο αυτό το ταξίδι από τις ΗΠΑ, για να δείτε με τα μάτια σας πώς θα αναγερθεί το σχολικό κτίριο, που είναι όνειρο της αδελφής Νεκταρίας. Αυτό το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα, έχουμε όλοι ενώσει τις δυνάμεις μας και δουλεύουμε ενωμένοι.

Όλοι ξέρουμε, η ενότητα είναι δύναμη. Έτσι αυτή η δύναμη μαζί με την αγάπη της αδελφής με ότι πόρους προσπαθεί να συγκεντρώσει, συνεργαζόμαστε μαζί σας βάζοντας όλη μας την καρδιά. Η ενότητα είναι η δύναμη και ο στύλος και θα δείτε αφού μπουν οι σωροί, θα γίνουν οι κολώνες και το σχολείο θα πάρει σχήμα. Του χρόνου τέτοια εποχή, θα δείτε το κτίριο να ανεγείρεται θα έχει ανεγερθεί και το όνειρό της θα γίνει πραγματικότητα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Αδελφή Νεκταρία: Και εγώ από μεριάς μου, τον ευχαριστώ γιατί δεν βρίσκεις εύκολα μία τρελή μοναχή, που να ξεκινά ένα έργο χωρίς χρήματα. Ούτε βρίσκεις εργολάβο που να ξεκινά το κτίσιμο χωρίς προκαταβολή. Νιώθω ευλογημένη απ’ τον Θεό. Πιστεύω ότι ο Θεός έφερε αυτόν και τον συνεργάτη του, δεν είναι εδώ τώρα και ξεκίνησαν τη δουλειά.

Μία μέρα μου είπαν: » μην ανησυχείς αδελφή, όταν έχεις θα μας πληρώσεις». Με εμπιστεύονται και εγώ εμπιστεύομαι τον Θεό, γιατί δεν είναι για μένα, είναι για το καλό ορφανών παιδιών και ειδικά των κοριτσιών και για τα ορφανά και τα φτωχά παιδιά αυτής της αγροτικής περιοχής.

Bobby Biswas (εργολάβος): Δουλεύουμε μαζί ο μηχανικός που είναι ινδουιστής κι εγώ Χριστιανός, σε αυτό το έργο, χωρίς καμία σύγκρουση. Πιστεύουμε ότι το πιο σημαντικό είναι να νοιαζόμαστε και να συνδεόμαστε με τους ανθρώπους εδώ, που δεν είναι ευνοημένοι σαν και εμάς. Βάζουμε την ανθρωπότητα πάνω από τις θρησκείες, αυτό είναι που μας ενώνει οι αδελφοί Εργάζεται για τους ανθρώπους, για την κοινωνία σαν σύνολο, χωρίς περιορισμούς βάσει κάστας, θρησκείας, φυλής ή δόγματος.

Bhattacharya (εργολάβος) :Είναι ένα έργο που γίνεται πραγματικότητα από τους φτωχούς εργάτες της δυτικής Βεγγάλης για τα φτωχά στερημένα παιδιά της δυτικής Βεγγάλης. Δουλεύουν πολύ σκληρά από τις 4.00 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ. Μετά πέφτουν για ύπνο και εδώ είναι που κοιμούνται με καταιγίδες φυσικά φαινόμενα, όλα τα υπομένουν, αλλά ακόμη συνεχίζουν, δεν εγκαταλείπουν, ακόμη βλέπουν μέσα από την καρδιά τους.

«Όλη η κοινότητα είναι σε διαδικασία μεταμόρφωσης. Πιστεύω βαθιά ότι αν αυτό μπορεί να συμβεί στο Μπακεσουνάρ, μπορεί να συμβεί παντού στον κόσμο».

Δημοσιογράφος: Πείτε μας τι θα συμβεί αν δεν ολοκληρωθεί το σχολείο; Τι θα γίνει αν δεν χτιστεί το σχολείο;

«Όλοι μας φοβόμαστε για κάτι τέτοιο, αλλά ελπίζουμε ότι θα βρούμε βοήθεια, γιατί αν δεν βρούμε, πολλά παιδιά θα χάσουν τη δυνατότητα για μία καλή εκπαίδευση και για καλύτερη ζωή».

«Σε αυτή την περίπτωση, το μέλλον των παιδιών θα είναι προβληματικό».

«Τι να πω θα γίνουν το βάρος της κοινωνίας μας. Η εκπαίδευση του θα σταματήσει εδώ, θα μπλέξουν με μαφία, εγκλήματα, τέτοιες θα είναι οι συνέπειες. Γιατί δεν θα έχουν μία φυσιολογική ζωή».

«Θα γίνει ένας κύκλος χωρίς τέλος ένας φαύλος κύκλος. Αν δεν ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους δεν θα είναι σε θέση να βγάζουν τα απαραίτητα και να βοηθάνε την οικογένεια να ανεβάσει το επίπεδο διαβίωσης»

«Θα ψάχνουμε δουλειά, αλλά χωρίς εκπαίδευση τι είδους δουλειά θα βρουν; Δεν θα βρουν. Αυτό θα είναι το μέλλον τους. Η πορεία θα σταματήσει εδώ χωρίς να έχουν γίνει καλοί πολίτες, θα γίνουν εμπόδιο αντικοινωνικοί, εγκληματίες, κλέφτες, ληστές».

» Αν σταματήσει η συγκέντρωση πόρων θα υποφέρουν τα ορφανά παιδιά. Ξέρω η αδελφή Νεκταρία μέριμνα για τα ορφανά, αλλά και για τα φτωχά παιδιά που έρχονται από τις αγροτικές περιοχές, γιατί έρχονται και άλλα παιδιά την περιοχή. Αν σταματήσουν οι δωρεές, θα σταματήσει και η δυνατότητα για μειώσεις και τα παιδιά δεν θα μπορούν να έρθουν και δεν θα έχουν καλό μέλλον. Το μέλλον τους προβλέπεται χλωμό θα γίνουν αντικοινωνικοί άνθρωποι, κλέφτες, ληστές. Η κατάσταση θα χειροτερέψει ακόμα περισσότερο…»

«Είναι μία τίμια έκκληση να παρακαλούμε για βοήθεια για το σχολείο μας. Θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν ένα γελαστό, χαρούμενο και φωτεινό μέλλον.

Αδελφή Νεκταρία: Πιστεύουμε Ότι όπως μας βοήθησε ο Θεός μέχρι τώρα να φέρουμε σε πέρας τα πάντα, θα βοηθήσει και τώρα μέσω γενναιόδωρων ανθρώπων που νοιάζονται από την καρδιά τους για τους άλλους, θα βοηθήσει στην ολοκλήρωση αυτού του σπουδαίου έργου γιατί πρόκειται για ένα μεγάλο σχολείο θα πληρεί όλες τις προδιαγραφές του ινδικού Υπουργείου Παιδείας.

Bobby Biswas (εργολάβος): Προσευχόμαστε στον Θεό τον παντοδύναμο να μην επηρεαστεί από το έργο από χρηματικούς φραγμούς. Τους ευχόμαστε να συνεχίσουν οι δωρεές για να ολοκληρωθεί το έργο έγκαιρα.

Μαρτυρίες

«Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες που έχουμε, είναι ότι τα κορίτσια του ορφανοτροφείου έγιναν και οι ίδιες δασκάλες έχουν κατακτήσει αυτή τη γνώση έχουν επιτυχία και τώρα βοηθούν άλλα παιδιά να ανέλθουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Τα περισσότερα έχουν μεταπτυχιακά και πιστοποιημένη παιδαγωγική κατάρτιση».

«Ότι τους μεταδίδουμε το μαθαίνουν και μας το επιστρέφουν πίσω θα τους μάθεις μετά από τον συνάνθρωπο, τον αγαπούν. Εμείς μάθαμε από την αδελφή και αυτά από εμάς».

«Πολλά ορφανά κορίτσια που ανέθρεψε η αδερφή, τα σπούδασε και τώρα έγιναν δασκάλες, δουλεύουν μαζί με μας. Χαιρόμαστε πολύ που είμαστε συνάδελφοι».

«Είμαστε σαν μία οικογένεια, πάντα η αδελφή Νεκταρία μας έλεγε να μην σκεφτόμαστε ότι είμαστε μόνες, είμαστε μία οικογένεια. Έτσι μάθαμε από αυτό, είναι καλό να μένουμε ενωμένες, μόνος απομονώνεσαι από τα πάντα. Αν μένουμε ενωμένοι, νιώθουμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι, ότι είμαστε όλοι μαζί. Αυτή η ενότητα είναι το πιο σημαντικό πράγμα για την καθημερινή μας ζωή «.

Bhattacharya (εργολάβος) : Ελπίζουμε ότι κι άλλοι άνθρωποι σαν την αδελφή Νεκταρία θα συνεχίσουν στο μέλλον με τέτοια έργα ώστε η ένδεια και ο αναλφαβητισμός να εξαλειφθούν στην Ινδία.

Αδελφή Νεκταρία: Δίνουμε την Μαρτυρία της Ορθόδοξης Αγάπης, της Χριστιανικής αγάπης, περισσότερο με τη ζωή μας, παρά με τα λόγια μας. Η ενότητα είναι σπουδαίο πράγμα και είναι και κάτι που ο Θεός ζήταγε από τους μαθητάς Του,«θέλω όλοι να είσαστε ενωμένοι».

Και ενότητα δεν είναι μόνο όσοι είμαστε εδώ παρόντες, ενότητα εγώ είμαι ενωμένοι με το μοναστήρι μου, οι αδελφές προσεύχονται για μένα, είναι ενωμένες μαζί μου, είμαι ενωμένη μαζί τους. Ο εργολάβος ενώθηκε μαζί μας, και λέει είμαστε ενωμένοι μαζί σου αδελφή, ενωμένοι μαζί όλα θα τα καταφέρουμε. 

Αυτό προσεύχομαι όλοι να είναι ενωμένοι σε ένα. Ενωμένοι όλα είναι δυνατά με τη δύναμη του Θεού, γιατί αυτό θέλει ο Θεός. Όπως λέω εγώ με τον πατέρα μου είμαστε ενωμένοι έτσι και εσείς να είσαστε ενωμένοι και αγαπημένοι μεταξύ σας…

«Αυτά τα ζητήματα είναι παγκόσμια, Η εμπορία και η φτώχεια είναι κοινό φαινόμενο ανά τον κόσμο σε ανησυχητικό βαθμό. Ωστόσο αυτό που δεν είναι κοινό είναι μία πρωτοπόρος σαν την αδελφή Νεκταρία που εργάζεται ανιδιοτελώς για την πρόοδο των άλλων. Μας έχει δώσει ένα υπόδειγμα αγάπης και ταπείνωσης τέτοιο που όταν προσφέρεται σε φτωχούς αγαπώντας τους, διδάσκοντας τους και τιμώντας τους διασφαλίζουμε τη δική μας ανθρωπιά στον κόσμο».

Η αγάπη μας ένωσε κατά το γύρισμα. Στην Ινδία συνειδητοποιήσαμε τη δύναμη και την ενότητα μέσα στην αγάπη που είναι ενότητα.

Για να συνεισφέρετε στην ανέγερση του σχολείου επισκεφθείτε  www.ekotafilm.com

Αντιγραφή/ Απομαγνητοφώνηση Μέλια.

Πηγή: βίντεο από την Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής

για το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley