Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι  (Ένα υπέροχο απόσπασμα από το βιβλίο Αδελφοί Καραμαζόφ)

Μία φορά και ένα καιρό ζούσε μία κακιά γυναίκα σωστή Μέγαιρα. Πέθανε κι ούτε ένα καλό δεν είχε κάνει στη ζωή της. Την άρπαξαν το λοιπόν οι διάβολοι και την πέταξαν στη φλογισμένη λίμνη.

Τότε ο φύλακας-άγγελος της κάθισε και σκέφτηκε: «πρέπει να θυμηθώ καμία καλοσύνη της για να πάω να την πω στο Θεό».

Θυμήθηκε και μια και δυο πάει και λέει στο Θεό: «Αυτή Του λέει, έβγαλε ένα κρεμμυδάκι φρέσκο από το περιβόλι και το ‘δωσε σε μία ζητιάνα».

Κι ο Θεός απαντάει: «Πάρε λοιπόν το ίδιο εκείνο κρεμμυδάκι, και πήγαινε πάνω από τη λίμνη. Βάστα το κρεμμυδάκι από τη μία άκρη και ας πιαστεί αυτή απ’την άλλη. Τότε τραβά την.

Αν τα καταφέρεις να την τραβήξεις απ’τη λίμνη, τότε ας πάει στον Παράδεισο. Όμως αν σπάσει το κρεμμυδάκι, θα πει πως καλά είναι εκεί που είναι».

Έτρεξε ο άγγελος στη γυναίκα και της λέει: «Πιάσου γερά από το κρεμμυδάκι και εγώ θα σε τραβήξω». Κι άρχισε να την τραβάει προσεκτικά.

Την είχε βγάλει ολάκερη σχεδόν απ’τη λίμνη, μα μόλις είδαν οι άλλοι αμαρτωλή πώς την τραβάνε έξω, γαντζώθηκαν όλοι πάνω της για να βγουν και αυτοί μαζί της.

Μα η γυναίκα ήταν κακιά, σωστή μέγαιρα, και άρχισε να τους κλωτσάει: «Εμένα θέλουν να βγάλουν κι όχι εσάς. Δικό μου είναι το κρεμμυδάκι κι όχι δικό σας».

Μόλις το είπε αυτό, το κρεμμυδάκι έσπασε. Και αυτή ξανάπεσε στη λίμνη και καίγεται εκεί πέρα ως τα σήμερα.

Ο άγγελος έβαλε τα κλάματα κι έφυγε.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ  «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

ΚΥΡΙΑΚΗ
Τριμηνιαίο Ὀρθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό
Ἔτος Γ΄, Ἀριθ. Φύλλου 10 – Χειμώνας 2016 

Εἰκόνα ἀπὸ: ok.ru

τὸ  «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»