Θεοδόση Νικολάου

Τό Σπίτι

Αὐτό πού ἀρχίζει σέ κάποια στιγμή
κάποια στιγμή θά τελειώσει.
Μά ὅσο ὑπάρχει ὁ κόσμος αὐτός
κάθε πράγμα πού τελειώνει
γίνεται ὁ σπόρος πού λαχταρᾶ
μιάν ἄλλη ζωή.

Πολιτεῖες χάνονται,
καί πολιτεῖες ἔρχονται
καί πάλι στή ζωή,

Οἱ ἄνθρωποι πεθαίνουν
καί οἱ ἄνθρωποι πολλαπλασιάζονται,
καί ὁ ἀναδασμός τῆς γῆς δέν ἔχει τέλος.

Γι᾽αὐτό καί ὅσο ὑπάρχει ὁ κόσμος αὐτός,
καί δέν φαίνεται στόν ὁρίζοντα ὁ καπνός
πού θά καλύψει τήν ὀμορφιά του,
Ὅσο ὁ οὐρανός εἶναι ἀκόμα ἀνοιχτός
Ἀξίζει καί τό Σπίτι αὐτό νά στέκει
Καί εἶναι δίκαιο νά ὑπάρχει
Ὡς ἡ μόνη καταφυγή τῶν ἐνοίκων του.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

ΕΚΦΡΑΣΗ
ΔIMHNIAIA EKΔΟΣΗ I. ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΟΣ ΜΕΤΟΧΙΟΥ Ι. ΜΟΝΗΣ ΜΑΧΑΙΡΑ
Τεῡχος 162 – Ἰανουάριος –  Φεβρουάριος 2017

Εἰκόνα ἀπὸ: stihi.ru

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley