Ὁ Ὅσιος Πατέρας μας Λάζαρος ὑπερασπίσθηκε μὲ σθένος τὴν Ὀρθόδοξo Πίστι ἐνώπιον τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορος Θεοφίλου (829-842) καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ ἐξορίσθηκε στὴν Μονὴ τοῦ Τιμίου Προδρόμου τοῦ Φοβεροῦ, στὴν ἀσιατικὴ πλευρὰ τοῦ Βοσπόρου.

Ἐκεῖ ὑπέστη κάθε εἴδους βασανιστήρια μὲ ἀποκορύφωμα τὸ κάψιμο τῶν χεριῶν του. Παρ’ ὅλα ταῦτα συνέχισε νὰ ἁγιογραφῆ καὶ ζωγράφισε γιὰ τὴν αὐτοκράτειρα Θεοδώρα μία Εἰκόνα τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἡ ὁποία κατεστάθη πηγὴ θαυμάτων..

Ὁ  Βίος τοῦ Ὁσίου

Λάζαρε, δεύτερε Χριστοῦ Χαλκίτη φίλε,
ἔγειρε καμοὶ θανόντα καὶ ταφέντα,
ὅπως εὐχαῖς σου χαλκοῦν ὑπερβήσομαι τεῖχος

Ὁ Ὅσιος Πατέρας μας Λάζαρος ἐλκύσθηκε στὴν ἀγάπη τοῦ Οὐρανίου Νυμφίου τῶν ἀθανάτων ψυχῶν μας Χριστοῦ σὲ νηπιακὴ ἡλικία. Φλεγόμενος ἀπὸθεῖο ἔρωτα ἀπαρνήθηκε τὶς ματαιότητες τοῦ κόσμου καὶ ἀφοῦ ἔγινε Μοναχὸς  διέπρεψε σὲ ὅλες τὶς Μοναχικὲς Ἀρετές.

Ὑπερασπίσθηκε μὲ σθένος τὴν Ὀρθόδοξη Πίστι ἐνώπιον τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορος Θεοφίλου (829-842) καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ ἐξορίσθηκε στὴν Μονὴτοῦ Τιμίου Προδρόμου τοῦ Φοβεροῦ, στὴν ἀσιατικὴ πλευρὰ τοῦ Βοσπόρου.

Ἐκεῖ ὑπέστη κάθε εἴδους βασανιστήρια μὲ ἀποκορύφωμα τὸ κάψιμοτῶν χεριῶν του. Παρ’ ὅλα ταῦτα συνέχισε νὰ ἁγιογραφῆ καὶ ζωγράφισε γιὰ τὴναὐτοκράτειρα Θεοδώρα μία Εἰκόνα τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἡ ὁποία κατεστάθηπηγὴ θαυμάτων.

Μετὰ τὴν λαμπρὴ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἀναστήλωσι τῶν Ἁγίων Εἰκόνων (843), ἐπέστρεψε καὶ αὐτὸς μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ἁγίους Ὁμολογητὲς στὴν Κωνσταντινούπολη.

Ἐκεῖ ἱστόρησε τὴν μεγάλη Εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος,ἡ ὁποία ἀναστηλώθηκε στὴν θέσι τῆς περιβόητης κατεστραμένης ἀπὸ τοὺς εἰκονομάχους Εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ Χαλκίτη, στὴν Χαλκὴ πύλη τοῦ παλατίου καὶ ἐκτέθηκε σὲ λαϊκὸ προσκύνημα.

Ὁ Ὅσιος Λάζαρος ἀπεστάλη στὴν Ρώμη τὸ 856 ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Πατριάρχου Ἰγνατίου καὶ τοῦ αὐτοκράτορος, πρὸς τὸν νεοεκλεγέντα πάπα Βενέδικτο Γ΄, προκειμένου νὰ τοῦ ὑποδείξη τὶς αἱρετικὲς θέσεις του καὶ νὰ συζητήση μαζί του γιὰ τὴν ἐξεύρεσι τοῦ ὀρθοῦ τρόπου ἀποκαταστάσεως τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας.

Κατὰ τὸ δεύτερο ταξίδι του πρὸς τὸν ἴδιο προορισμό, τὸ 867, ἀσθένησε καὶ ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ.

Τὸ λείψανο τοῦ μαρτυρικοῦ του σώματος μετεκομίσθη στὴν Βασιλεύουσα, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Εὐάνδρου, ὅπου εἶχε μονάσει, ὥστε νὰ τιμᾶται γιὰ τοὺς ἀγῶνες του καὶ τὰ ‘‘στίγματα τοῦ Χριστοῦ” ποὺ ‘‘ἐβάσταζε” .

Ἀντιγραφή τοῦ Βίου τοῦ Ὁσίου ἀπὸ pdf γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Πηγὴ: ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΜΕΛΕΤΕΣ

Σήμερα ἑορτάζει ἐπίσης καὶ: Ο εν αγίοις πατήρ ημών Γρηγόριος, επίσκοπος Νεοκαισαρείας , ο Θαυματουργός (17 Νοεμβρίου)

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley