Ἡ ζωὴ εἶναι πόλεμος.

Ἡ γῆ σου εἶναι φρούριο καὶ χρέος σου ἡ νίκη.

Μὴ μιλᾶς, νὰ σκέπτεσαι, ν’ ἀγαπᾶς, νὰ μὴν πονᾶς.

Ἕνας εἶναι ὁ σκοπός σου, ὁ πόλεμος.

Πολέμα γιὰ τὰ ἰδανικά σου, γιὰ τὰ Ἑλληνικὰ ἰδανικὰ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ.

Πολέμα γιὰ τὴν Μεγάλη Ἰδέα. 

Ἄνδρες ποὺ περπατοῦν στὴ ζωὴ εὐθυτενεῖς καὶ μὲ γαλήνη, μαθημένοι νὰ πονοῦν χωρὶς νὰ ὑποφέρουν, νὰ νικοῦν χωρὶς νὰ θριαμβολογοῦν, νὰ νικῶνται χωρὶς νὰ μοιρολογοῦν.

Αὐτοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἄνδρες, θεμέλια γενεῶν.

Αὐτοὶ οἱ Εὐέλπιδες, οἱ αὐριανοὶ ἡγήτορες τοῦ Ἔθνους.

Νεαρὲ Εὔελπι, μάθε καὶ ἐξασκήσου νὰ εἶσαι ἁπλός, ὀλιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός.

Λίγα λόγια πολλὰ ἔργα.

Ἀνθρωπιὰ μεγάλη, πειθαρχία, πεῖσμα, ἀντοχή.

Ὅποιος σὲ κοιτᾶ, τὰ μάτια του σὲ γεμίζουν παλλικάρι.

Περισσότερο νὰ προσβάλλεσαι ὅταν σὲ κυριεύει ὁ πόνος.

Μὴ θυμώνεις, χειρότερα εἶναι νὰ χτυπήσεις ἔστω καὶ ἐὰν μόλις κρατιέσαι μὲ ἕναν κόμπο στὸ λαιμό.

Νὰ φύγεις εἶναι δειλία.

Μόνος σου ἀποφάσισες νὰ γίνεις Ἀξιωματικός.

Ἀπελπισία, ὕστερα γελᾶς καὶ ἀπὸ τὴν μιὰ μέρα στὴν ἄλλη γίνεσαι ἄνδρας, δηλαδὴ μαθαίνεις νὰ κρατᾶς μέσα σου τὸν πόνο καὶ τὴν ἀπορία, ἔτσι χωρὶς νὰ φαίνεται, ἀλλὰ νὰ ἐπιμένεις πάντα στὸν σκοπό σου, στὰ ὄνειρά σου.

Παῦλος Μελᾶς (Μίκης Ζέζας)
Ἀνθυπολοχαγὸς Πυροβολικοῦ

Τάξις 1891

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Μηνιαία ἔκδοση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς
Ἔτος 24ο – Τεῦχος 263- Ὀκτώβριος 2014

Εἰκόνα: «προσωπογραφία τοῦ Παύλου Μελᾶ» ἔργο τοῦ Γεωργίου Ἰακωβίδη ἀπὸ : paletaart –  Χρῶμα καὶ Φῶς 

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley