π.Λίβυος

Πόσες νύχτες ευχήθηκες να γοργοξημερώσει; Πόσες βραδιές κοιτούσες επίμονα τους δείχτες του ρολογιού πότε θα τερματίσουν της νύχτας την πολιορκία.

Δεκάδες φορές σηκώθηκες από το κρεβάτι κοιτώντας το παράθυρο μήπως ξεπρόβαλε το Φως; Και χαμηλώνοντας το βλέμμα γυρνούσες πίσω μονολογώντας, «αργείς»….

Τι θα αλλάξει θα μου πεις. Ο πόνος δεν είναι υπόθεση μονάχα της νύχτας. Και την μέρα υποφέρουμε. Ναι, μα είναι αλλιώς.

Αισθάνεσαι οτι ένα νέο ξημέρωμα, μια νέα μέρα θα φέρει φως, μια νέα υπόσχεση ελπίδας, μια αλλαγή, μια ευκαιρία, μια τόση δα στιγμή που θα μεταμορφώσει τα πάντα.

Αυτή άλλωστε είναι η πίστη, μια βαθιά ελπίδα στο αλλιώς της ζωής, στο ίσως, στο μετά απ’ αυτό που εγώ βλέπω και καταλαβαίνω, και είναι αλήθεια τόσο μικρό αυτό που καταλαβαίνουμε και τοσο μεγάλο εκείνο που θα μας εκπλήξει.

Γιατί μια έκπληξη σε βαθύ αδιέξοδο είναι ο Θεός…..

Πηγή: π.Λίβυος

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley