Μόλις ἕξι χιλιόμετρα βορειοανατολικά τῆς Ἰστιαίας, στή Βόρεια Εὔβοια, μέσα σέ μιά καταπράσινη κοιλάδα βρίσκεται ἡ Παναγία τῆς Ντινιοῦς.

Θεόρατα πλατάνια ἀνοίγουν τά κλαδιά τους στόν οὐρανό κι ἕνα ἥσυχο ποταμάκι, τό «Διονόρεμα», κυλᾶ τά καθάρια νερά του μέσα σέ καλαμιές καί σκοῖνα. Γάργαρο καί δροσερό τό νερό τῆς κρήνης στόν περίβολο ξεδιψᾶ κάθε διαβάτη καί προσκυνητή.

Κατά τήν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας ἡ περιοχή ἀνῆκε σέ κάποιον Τοῦρκο μπέη.Μετά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 πουλήθηκε στήν οἰκογένεια τοῦ Ἀθανάσιου Πετσάλη, ἀπό τήν ὁποία τό 1928 τήν ἀγόρασαν οἱ ἀδελφοί Ριτσώνη.

Ὁ ναός χτίστηκε πάνω σέ βυζαντινό ἐρειπωμένο κτίσμα τό 1952.

Ἡ ἱερή εἰκόνα εἶναι πολύ παλιά. Εἰκονίζει τή Θεοτόκο μέ τόν Κύριο εὐλογοῦντα καί φέρει τήν ἐπωνυμία «Ἡ Ὁδηγήτρια τῶν Χριστιανῶν».

Ἡ χρονολογία τῆς ἁγιογραφήσεως παραμένει ἄγνωστη καί, ὅπως λέγουν οἱ εἰδικοί, ἔχει δύο ἤ τρεῖς φορές ξαναζωγραφιστεῖ.

Στίς ἄκρες της μπορεῖ κανείς νά διαβάσει τό γνωστό θεομητορικό ὕμνο: «Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά σοῦ, εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

Ἀκριβῶς στό μέτωπο τῆς Θεομήτορος ὑπάρχει μιά τρύπα, βαθιά.

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι κατά τήν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας, τότε πού ἡ πατρίδα μας στέναζε κάτω ἀπό τόν βαρύ κι ἀσήκωτο ζυγό τοῦ ἄπιστου κατακτητῆ, ἕνας Τοῦρκος κυνηγοῦσε στήν περιοχή αὐτή ἕναν Ἕλληνα, πιστό καί εὐσεβή χριστιανό, νά τόν σκοτώσει.

Ποῦ ἀλλοῦ νά καταφύγει ὁ δύστυχος; Ἀποκαμωμένος μπῆκε στό φτωχικό καί ταπεινό ἐκκλησάκι, γιά νά σωθεῖ. Γεμάτος ἀγωνία καί συγκίνηση προχωρεῖ στό ἱερό καί κρύβεται πίσω ἀπό τήν ἱερή εἰκόνα τῆς Παναγίας στό τέμπλο.

Σέ λίγο καταφθάνει καί ὁ Τοῦρκος. Μπαίνει στόν ἱερό χῶρο τοῦ ναοῦ καί βλέπει τόν Ἕλληνα. Δέν συγκινεῖται ὁ ἄπιστος ἀπό τό περιβάλλον. Τά πρόσωπα τῶν Ἁγίων τόν ἀφήνουν ἀσυγκίνητο. Δέν εἶναι σέ θέση νά αἰσθανθεῖ τή χάρη τῆς Παναγίας. Αὐτός τό μίσος του σκέφτεται μόνο.

— Γιατί κρύφτηκες πίσω ἀπό τό ξύλινο παραπέτασμα, ἄθλιε ραγιά; Θαρρεῖς ὅτι τώρα δέν μπορῶ νά σέ σκοτώσω;

— Ἡ χάρη τῆς Παναγίας, τῆς Βασίλισσας τῶν Οὐρανῶν, εἶναι μεγάλη. Σʼ αὐτήν λοιπόν καταφεύγω τούτη τή δύσκολη στιγμή ζητώντας τή βοήθεια καί προστασία της.

Γέλασε ὁ Τοῦρκος καί τό ἄγριο, ἀφύσικο, γέλιο του τράνταξε τή γαλήνη τῆς φτωχικῆς ἐκκλησούλας.

Κι ἔτσι χλευάζοντας τήν πίστη τοῦ χριστιανοῦ, ἔσφιξε στό χέρι του τή μακρύκανη πιστόλα του καί πυροβόλησε τήν εἰκόνα πού πίσω της κρυβόταν ὁ Ἕλληνας.

Ἡ σφαίρα κτύπησε ἀκριβῶς τό μέτωπο τῆς Παναγίας, ἄφησε τό σημάδι της μέχρι σήμερα, ἀλλά ὅμως –τί θαῦμα!– ἐπέστρεψε ἀστραπιαῖα πίσω καί κτύπησε ἀκριβῶς στό μέτωπο τόν Τοῦρκο, τιμωρώντας τον γιά τήν ἀσέβειά του.

Καί ἐπειδή στά τουρκικά ἡ λέξη ἐπιστροφή –γυρισμός τῆς σφαίρας– λέγεται «ντινιούς», ὀνομάστηκε ἀπό τότε ἡ θαυματουργή αὐτή εἰκόνα «Παναγία τῆς Ντινιοῦς».

Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς Ἰστιαίας καί ὅλης τῆς βόρειας Εὔβοιας σέβονται καί ὑπεραγαποῦν τήν Ἱερή αὐτή Εἰκόνα, ὁ ναός τῆς ὁποίας πανηγυρίζει κατά τήν ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στίς 23 Αὐγούστου.

Ἑκατοντάδες πιστοί προσέρχονται νά προσκυνήσουν καί νά παρακολουθήσουν τόν πανηγυρικό ἑσπερινό καί τή Θεία Λειτουργία στή Χάρη Της. Πολλά τά θαύματα πού ἀναφέρονται καί πλῆθος τά ἀφιερώματα πού μαρτυροῦν τήν εὐγνωμοσύνη τοῦ πιστοῦ λαοῦ μας στή Μάνα Παναγιά.

Τόσο ἐκφραστικοί οἱ ὕμνοι πού συνέταξε γιʼ Αὐτήν ὁ ὁσιώτατος ὑμνογράφος τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης:

«…Εἰκών σου ἡ πάνσεπτος… θαύμα τα ἐνεργοῦσα…»

«…Ταύτῃ γάρ προστρέχοντες, εὐλαβῶς Θεοτόκε,… ἐκβοῶμεν… Χαῖρε Παρθένε, ἡμῶν ἡ βοήθεια»

Φ.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Προς τη Νίκη
Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Νεανικό Περιοδικό
Έτος 53ο -Τεύχος 762 – Αύγουστος 2013

Εικόνα από: Ορθόδοξος Συναξαριστής 

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley